Upp í vindinn - 01.05.2011, Blaðsíða 16
Verkfræðingar frá Venus
Fjóla Guðrún Sigtryggsdóttir
Sviðsstjóri byggingarsviðs tækni-og
verkfræðideildar Háskólans í Reykjavík
IVenus STARFA,læra ogleika sér verkfræð-
ingar, verkfræðinemar, tæknifræðinemar,
tölvunarfræðingar, stærðfræðingar, eðlis-
fræðingar og fleiri góðir. Venus er ein
álman í byggingu Háskólans í Reykjavík,
en út frá miðrými byggingarinnar, Sólinni,
ganga álmur sem sækja nöfn sín í sólkerfið og
reikistjörnur þess. Tækni- og verkfræðideild
skólans er í Venus, næsta álma er Mars og á
milli þeirra er Jörðin.
Lítum inn í Venus einn góðan veðurdag í
janúar 2011 og könnum hvað nokkrir verð-
andi verkfræðingar eru að bauka, beinum
sjónum okkar sérstaklega að byggingar-
verkfræðinemum.
Hefjum leiðangurinn á fyrstu hæð í Venus
á rannsóknarstofu byggingarsviðsins. Þar er
meistaranemi í Mannvirkjahönnun að kanna
brotþol súlu sem umvafin er basalttrefjamottu.
Súlan er í hrömmum Eiríks rauða sem þrýsta
henni miskunnarlaust saman (Eiríkur rauði er
brotpressa). V ið súluna eru tengdir streitunemar
til að fylgjast með áhrifum álagsins á súluna og
basalttreijarnar og á tölvuskjám má fylgjast
með þróuninni.
A gólfinu standa í röð súlur sem lent
hafa í hrömmum Eiríks rauða, gefið eftir
og brotnað. Markmiðið er að kanna hvort
og hvernig brotþol súlnanna eykst við það
að basalttreíjamottum sé vafið um þær. Til
samanburðar hafa verið brotnar súlur með
lágmarksbendingu samkvæmt Evrópustaðli
(EC-2). Þessar súlur brotnuðu stökku broti
með miklum hvelli. Steypusprenging með
steypubrotahríð. Hvað skyldi gerast nú þegar
súlan er vafin basalttrefjamottum? Eykst
brotþolið? Hvernig verður brotið? Otal
spurningar hljóta að þjóta um hug áhugasamra
áhorfenda, sem auk meistaranemans eru
starfsmenn og nemendur úr nærliggjandi
kennslustofum.
Spenna og eftirvænting liggur í loftinu.
Lágvært en stöðugt suðið í brotpressunni
magnar spennuna. Það er sem Eiríkur rauði
rymji og roðni við áreynsluna. SMELLUR.
Eitthvað gefur sig. Línurit á tölvuskjám sýna
fall í streitu og álagi. Ahorfendur halda niður í
sér andanum - en nei, Eiríkur rauði verður að
gera betur. Starfsmaður hættir sér nær súlunni
og bankar í hana með hamri. Hljóðið er
gjallandi sem slegið sé í stál en ekki steinsteypu.
Eiríkur rauði rymur og herðir takið á súlunni.
Spennan er gífurleg.
A tölvuskjá sést hvernig álagið frá
hrömmum Eiríks rauða eykst, hægt og sígandi,
nær fyrri álagstoppi og þokast upp fyrir hann.
Eiríkur rauði öskrar af reiði. Hann skal brjóta
súluna. Hann skal. Áhorfendur stíga eitt skref
aftur á bak. Eiríkur rauði öskrar enn meðan
basalttrefjarnar rifna, og enn öskrar hann
i • -r ■ 1 'E
k 'i r ' íj
^wfgw^'jí'
1 í •1 1 i 1 |W;v | | . 1
Súlubroc undirbúið. Eiríkur rauði klár í slaginn.
16 . upp í vindinn