Helgarpósturinn - 06.06.1980, Blaðsíða 15

Helgarpósturinn - 06.06.1980, Blaðsíða 15
htalfjí=irpn<dl irínn Föstudagur 6. júní 1980. 15 um, því það er svo miklu auðveld- ara að gagnrýna en gera vel, rifa niður en byggja upp. Þó held ég að ég géti sagt, a& þaö séu öfl I þjöðfélaginu sem eru á móti „liberaliseringu". Mér finnst líka að ákveðnir straumar I Islenskri blaðamennsku að undanförnu hafi stefnt að þvi að skapa það sem ekki var til fyrir nokkrum áratugum, einskonar múgsál. Það er enginn fengur I þvl, við þurfum sist á henni að halda." „HelOi orðið sð fyrsii sem pyrfti ao iiuggð" — Þegar þú Htur til baka yfir þennan aldarf jórðung, sem liðinn er slðan þii byrjaðir I guðfræðinni — hvað er þá eftir af prestinum I þér? „Eins og ég sagði áðan varð áhugi minn á blaðamennsku mjög SJONARHORN 55 ^g hef þekkt Harald nokkuð lengi og unniB fyrir hann, bæði skrifað fyrir Iceland Review og unnið að bókaþýðingum. Reynsla min af honum hefur verið afskaplega góö, og mér virðist hann vera dálitið öBruvisi en aBrir útgefendur. Hann hugsar ekki um hvaB hann fær mikiB f a&ra hönd, en hefur mikinn áhuga á a& koma á framfæri þvf sem honum finnst vera menningarleg ver&mæti. Enda hefur hann gefið út margar góðar bækur. Þa& er mjög gott a& vinna með honura, hann lætur þá sem vinna fyrir harih gera þa& sem þeim finnst best, án þess a& þeir þurfi a& færa sérstaklega rök fyrir þvi. Þá finnst mér þa& kostur á Haraldi, að hann viil hafa ailt á hreinu og hugsar langt fram f timann. Þa& hefur hann fram- yfir marga landa sfna, sem hafa tilhneigingu til að gera allt á si&asta augnabliki", sag&i Alan Boucher, forseti heimspeki- deildar Háskóla tslands. • « SJÖNARHORN 5 5 Þvi mi&ur eru ekki allir á réttri hillu \ Hfinu. En þa& ver&ur ekki um Harald Hamar sagt. Hann er heimama&ur á þeim velli, sem hann hefur haslaA sér. Vi&fangsefniD á hug hans allan — og sii þekking, sem hann hefur aflað sér varö- andi þa&, er með óiflundum. Vafalaust hefur hann oft teflt djarft, en a& því er ég best veit komist hjá storáföllum. A& minnsta kosti hefur hann aldrei látið merkiö slga. Og það er vlst, a& Island hefur komist á landabréf margra vltt um heim vegna útgáfustarfsemi hans", sagði Þorbjörn Gu&mundsson ritstjórnarfulltrúi á Morgunblaðinu. «• erhur ii naraidur J. nainar í neigarpásisvioiaíi brennandi, og I öðru lagi varð ég fyrir.vonbrigðum með námsefnið. I þriðja lagi lifi ég mig svo sterkt inn I alla hluti og komst að þvi, að hinum stóra'þætti prestverkanna, hlutverki huggarans, hefði ég ef til vill ekki valdið sem best, hefði orðið sá fyrsti sem þyrfti að hugga. En það er ekki ókostur i blaðamennsku að lifa sig sterkt inn I aðstæður vera tilf inningarik- ur og geta sett sig I spor annarra. Það má þó ekki stjórna um of þvl sem maður skrifar, tilfinninga- semi á til dæmis ekki heima I fréttum og fréttafrásögnum". — Því hefur sjálfsagt verið trilaður fyrst þií ætlaðir að verða prestur. Hvað er orðiö af trú- hneigðinni — lifir hún enn? .Seiiniicgð leltar ði „Sennilega hef ég verið með einhverjar leifar af þessari svo- kölluðu barnatru á þessum árum. —Já, ég var trúaður og held að ég að ég sé þaö ennþá. Ma&ur breyt- ist, tekur þroskann út á ýmsan hátt, og sér hlutina I sibreytilegu ljdsi. En I grundvallaratriðum held ég að ég sé ennþá trúaður og daglegt Hf okkar grundvallað meira og minna á kristnum lifs- skoðunum og siðferðisvitund, hvort sem menn neita trúnni eða ekki. Hitt er svo annað mál, aö við erum misjafnlega kirkjuræk- in. Ég hef samt þá skoðun, að kirkja og kristni I þessu sam- félagiokkar feli I sér ákveðna von um að við getum haft hemil á hlutunum. Hún er kjölfesta og vegvlsir". En triímálin áttu aldrei að vera aðalefni þessa samtals, þvi Haraldur J. Hamar varð aldrei klerkur og hann segist þvl feginn. Hinsvegar gerðist hann braut- ryðjandi I islenskri blaða- mennsku og utgáfustarfi — fór ótroðnar slóðir og réöist á garðinn þar sem hann var hæstur. Iceland Review er að dómi þeirra, sem best þekkja til I húpi þeirra tima- rita sem eru hvað vönduðust að frágangi, á alþjóðlegan mæli- kvarða, og það flytur Island til fólks um allan heim. Minna gat það varla verið. Og þessi viðleitni nær lengra. Skyldi nokkursstaðar vera völ á jafn mörgum bókum á erlendum tungum um tsland og islensk málefni frá einum Utgefanda og frd Haraldi? Þetta getur maður kallað að gangast upp I hlutverki sinu! Þegar ritstjórinn gengur með mér til dyra hugleiði ég ósjálfrátt hvort hobbíið, sem átti að verða, sé orðið of stórt til þess að hann geti nií byr jaö að vinda ofan af sér og farið að „leika sér" & ný, eins og hann orðaði það áður. Annars gerir Haraldur sennilega það sem hann ætlar sér eins og áður.

x

Helgarpósturinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Helgarpósturinn
https://timarit.is/publication/47

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.