Skógræktarritið - 15.10.2005, Qupperneq 12

LerkiS var ítomið að hálfu á kaf í for og eðfu er garðyrkfustfóri bcejarins náði að bjarga því frá
glötun. He'r se'st að nokkur reynitré eru sunnan við tréð en þau voru s0an fjarlœgð. Mynd:
Friðrik Baldursson.
Búið að snyrta umhverfis lerkitréð og heildstceð mynd að færast yfir umhverfið. Mynd frá
1995. Mynd: Friðrik Baldursson.
Við athöfnina afhenti Magnús
Jóhannesson, formaður Skóg-
ræktarfélags íslands, Gunnari
Birgissyni, bæjarstjóra Kópavogs,
sem er handhafi Trés ársins 2005,
viðurkenningarskjal og sérstakan
skjöld sem komið verður fyrir við
tréð.
Bæjarstjórinn hafði á orði „að
það væri gott að vera tré í Kópa-
vogi’’ og gat þess í leiðinni að
það færi einnig vel á því að velja
rússalerki sem Tré ársins þar sem
rússneskir dagar væru að hefjast í
Kópavogi, menningarvika með
fjölbreyttri listadagskrá.
Skólahjómsveit Kópavogs lék
nokkur lög og slegið var máli á
tréð og aldur greindur með því
að taka borkjarna úr þvf.
Tré ársins er eins og áður hefur
komið fram krónumikið og er í
rauninni marggreinótt. Það er
ekta „klifurtré”, þar sem krakkar
eiga auðvelt með að komast upp
í krónuna.
Greinóttur vöxtur trésins bendir
til þess að það hafi orðið fyrir
einhverjum áföllum á uppvaxtar-
árunum. Hugsanlega hefur það
kalið ítrekað enda er það reynsl-
an að suðvesturhorn íslands
hefur ekki reynst kjörsvæði fyrir
rússalerki. Þá er hætt við nætur-
frostum í dalbotnum eins og þar
sem tréð stendur.
Rússalerkitré eru í eðli sfnu
beinstofna. Beinvaxin og falleg
rússalerkitré, og því „eðlilegri" f
vaxtarlagi en Tré ársins, eru
nokkuð víða í görðum í Kópavogi.
Þau eru einkum áberandi á
Digraneshálsinum og einnig er
hægt að sjá þó nokkur, hundruð-
um metra ofar en okkar tré. Þetta
bendir til þess að frost og
frostpollurinn í Kópavogsdalnum
hafi oftar en ekki komið við sögu
10
SKÓGRÆKTARRITIÐ 2005