Læknablaðið : fylgirit - 03.01.2017, Síða 94

X V I I I V Í S I N D A R Á Ð S T E F N A H Í
F Y L G I R I T 9 1
94 LÆKNAblaðið/Fylgirit 91 2017/103
V 109 Vægur bráður nýrnaskaði í kjölfar skurðaðgerðar: Nýgengi og
afdrif sjúklinga
Þórir E. Long1, Daði Helgason1, Sólveig Helgadóttir1, Runólfur Pálsson1, Tómas
Guðbjartsson1, Gísli H. Sigurðsson1, Martin I. Sigurðsson2, Ólafur S. Indriðason3
1Læknadeild Háskóla Íslands, 2Department of Anesthesiology, Duke University Hospital,
3nýrnalækningaeiningu lyflækningasviðs Landspítala
thorirein@gmail.com
Inngangur: Hækkun á kreatíníni í sermi (SKr) ≥26,5 µmól/l á 48 klst er
hluti núverandi skilgreiningar á bráðum nýrnaskaða (BNS), en lítið vitað
um áhrif þessarar vægu hækkunar á horfur sjúklinga. Tilgangur rann-
sóknarinnar var að athuga horfur einstaklinga með vægan BNS í kjölfar
skurðaðgerða.
Efniviður og aðferðir: Þetta var afturskyggn rannsókn á öllum einstak-
lingum >18 ára sem undirgengust kviðarhols-, brjósthols-, bæklunar- eða
æðaskurðaðgerð á Landspítala á árunum 2007-2015. Gögn voru fengin
úr rafrænum kerfum Landspítala. Vægur BNS var skilgreindur sem SKr-
-hækkun um 26,5µmól/l á 48 klst án þess að ná 1,5 x grunngildi SKr á 7
dögum. Einstaklingar með vægan BNS voru bornir saman við paraðan
viðmiðunarhóp (1:1) sem fundinn var með propensity skori.
Niðurstöður: Alls gengust 28.879 einstaklingar undir 40.738 skurðaðgerð-
ir á tímabilinu. SKr fyrir og eftir aðgerð fannst í tilviki 18.686 (46%) að-
gerða. Alls greindust 1473 (7,9%) með BNS og af þeim voru 497 (2,7%)
með vægan BNS. Einstaklingar með vægan BNS voru oftar karlkyns (65%
vs. 53%) og höfðu lægri reiknaðan gaukulsíunarhraða fyrir aðgerð, 51
(34-67) vs. 66 (48-84) ml/mín./1,73 m2 (p<0,001), en sjúklingar með alvar-
legri skaða. Einstaklingar með vægan BNS og skerta nýrnastarfsemi fyrir
aðgerð voru með verri 1 árs lifun en samanburðarhópur (76% vs. 81%,
p=0,038). Hins vegar var enginn munur á 1 árs lifun einstaklinga með
vægan BNS og eðlilega nýrnastarfsemi fyrir aðgerð samanborið við við-
miðunarhóp (91% vs. 89%, p=0,57).
Ályktanir: Meðal einstaklinga með eðlilega nýrnastarfsemi virðist vægur
BNS ekki hafa áhrif á horfur en skoða þarf betur tengsl vægs BNS og út-
komu sjúklinga með skerta nýrnastarfsemi fyrir aðgerð.
V 110 Samanburður tölvualgríma við greiningu nýrnalæknis á
bráðum nýrnaskaða
Arnar J. Jónsson1, Sigrún H. Lund2, Runólfur Pálsson3, Ólafur S. Indriðason3,
Ingibjörg Kristjánsdóttir3
1Landspítala, 2Miðstöð í lýðheilsuvísindum læknadeild Háskóla Íslands,
3nýrnalækningaeiningu Landspítala
arnarjan@gmail.com
Inngangur: Nýlegar skilgreiningar á bráðum nýrnaskaða eru fram-
faraskref en skortur á áreiðanlegu grunngildi kreatíníns í sermi (SKr) er
takamarkandi þáttur í faraldsfræðilegum rannsóknum. Markmið rann-
sóknarinnar var að bera notkun tölvualgríma til greiningar á bráðum
nýrnaskaða saman við greiningu nýrnalæknis.
Efniviður og aðferðir: Þessi afturskyggna rannsókn notaðist við rafræn
kerfi Landspítala til að finna allar SKr-mælingar yfir viðmiðunargildum
hjá einstaklingum > 18 ára sem leituðu á bráðamóttöku Landspítala árið
2010. Allar mælingar þessara einstaklinga voru skoðaðar af nýrnalækni
sem ákvarðaði hvort bráður nýrnaskaði væri til staðar með KDIGO-
skilmerki og klínískar upplýsingar til hliðsjónar. Tölvualgrím, smíðuð
í R, voru byggð á KDIGO-skilgreiningum og tóku tillit til mismunandi
tímabila við ákvörðun grunngildis SKr.
Niðurstöður: Af 47558 heimsóknum á bráðamóttöku voru 24594 SKr-
mælingar fyrirliggjandi hjá 15623 einstaklingum. SKr var hækkað hjá
2878 (18,4%) einstaklingum. Algrím byggt á skilgreiningum KDIGO
reyndist hafa 70% næmi, 93% sértæki, 98% jákvætt forspárgildi og 42%
neikvætt forspárgildi. Algrím sem tók til meðaltals SKr frá 7 til 365 dög-
um fyrir komu hafði 86% næmi, 91% sértæki, 95% jákvætt forspárgildi
og 73% neikvætt forspárgildi. Algrím sem einnig innifól lækkun SKr um
50% á innan við 30 dögum frá komu á bráðamóttöku hafði 96% næmi,
34% sértæki, 78% jákvætt forspárgildi og 77% neikvætt forspárgildi.
Ályktanir: Bestu tölvualgrím til greiningar á bráðum nýrnaskaða hjá
einstaklingum sem koma á bráðamóttöku samsvara nokkuð vel greiningu
nýrnalæknis, með viðunandi næmi og sértæki. Aukið næmi algríma sem
einnig taka tillit til lækkunar á SKr eftir komu á bráðamóttöku er á kostnað
sértækis.
V 111 Misidentification of Dihydroxyadenine Kidney Stones by
Conventional Stone Analysis Techniques
Hrafnhildur L. Runólfsdóttir1, Runólfur Pálsson2, Inger M. Ágústsdóttir3, Viðar Ö.
Eðvarðsson3, Gunnar M. Zoega4
1Landspitali University Hospital, 2Division of Nephrology, Landspitali University Hospital,
3Children’s Medical Center, Landspitali University Hospital, 4Division of Ophthalmology,
Landspitali University Hospital
hrafnhr@landspitali.is
Introduction: Adenine phosphoribosyltransferase deficiency (APRTd) is
an inherited disorder of purine metabolism that leads to excessive renal
excretion of 2,8-dihydroxyadenine (DHA), resulting in kidney stones and
crystal nephropathy. Analysis of stone material using infrared (IR) spect-
roscopy has been considered diagnostic of APRTd. The objective of this
study was to examine the accuracy of stone analysis for the identification
of DHA kidney stones.
Methods: Records of all 40 patients referred to the APRTd Research Group
of the Rare Kidney Stone Consortium from 2010 to 2016 were reviewed.
Results: Fifteen patients were referred to our program with the pres-
umptive diagnosis of APRTd based on stone analysis. Seven of these 15
patients did not have APRTd as DHA had been misidentified as a stone
component. The median age at referral was 26.6 (6-45) years. IR spect-
roscopy was the stone analysis technique used in 6 cases, yielding 12-
100% DHA in samples from 5 patients, while only trace amounts were
found in a stone from 1 individual. X-ray diffraction was applied in 1 case
suggesting 90% DHA. Seven patients did not have APRTd, demonstrated
by undetectable DHA in spot urine samples using a novel mass spect-
rometry assay. The absence of APRTd was further confirmed by APRT
enzyme activity measurements in 4 cases and genetic testing in 3 cases.
Conclusions: False positive diagnosis of DHA kidney stones using gold
standard stone analysis techniques appears to be more common than
previously thought. The diagnosis of APRTd should always be confirmed
with enzyme activity measurmentand/or genetic testing.
V 112 Hafa frávik í vökvajafnvægi eða hröð vökvasíun hjá nýjum
blóðskilunarsjúklingum áhrif á lifun?
Sandra Seidenfaden1,2, Runólfur Pálsson1,2, Ólafur S. Indriðason2
1Háskóli Íslands, 2Landspítali
sandra.seidenfaden@gmail.com
Inngangur: Nýlegar rannsóknir hafa sýnt að frávik í vökvajafnvægi geti
haft áhrif á lifun blóðskilunarsjúklinga, t.d. hafa umframþyngd við lok
skilunar ≥0,3 kg og örsíunarhraði >10-13 ml/kg/klst. tengsl við minnkaða
lifun. Í þessari rannsókn var skoðað hvort þessir þættir tengdust lifun hjá
blóðskilunarsjúklingum.