Læknablaðið - 01.11.2023, Qupperneq 38

522 L ÆKNABL AÐIÐ 2023/109
V I Ð T A L
„Stolt,“ segir Sigríður Dóra Magnúsdóttir spurð hvað hún ætli að taka út úr starfi
sínu sem forstjóri Heilsugæslu höfuðborgarsvæðisins. Stolt yfir starfsfólki og góðu
þjónustunni sem það muni veita. „Ég veit þetta verður ekki aðeins dans á rósum, en
þetta er gríðarlegt tækifæri,“ segir hún
■ ■ ■ Gunnhildur Arna Gunnarsdóttir
Við þurfum að leggja meiri
áherslu á starfsfólkið
Eftirspurn eftir geðheilsuteymunum er
mikil áskorun fyrir heilsugæsluna, segir
Sigríður Dóra Magnúsdóttir, nýr forstjóri
Heilsugæslu höfuðborgarsvæðisins.
„Það er ein af okkar stærstu áskorunum
og hefur nánast komið okkur á óvart.
Það sýnir hvað er mikil vakning í öll­
um geðheilbrigðismálum. Tilvísunum
fjölgar svo miklu meira en við höfum séð
undanfarin ár,“ segir hún í Læknavarpinu,
hlaðvarpi Læknablaðsins.
Sigríður Dóra heimilislæknir,
áður framkvæmdastjóri lækninga
Heilsugæslu höfuðborgarsvæðisins, er
skipuð til fimm ára. Hún segir það að
sækjast eftir starfinu hafa verið rökrétt
framhald á þeirri vegferð sem hún hafi
verið á undanfarin ár. „Ég hef alltaf haft
mikinn áhuga á heilsugæslunni. Haft
óbilandi trú á henni og komið þar að
mörgum framfaraskrefum.“ Starfið sé
áskorun.
Mönnun í forgrunni
„Nú þurfum við að leggja miklu meiri
áherslu á heilsugæslustöðvarnar og
starfsfólkið þar,“ segir hún. „Við þurfum
að bæta allt starfsumhverfið; tölvukerfin,
koma böndum á vottorð og Heilsuveru,
en við þurfum líka að bæta mikið úr
húsnæðismálum. Þau hafa setið á hak­
anum,“ segir hún. Kjör og vinnuaðstaða
þurfi að vera í lagi.
„Mönnunarvandinn hjá okkur í
heilsugæslunni er stærsta viðfangsefnið.
Hann er mismunandi milli stöðva og
starfseininga en í heilbrigðiskerfinu í
heild er þetta stærsta áskorunin,“ segir
hún og að ekki sé talið hve marga vanti.
Þau taki við flestum sem vilja koma til
þeirra.
Sigríður Dóra tekur við starfinu
af Óskari Reykdalssyni. „Ég tek við
mjög góðu búi. Hann er búinn að leiða
heilsugæsluna í rétta átt og hugsaði fram
á við. Ég ætla svo sannarlega að gera það
eftir bestu getu. Nýju fólki fylgja alltaf
nýjar áherslur. Það verða breytingar
en við förum alveg ótrauð fram á við.“
Markmiðið sé að bæta þjónustuna.
Sigríður Dóra hefur starfað sem heim­
ilislæknir í rúma þrjá áratugi. „Ég hef
haft gríðarlega ánægju af því starfi. Ég
hef komið víða að og unnið með góðu
fólki á mismunandi stöðum. Maður
kemur með þá þekkingu. Ég veit hvað
hópurinn vill og hvað ekki. Ég þekki
hugmyndafræði heimilislækna mjög vel.
Svo erum við líka að reka þjónustuein­
ingu og það þarf að finna jafnvægi þar á
milli.“ Hún telji að það sé mikill kostur
að hafa lækni í stjórnunarstöðum innan
heilbrigðiskerfisins.
Hún segir mikilvægt að hafa rétta
fólkið með sér. „Ég er sjálf búin að taka
aukalega diplóma í stjórnun og hef
reynslu af að stjórna. Þetta er allt saman
skóli lífsins og maður fyllir upp með
fólki þar sem þörfin er mest.“
Sigríður Dóra er Vesturbæingur, býr
á Seltjarnarnesi með eiginmanni sín­
um Björgvini Jónssyni. „Ég gekk hefð­
bundna skólagöngu þar, á yngri og eldri
bræður. Gekk í MR, sem var hverfis­
skólinn. Þaðan fór ég í háskólann. Lækn­
isfræðin var alltaf það sem mig langaði
í. Mömmu leist ekkert á það og fannst
þetta allt of erfitt og strangt,“ segir hún
en móðir hennar Dóra Jóhannsdóttir var
tanntæknir og pabbi Magnús Ragnar
Gíslason tannlæknir.
Vildi ekki verða tannlæknir
„Það hefði legið beint við að fara í tann­
lækninn. Ég hefði fengið vinnuaðstöðu;
stofu beint við útskrift. En það var ekki
það sem mig langaði,“ segir hún. Henni
hafi gengið vel í námi, eignast góða fé­
laga. Fundið hvernig samfélag og heilsa
tvinnast saman.
„Það er ekki hægt að rífa þetta í sund­
ur,“ segir hún, og hvernig hún hafi smit­
ast af þessum áhuga í störfum á Ísafirði
og í Garðabæ. Sérnámið valið og hún á
leið til Gävle í Svíþjóð með milligöngu
heimilislæknisins Bjarna Jónassonar. Þar
var hún í fjögur ár.
„Mér leist ekkert á að fara þangað
því þar var enginn Íslendingur,“ seg­
ir hún, og hvernig henni hafi svo liðið
þar vel. „Þetta hefur aldrei orðið þessi
Íslendingaborg.“ Ungu læknarnir hafi
verið aðfluttir, enda spítalinn ekki há­