Helgarpósturinn - 10.08.1979, Blaðsíða 12
B'
Föstudagur 10. ágúst 1979. —helgarpásturinrL.
igséakfte
best til, hefur málefnaleg barátta
verib sett til hliöar vegna baráttu
einstaklinga um völd.”
„Telja sig fædda með
gullskeiðina í munninum”
„Ég hef hins vegar aldrei sóst
eftir völdum I flokknum Var þó
formaöur Framsóknarfélags
Reykjavikur og formaöur full-
trúaráös framsóknar á timabili. I
þá tiö stækkaöi flokkurinn veru-
lega og fékk i kosningum á 9. þús-
und atkvæöa i Rvlk. Hefur aldrei
fengiö fleiri atkvæöi hér i Reykja-
vik fyrr eöa siöar. Þessi sigur var
ekki mér aö þakka, heldur þeim
fjölmörgu einstaklingum sem
komu til starfa á þessu timabili.
Sumir þessara duglegu einstakl-
inga hafa nú hætt störfum fyrir
flokkinn vegna þessa framapots
ákveöinna einstaklinga sem telja
sig fædda meö gullskeiöina i
munninum.
t Framsóknarflokknum er
fjöldi af afbragös mönnum. Ég
get nefnt nokkra, sem ég hef
kynnst persónulega, eins og Ey-
stein Jónsson, Ólaf Jóhannesson
og Steingrim Hermannsson.
Þessir þrlr eru einstakir ágætis-
og drengskaparmenn.”
— Mefuröu aldrei hugleitt aö
fara úi i pólitlk sjálfur? Þá I
framboö?
„Nei, þaö hefur mér aldrei
dottiö I hug. Þaö hefur oft veriö
skoraö á mig aö fara fram, en ég
hef alltaf neitaö. Ég hef ekki á-
huga á þvi aö vera 1 toppstööum
og láta á mér bera. Vil frekar
þoka málum áfram i kyrrþey og
án hávaöa.”
-Hvaö'eru stjórnmál almennt
fyrir þér?
„Hér áöur fyrr var pólitikin
bókstaflega þverskuröur lifsbar-
áttunnar i landinu. Þá fylktu
menn sér i flokka til aö bæta lifs-
kjör sin og tryggja betra þjóöfé-
lag. Viö aukna velmegun hefur
þessi hugsunarháttur breyst —
eöa öllu heldur horfiö. Þaö er al-
veg klárt mál. Ungt fólk I dag hef-
ur ekki áhuga á stjórnmálum.
Þaö er vegna þess aö þaö þekkir
ekki baráttuna eins og hún var
hér áöur fyrr, þegar barist var
fyrir þvi hvort menn gætu lifaö
eöa ekki. Ekki þaö aö ég sé aö
óska eftir þvi aö þetta unga fólk
alist upp viö skort, heldur aö þaö
og fólk almennt i dag, fari aö gera
sér grein fyrir þvi aö ekki er hægt
aö skipta þjóöarkökunni út i þaö
óendanlega. Hún hefur nefnilega
takmarkaöa stærö hverju sinni.
Hitt er spursmáliö, hvernig eigi
aö skipta kökunni, þannig aö allir
fái sitt.”
„Minn biti er hæfilegur”
— Færö þú of stóran bita af
kökunni og tekur af þeim sem
minna mega sin?
„Nei, þaö tel ég ekki. Ég held
aö minn biti sé hæfilegur. Þegar
ég varö framkvæmdastjóri á
Timanum, þá fór ég frá fyrirtæki
sem bauö langtum hærri laun, en
ég fékk á Timanum Ég fékk
lægstu laun allra framkvæmda-
stjóra blaöanna, kannski aö
framkvæmdastjóra Alþýöublaös-
ins undanskildum.”
— Hvaö segir þú um dagblöö á
Islandi i dag?
„Min skoöun er sú aö íslensk
blaöaútgáfa eins og hún er i dag,
sé á stórháskalegu stigi. Þaö er
ljóst aö þaö magn sem gefiö er út
af blööum hér á landi miöaö viö
fólksfjölda, er algjört heimsmet.
Fyrir fimm árum bættist viö nýtt
siödegisblaö og þótt margt mis-
jafnt megi um þaö blaö segja, þá
hefur Dagblaöiö þó hrisst veru-
lega upp I blaöaheiminum og gert
blööin meira lifandi. Á hinn bóg-
inn hefur sú hasarblaöamennska,
sem hefur tiökast á Dagblaöinu
aö byggja skiöaskála fyrir starf-
semina uppi I Þjófadal. Þaö var
ekkert fjármagn til og þaö kom I
minn hlut aö afla þess. Þaö tókst.
Skálinn reis og stendur enn eftir
þvi sem ég best veit.”
Þú spyrð um veru mina I
Æskulýösfylkingunni. Ég gekk I
hana 1945-1946 og þar kynntist ég
mörgu góöu fólki sem mér er enn
hlýtt til, þótt ég eigi ekki með þvi
pólitiska samleiö lengur. Ég veit
ekki nákvæmlega hvaö orsakaöi
þaö aö ég fjarlægöist Æskulýös-
fylkinguna. Ætli ég hafi ekki
breyst jafnframt þvi sem Æsku-
lýðsfylkingin sjálf breyttist. Mér
fannst ýmislegt i starfsemi
sósialista, sem ekki var nákvæm-
lega eins og sósialistar töluöu um
daglega. Eitt var orö, en annaö
athafnir. Dæmiö gekk ekki upp.”
„Ég vil enga múgsál”
„Siöan hefur mikiö breyst i
þessum flokki. 1 þessu sambandi
vil ég gjarnan láta þess getiö, aö
ég held aö Alþýöubandalagsmenn
I dag veröi aö gera sér grein fyrir
þvi, aö vissar formúlur sem þeir
prédika geta alls ekki gengiö upp.
Þaö þarf ekki annaö en horfa um
öxl til aö sjá þaö. Þaö vantar aö
manngildissjónarmiöiö ráöi ferö-
inni. Ég vil enga múgsál. Ein-
staklingurinn veröur aö fá aö
njóta sin. Þaö veröur aö kalla
fram alla bestu eiginleika f fari
hvers einstaklings, I þágu og til
hagsbóta fyrir þjóöfélagiö.”
— Af hverju lentir þú i Fram-
sóknarflokknum ?
Það var ekki alveg átakalaust að ná viðtali við Kristin
Finnbogason/ eða Kidda Finnboga eins og hann er
gjarnan nefndur. Ekki það/ að Kristinn vildi ekki í við-
tal. Þvert á móti. „Jú/ ég vil gjarnan tala við ykkur/"
sagði hann. „Það eru mörg blöð á eftir mér. En ég vil
tala við ykkur". En þá var erfiðasti hjallinn eftir. Það
þurfti að finna tíma.
Ein vika leið og önnur. Aldrei gafst Kristni tími til við-
talsins. Svo var það loks einn miðvikudaginn að færi
gafst. „Komdu heim klukkan 7 í kvöld." Og blaðamaður
mætti á staðinn. Þá var Kristinn að borða kvöldmatinn.
//Jæja/ éggeymi baraskötuna.Við skulum demba okkur í
þetta."
Kristinn Finnbogason fyrrum framkvæmdastjóri
Tímans og núverandi hluthafi og framkvæmdastjóri is-
cargo/ umræddur maður og umdeildur var í opnuviðtali
við Helgarpóstinn.
Og þetta er afraksturinn:
„Ég er aö austan. úr Laugar-
dal I Arnessýslu, en kom til
Reykjavikur þriggja ára gamall,
áriö 1930. Hef veriö I Reykjavik
nær óslitiö siöan, utan nokkurra
ára I Húnavatnssýslunni. Ég var
uppalinn vestur i Skjólum. Faöir
minn stundaöi alla venjulega
verkamannavinnu og ég sjálfur
fór aö vinna á sumrin strax og ég
haföi buröi til þess. Nú, skóla-
ganga min var heföbundin. Fyrst
barnaskóli og jafnframt kvöld-
skóli hjá KFUM, siöan gagn-
fræöaskóli og þvl næst I Iönskól-
ann. Læröi þar rafvirkjun.
Ég útskrifaöist sem rafvirki og
siöar varö ég meistari. Ég starf-
aöi viö rafvirkjunina þó nokkurn
tima, en keypti um 1955 skerma-
geröina Iöju og slöan raftækja-
verslun. Þar meö hófst minn at-
vinnurekstur.
Éghef alltaf haft áhuga á öll-
um nýjungum. Ég hef unniö alla
vinnu. Eins og ég sagöi, var ég I
verkamannavinnu sem ungling-
ur. Ariö sem ég fermdist var ég
aö vinna I kolum. Kvöldiö sem ég
átti aö ganga til altaris var ég aö
vinna i kolunum hálftima áöur en
athöfnin átti aö hefjast I kirkj-
unni. Ég dreif mig heim og var þá
kolbikasvartur af koladrullunni.
Þaö gekk hálf illa aö ná svarta
litnum af skrokknum á þessum
hálftima, svo þaö varö úr aö ég
gekk til altaris hálfsvartur. Mér
hefur þó ekki oröiö meint af þess-
ari „svörtu” altarisgöngu.
Faöir minn var fátækur al-
þýöumaöur og ég hef aldrei feng-
iö neitt upp I hendurnar, án þess
aö afla þess sjálfur. Ekki þaö aö
ég sé aö kvarta yfir þvi hlutskipti
minu. Alls ekki. Ég held aö allir
menn eigi aö vinna fyrir sinu
brauöi sjálfir.”
„Mér hefur ekki oröiö meint af þessari ,,svörtu”altarisgöngu...”
„Hef getað haldið í
horfinu og vel það”
— Af hver ju fórstu út I atvinnu-
rekstur?
„Ég hef alltaf háft áhuga á öll-
um nýjungum. Hef oft séð leiöir,
þegar aörir sáu engar. Þaö er nú
einhvern veginn þannig, aö þar
sem ég kem nálægt þá fara hlutir
að hreyfast. Ég hef auövitaö átt I
erfiöleikum I minum rekstri, en
alltaf hefur eitthvaö lagst upp I
hendurnar á manni sem hefur
gert þaö aö verkum aö ég hef get-
aö haldiö I horfinu og vel þaö.
Alltaf þegar ég tek aö mér
verkefni, þá er þaö af löngun. til
aö glima viö eitthvaö. Ég er ekki I
viöskiptum til aö græöa peninga,
hef aldrei nálgast nokkurt verk-
efni I þvi skyni aö auðgast á þvi.
Ég man vel eftir fyrsta verk-
efni minu I sambandi viö viö-
skipti. Þá var ég settur I þaö aö
græða peninga — en ekki fyrir
sjálfan mig. Ég var þá I Iönskól-
anum og tók mikinn þátt I félags-
málum. Tók virkan þátt I starfi
Æskulýösfylkingarinnar. Já, ég
var róttækur i þá daga. En þannig
var þaö, aö viönokkrir félagar i
Æskulýösfylkingunni ákváöum
„Þaö var fyrir áeggjan góöra
manna. Góöir vinir minir Sveinn
Skorri og Skúli Benediktsson
komu mér i Framsóknarflokkinn.
Ég fór nú hægt af staö I flokknum.
Var lengi kallaöur laumukommi I
flokknum fyrst eftir aö ég kom
þangað. Ég man aö þá var ég
byrjaöur I atvinnurekstri og um
þær mundir kom þvert yfir for-
siöu I Mogganum aö ég atvinnu-
rekandinn heföi veriö á verkfalls-
veröi uppi viö Geitháls og hellt
mjólk niöur fyrir bændum. Þetta
voru aö sjálfsögöu hrein ósann-
indi, en sýna tiöarandann.
Ég hef alla tiö haft samúö meö
þeim sem minni máttar eru I
þjóöfélaginu. Var alinn upp meö-
al verkafólks og man þá tima
þegar enginn matur var til á
heimilinu til næsta dags.
Ég er aö nokkru leyti, en alls
ekki öllu ánægöur meö Fram-
sóknarflokkinn i dag. 1 upphafi
var Framsóknarflokkurinn
byggöur upp af fólki, sem afl I
lifsbaráttimni, en þvi miöur I
seinni tiö tel ég aö flokkurinn hafi
fjarlægst stefnumál sin. Baráttan
er nú meiri á milli einstakra
manna um völd I flokknum. Hér I
Reykjavik t.d. sem ég þekki hvaö