Læknaneminn - 01.04.2010, Síða 106

Læknaneminn - 01.04.2010, Síða 106
traust sjúklinganna og fá betri sjúkrasögu en ella. Hins vegar greina nemarnir frá fjöldamörgum dæmum um að kennarar þeirra brjóti á sjúklingum, aðstandendum eða læknanemum og segjast allir hafa upplifað slikt. Læknanemarnir telja sig ekki geta rætt slík tilvik við kennara sína né gagnrýnt framkomu þeirra. Þeir reyna hins vegar stundum að bæta fyrir hegðun kennarans gagnvart sjúklingum. Ályktanir Draga má þá ályktun af rannsókninni að siðfræði- og samskíptafræðikennslu fyrir læknanema við HÍ sé að sumu leyti ábótavant. Sumir kennarar í klínískum greinum eru góðar fyrirmyndir, en af lýsingum læknanemanna að dæma má ætla að þörf sé á að auka vitund einstakra kennara um siðfræði- og samskiptahluta læknisstarfsins. Leggja þyrfti meiri áherslu á hlutverk kennaranna sem fyrirmyndir og á þá leiðsögn sem nemarnir þarfnast á þessum sviðum. Jafnframt má vera að siðfræði- og samskiptafræðikennsla á fyrstu tveimur námsárunum miðist um of við aðstæður í heimilislækningum og veiti ónóga undirstöðu fyrir verknám á spítala. Árangur afnæmismeðferðar á íslandi 1977- 2006 Sverrir Gauti Ríkarðsson læknanemiu, Yrsa B Löve læknir2, Davíð Gíslason yfirlæknir3, Björn Rúnar Lúðvíksson yfirlæknir1-2 'Læknadeild, Háskóla fslands. !Ónæmisfræðídeild, Landspítali - héskólasjúkrahús. Hringbraut, 101 Reykjavik. !Göngudeild astma og ofnæmis- sjúkdóma. Landspítali - háskólasjúkrahús, Fossvogi. Inngangur Tíðni ofnæmis hefur farið ört vaxandi á síðustu árum og er nú talið að allt að 25-30% íbúa iðnríkjanna sýni einkenni ofnæmis í einhverri mynd. Meðferðarúrræðin hafa annars vegar falist í fyrirbyggjandi og einkennamiðaðri meðferð og hins vegar í afnæmingu. Efniviður og aðferðir Á rannsóknartímabilinu 1977-2006 hófu 289 einstaklingar afnæmismeðferð á göngudeild astma- og ofnæmissjúkdóma á LSH. Af þeim 169 sem náðist (, samþykktu 128 (76%) frekari þátttöku í rannsókninni. Niðurstöður Árangur afnæmismeðferðar var verulegur meðal þátttakenda að meðaltali 20 árum eftir að meðferð lauk. Flestir þátttakenda voru afnæmdir gegn vallarfoxgrasi (92%) en hlutfall afnæmra gegn birki, köttum og rykmaurum var um 30%. Tæp 70% þátttakenda voru einkennalausir/betrí af sínu ofnæmi við eftirfylgd. Niðurstöður leiddu í Ijós að körlum vegnaði að jafnaði betur en konum (p=0,04). Ættarsaga um ofnæmi var algengari hjá þeim sem fengu bata af meðferðinni samanborið við einstaklinga án ættarsögu (p=0,02). Meðferðin hafði jákvæð áhrif á astma. Ályktanir Afnæmismeðferð sem stendur yfir í 3-5 ár að meðaltali dregur almennt úr einkennum ofnæmissjúklinga til lengri tíma. Jafnframt hefur verið sýnt fram á að meðferðin dragi úr líkum á að ofnæmissjúklingar þrói með sér astma eða nýjar gerðir ofnæmis. Lykiiorð ofnæmi, afnæmismeðferð, astmi, frjókorn Tengiliður Björn Rúnar Lúðvíksson. E-mail: bjornlud@landspitali.is Algengi fyrirburafæðinga á íslandi árin 1998-2007 Sylvía Björg Runólfsdóttir (a), Hulda Hjartardóttir (b), Ragnheiður I. Bjarnadóttir (b), Þórður Þórkelsson (b) (a) Læknanemi, Háskóla Islands. (b) Læknir, Landspítala Inngangur Fyrirburafæðing, skilgreind sem fæðing fyrir 37 vikna meðgöngu, er helsta orsök nýburadauða í hinum vestræna heimi. Sýnt hefur verið fram á að margir mismunandi þættir svo sem erfðir, þjóðfélagsleg staða, kynþáttur, aldur móður, frumburður, fjölbura-meðganga, reykingar, tilfallandi sýkingar og ónæmisþættir geta haft áhrif á tiðni fyrirburafæðinga og sett hefur verið fram sú kenning að liklega sé um samspil þessara þátta að ræða. Hlutfall fyrirburafæðinga virðist fara hækkandi. Síðan 1981 hefur tíðni fyrirburafæðinga hækkað úr 9% í 12% í Bandaríkjunum. Einnig hafði fyrirburafæðingum fjölgað í Danmörku (5.3% til 6.1%) og Noregi (6.0% til 6.4%) frá árinu 1995 til 2004. Á sama tíma fjölgaði sjálfkrafa fyrirburafæðingum hjá frumbyrjum með enga þekkta áhættuþætti í Danmörku úr 3.8% í 5.7%. Tilgangur þessarar rannsóknar var að athuga hvort hlutfall fyrirburafæðinga hefði breyst á íslandi á árunum 1998-2007 líkt og gerst hefur í löndunum í kringum okkur. Efniðviður og aðferðir Upplýsingar um fæðingar voru fengnar úr íslensku fæðingaskránni, sem hefur að geyma upplýsingar um allar fæðingar á íslandi á rannsóknartímabilinu. Niðurstöður Aðalniðurstaða er sú að algengi fyrirburafæðinga hefur aukist úr 4.6% árið 1998 í 5.4% árið 2007, eða sem nemur 0.4 prósentustigum (p= 0.007), Hlutfall fyrirburafæðinga (hópi frumbyrja í lág- áhættuhópi hefur aukist úr 4.0% árið 1998 í 5.2% árið 2005 (p= 0.042). Hlutfall fjölburafæðinga og frumbyrja hefur ekki aukist marktæktá rannsóknartímabilinu. Umræða Hluftall fyrirburafæðinga virðist vera ívið lægra á íslandi en í þeim löndum sem við miðum okkur við, svo sem Skandinavíu. Leitast þarf við að skýra hækkandi hlutfall fyrirburafæðinga I hópi frumbyrja í lág- áhættuhópi. Von rannsakenda er sú að með auknum rannsóknum á fyrirburafæðingum, algengi þeirra og áhættuþáttum muni finnast leið til að koma í veg fyrir hluta þeirra og bjarga þannig enn fleiri börnum en unnt er í dag. Framrás nýrnameins af völdum sykursýki 1 á íslandi Unnur Lilja Þórisdóttir', Ólafur S. Indriðason2, Rafn Benediktsson''3, Runólfur Pálsson1-2 'Læknadeild Háskóla Islands; !nýrnalækningaeining og !efnaskipta- og innkirtlalækningaeining lyflækningasviðs, Landspítala Inngangur Nýrnamein er alvarlegasti fylgikvilli sykursýki og stuðlar að minnkuðum lífslíkum sjúklinga. Þá er sykursýkinýrnamein algengasta orsök lokastigsnýrnabilunar (LSNB) víða á Vesturlöndum en á íslandi hefur það verið mun fátíðari orsök nýrnabilunar en víðast annars staðar. Er það athyglisvert í Ijósi þess að nýgengi sykursýkinýrnameins hérlendis hefur verið svipað og gerist meðal annarra þjóða. Framrás sjúkdómsins gæti því verið hægari hérlendis. Tilgangur þessarar rannsóknar var að kanna þróun nýgengis og framrás nýrnameins meðal sjúklinga með tegund 1 sykursýki á íslandi. Efniviður og aðferðir Rannsóknin var afturskyggn og beindist að öllum þeim er greindust með tegund 1 sykursýki á fslandi fyrir 2002. Þessir einstaklingar voru fundir með leit í skrá göngudeildar sykursjúkra á Landspítala og með leit að kóðuðum útskriftargreiningum er innifólu tegund 1 sykursýki í tölvukerfi Landspítala. Klínískra upplýsinga var aflað úr sjúkraskrám. Sjúklingar voru skilgreindir með tegund 1 sykursýki ef þeir greindust
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112

x

Læknaneminn

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Læknaneminn
https://timarit.is/publication/1885

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.