Skógræktarritið - 15.10.2005, Síða 24

lúpfnunnar og seinkar því að hún
framleiði þann lífmassa sem þarf
til að framfleyta trjágróðri á
komandi árum.
Þegar stefnt er að lúpínu-
skógrækt bíðum við átekta í
einhver ár meðan lúpfnan klæðir
auðnina með hægð. Þennan tíma
getum við notað til að hugleiða
hvaða trjátegund muni henta
best í lúpínuskógrækt okkar
miðað við aðstæður og veðurfar.
Þar er ýmislegt að athuga og gott
að firra sig vonbrigðum síðar
meir.
Eftir minni reynslu henta
hægvaxta trjátegundir illa til
skógræktar af þessu tagi. Lúp-
ínan er býsna hávaxin og hætt er
við að hún kæfi eða skemmi
hægvaxta trjáplöntur sem eru
lengi að teygja sig upp úr breið-
unni. Þess vegna skulum við
veðja á þann gróður sem
hraðvaxnastur er og duglegastur
að bjarga sér.
Fura hentar ekki í þessa rækt-
un þar sem svæðið er vindasamt
og lerki hefur ekki skilað sér vel.
Víðitegundir koma til greina en
eru þó engan veginn besti kostur-
inn af því að víðirinn verður
aldrei annað en runni. Við erum
að svipast um eftir trjám sem eru
líkleg til að halda góðum vexti
hvernig sem viðrar.
Á mínum slóðum í Skafta-
fellssýslu er austlæg hafátt þung
og ríkjandi veðurátt og birkið
þrífst ekki vel, það hniprar sig
niður, verður þétt og kræklótt og
lágvaxið. Það getur hins vegar
hentað vel til lúpínuskógræktar
þar sem veður eru blíðari og
myndar þá skemmtilegan gisinn
skóg, sé það ekki gróðursett of
þétt.
Við erum að velta fyrir okkur
skógrækt á landi þar sem enginn
gróður þreifst fyrir daga lúpínu-
sáningar og nú blasa við okkur
mikilvæg sannindi: Lélegir land-
þurrum sumrum sést litlu muna
frá ári til árs en stöku sinnum
koma rök sumur og þá er engu
líkara en sprenging verði á auðn
inni. Grúi fræja spírar og smá-
plöntur gægjast hvarvetna úr
jörðu.
Lúpínurækt er í rauninni
stórfurðuleg og einföld lausn á
þeim erfiða vanda að gæða
alsnauða jörð gróðurmagni að
nýju og undirbúa vöxt annars
gróðurs. Hið eina sem máli
skiptir er að smita fræið með
réttum gerlum og hylja það við
sáningu. Við sáum strjált í
landið, hvort sem handsáð er eða
vélsáð.
Eins og vænta má er lúpínu-
skógrækt auðveldust og fljót-
legust þar sem landið er gróður-
laust með öliu - þar sem ekki
sést stingandi strá. Gróður sem
fyrir er á svæðinu tefur útbreiðslu
Sumar tegundir eiga góða framtið í vændum við tilteknar aðstæður, aðrar ekki. Á þessari
mynd sjáum við Keisara og jörfavíði. Keisarinn þrífst prýðilega við hinar erfiðuslu aðstæður
og mun dafna vel hér. Jórfavíðirinn þolir ekki hina þungu hafa'tt til lengdarog mun fara að
halla sér um of undan vindi áður en langt líður.
22
SKÓGRÆKTARRITIÐ 2005