Helgarpósturinn - 06.06.1980, Blaðsíða 19

Helgarpósturinn - 06.06.1980, Blaðsíða 19
' ' . . ' *' * k »-»-*. t' >¦ V l I r t ^-helgarpásturinn- Föstudag > i ur 6. júní 1980 Punktur punktur komma strik: ANDRI FUNDINN? Næsta leikár L.R. í mótun ,,Viö erum búin að fá um það bil helming leikara", sagði Þorsteinn Jónsson i kvikmyndaleikstjóri þegar Helgarpósturinn hafði samband við hann og innti hann eftir hvað undirbúningi að töku kvikmyndarinrtar Punktur punktur komma strik, eftir sam- nefndri sögu Péturs Gunnars- sonar liði. Hann sagði að búið væri að finna 15 ára strák sem mun leika aðalsöguhetjuna, Andra, á tán- ingsaldri, með þeim fyrirvara þó, að unnt verði að hafa upp á tvifara hans yngri, sem getur leikið Andra sem barn. Heitir hann Hallur Helgason og er Hafn-. firðingur. Hallur er ekki aldeilis byrjandi í faginu, hann lék i Veiðiferð Andrésar Indriðasonar og einnig lék hann i kvikmy ndinni Fyrsta ástin sem fékk fyrstu verðlaun á kvikmyndahátið áhugamanna s.l. vetur. En margir atvinnuleikarar verða einnig i myndinni.Nöfn þeirra vildi Þorsteinn hins vegar ekki gefa upp að svo stöddu, vegna þess að ekki er búiö að ganga endanlega frá samningum við þá. „Það ætti að Hggja ljóst fyrir i næstu viku, hverjir það verða" sagði Þorsteinn sem þarnæst var að þvi spurður hvort söguþræbi bókanna Punktur punktur komma strik og Ég um mig frá mér til min, yrði fylgt nákvæm- lega i kvikmyndinni. „Við fækkum persónum og gerum ýmsar breytingar" sagbi Þorsteinn. „Eins og alltaf er þegar verið er að breyta bók i kvikmynd. Við fylgjum sögu- þræðinum ekki nákvæmlega, sumt fellur út og nýjum senum hefur verið bætt viö sem eru skrifaðar i samráði viö Pétur Gunnarsson. Samtölin eru sum nokkurn veginn eins og þau eru i bókinni, en önnur ekki. En vib reynum að ná stemmingunni I bókunum og abalpersónunum." Þorsteinn sagði enn fremur að myndin yrði að mestu leyti tekin i Hafnarfirði, en sveitasenurnar verða teknar upp i Borgarfiröi. Að hluta til verður myndin svo tekin i Keflavik og á Suðurlands- undirlendinu. Þeir sem að myndinni vinna, eru með bækistöð i Lækjarskóla i Hafnarfirt : "g Þorsteinn bað Helgarpóstinn að koma þvi á framfæri að þeir þeir væru á hött- unum eftir leikmunum, s.s. hUs- gögnum, leikföngum og reið- hjólum og jafnvel bilum frá árunum 1955-1963. Ef fólk á eitt- hvað slikt i fórum sinum sem þaö vill lána, er það vinsamlegast beðið að hafa samband við þá i Lækjarskólanum. Þorsteinn var bjartsýnn á að vel tækist til við gerð myndar- innar og hafði ekki teljandi áhyggjur af efnahagnum, þrátt fyrir að styrkurinn úr kvik- myndasjóði standi aðeins undir einum tiunda af áætluðum heildarkostnaði við kvikmyndina. Og hann þarf sjálfsagt ekki að ör- vænta, ef myndin á eftir að njóta jafn mikilla vinsælda og bækurnar sem hún er gerð eftir. —EI. Nii er leikárinu að Ijúka hjá leikhiisum borgarinnar, en með haustinu verður byrjað á ný, vonandi af tvlefldum krafti. Hjá Leikfélagi Reykjavikur verða þá teknir til starfa nýir leikhússtjór- ar, þeir Stefán Baldursson og Þorsteinn Gunnarsson. Helgarpósturinn hafði sam- band við Þorstein Gunnarsson og spurði hann að því hvort þeir nýju leikhUsstjórarnir hygðu á byltingu eða stórar breytingar á leikhUsstarfinu með haustinu. Um það vildi Þorsteinn ekkert segja á þessu stigi málsins, enda nögur timi til stefnu, en dágóöan skammt af upplýsingum um fyrirhugaða starfsemi leikhiiss- ins næsta haust veitti hann fús- lega. Sett verður á fjalirnar i Iönó nýtt leikrit eftir eitt fremsta nú- lifandi leikritaskáld Þjóðverja Franz Zaver Kroetz. Það heitir „Mensch Meier" og fjallar um fjölskyldu i velferðarþjóöfélaginu og erjur manna á milli innan hennar. Hallmar Sigurðsson mun leikstýra verkinu og er þaö I fyrsta skipti eftir að hann lauk námi, sem hann setur upp leikrit fyrir atvinnuleikhUs í Reykjavfk. Þá er I bigerð að setja upp barnaleikrit og poppleikinn Leður-Gretti eftir þá þremenn- ingana Egil Ólafsson, Olaf Hauk Simonarson og Þórarinn Eld- járn , eins og alþjóð veit. En enn er margt á huldu með þær upp- setningar. Ofvitinn veröur sýndur áfram á næsta leikári, enda hafa vinsældir hans verið meö eindæmum. Einn- ig verður Rommf, bandarfska verðlaunaleikritið, sýnt áfram, EI Gæfa eða gjörvileiki S9*$*a ___J Austurbæjarbid: Hörkutolln (Boulevard Nights) Bandarisk. Argerð 1978. Hand- rit: Desmond Nakano. Leik- stjóri: Michael Pressman. Aðalhlutverk: Richard Yni- guez, Danny De La Paz, Marta Du Bois. Það er dálitiö öðruvisi staöið að þessari amerisku kvikmynd en myndinni Semi-Tough sem sagt er frá annars staðar hér á siðunni. SU mynd er búin til utanum svosem ekki neitt sér- stakt 'nema nokkrar vinsælar stórstjörnur. I Boulevard Nights er enginn leikari sem maður minnist að hafa séð áður eða heyrt nefndan á nafn. Synd væri að segja að hún væri bUin til utan um eitthvað frumlegt, eða merkilegt, — söguþráðurinn er afar hefðbundinn — en hUn er vandvirknislega unnin innan hógværs ramma. Þessir óþekktu leikarar eru allir latneskir Amerikanar og myndin virðist stiluð inná þann minnihlutahóp. Sagan er hliö- stæð við efni mynda einsog The Warriors og fleiri slfkra um átók götustrákaklikna I stór- borgum Bandarikjanna. Hér er vettvangurinn latneskt hverfi f Los Angeles, sem sýnir allt aðra og fátæklegri hlið á þeirri borg en við erum vön Ur glansmynd- um frá Hollywood. Þarna er brugöið upp einfaldri og stund- um tilfinningasamri lýsingu á sambandi tveggja bræðra, inn- byrðis og við umhverfiö. Sá eldri er sUkkulaðisætur og reglusamur og stefnirá heiðvirt Hferni með elskunni sinni. Sá yngri er heldur ólánlegur, öryggislaus og lokaður og leitar trausts og halds I hverfisklík- unni, dópi og smáglæpum. Handritið er hugmyndasnautt, en leikur, leikstjórn og tækni- vinna með þeim ágætum aö vel má verja tveim klukkustundum i Boulevard Nights. Yfirleitt er skemmtilegra að horfa á menn gera eitthvað Ur Htlu en lítiö Ur miklu. Ætli þetta sé ekki megin- munurinn á Boulevard Nights og Semi-Tough? _aþ Hallur Helgason, veröur hann Andri I myndinni Punktur punktur komma strik? Burtséð frá Burt. Tonabíú: öllum brögðum beitt (Semi-Tough) Bandarisk. Argerð 1978. Hand- rit: Walter Bernstein. Leik- stjóri: Michael Ritchie. Aðal- hlutverk: Burt Reynolds, Kris Kristofferson, Jill Clayburgh, Robert Preston. Ekki veit ég hvort Burt Reynolds leitar uppi hlutverk sem hann telur henta sér eða hvort hlutverkin elta hann uppi, en utkoman er engu að siður sU að Burt er sjálfum sér likur. Ég man ekki eftir þvi að hann hafi leikið annað en glaðbeitta kven- holla töffara með spaugsyröi á vörum og kreppta hnefa fyrir aftan bak, æðrulausa og ófyrir- leitna en meö ákveðna réttlætis- kennd handan við sjarmerandi glottið. Eina undantekningin frá þessu hlutverki var leikur Reynolds I kvikmyndinni Deliverance, Þótt Burt Reynolds "geti trU- lega leikið alvarleg hlutverk er hann fyrst og fremst skemmti- legur gamanleikari. Og þannig er hann einmitt notaður rétt einu sinni I kvikmyndinni Semi- Tough. Leikstjóri hennar Michael Ritchie hefur þótt hann um aðra tegund iþrótta- kappa, — ameriska football- spilara. Þeir Reynoids og Kristofferson leika tvo sllka sem bUa með dóttur hUsbónda sins (Jill Clayburgh). Gengur myndin siðan Ut á þaö að brand- arast með líf þessara þremenn- inga innan semutanvallarog er það sumt svolitið sniougt en annað, og þá einkum i seinni helmingi myndarinnar, skelfing vanþróað. Ritchie og Bernstein, Kvikmyndir eftir Arna Þórarinsson nokkuð efnilegur allt frá þvi hann gerði slna fyrstu mynd, Downhill Racer með Robert Redford 1969. SU mynd fjallaöi um hlutskipti skfoastjörnu og var alveg prýbileg. Hér fjallar handritshöfundur virðast hafa litinn áhuga á öðru en láta stjörnurnar hafa eitthvað til aö vinna viö. Útkoman er ein- hversstaðar Uti á sjó. En þetta er svosem atvinnumannslega fra mreitt. —AÞ TVÖ SPÆNSK KVOLD Listahátfðin hefur verið meö nokkuð spænskum blæ, það sem af er. Hér hafa Els Comediants skemmt vegfarendum með spænskum trUðleik og spænskir hljómsveitarstjórar og ein- leikarar hafa flutt spænsk verk fyrir hljómleikagesti. Spænski hljómsveitarstjórinn Rafael Frubeck de Burgos er okkur að góðu kunnur hér heima auo- vitað, en Alicia de Larrocha hefur aldrei spilað áður hér Sígild tónlist eftlr Olaf Bjarna Guðnason heima, og tlmi til komirin að fá þennan stórkostlega planista hingað. Fyrstu tónleikar hátíðarinnar voru haldnir á sunnudagskvöld siðast liðið. Þar voru tvö verk á dagskrá fyrir hlé sem aldrei höfðu verið flutt á tónleikum áður á Islandi áður, eða Oracion del torero, eftir Turina og Concierto de Aranjuez, eftir Rodrigo. Einleikari á tónleik- unum var Göran Söllscher, ungur sænskur gltaristi sem þegar hefur getið sér gott orö erlendis. Fyrsta verkiö, Oracion del torero (Bæn nautabanans) er eftir Joaqin Turina, (1882-1949) en hann var og er vel þekkt tón- skáld I slnu heimalandi. Hann var mikill planisti og þótti lið- tækur hljómsveitarstjóri, og af- kastamikið tónskáld. Verkið Bæn nautabanans var upp- hafalega skrifað sem strengja- kvartett, en hefur mest verið flutt eins og það var flutt á tón- leikunum, þ.e. með heilli strengjasveit. Flutningurinn á þvi tókst mjög vel, tóninn var fallegur og mjúkur, ens og hæfir þessu kyrrláta verki. Um gitarkonsertinn eftir Rodrigo verður þvl miður að segja, að flutningurinn á honum tókst ekki sem skyldi. Það veröur aö skrifastaðmiklu leyti á reikning hússins, þvi þar sem hljómburður er ekki betri, er ekki við þvl að bUast, að gitar geti spilað á móti heilli sinfónfu- hljómsveit svo vel sé. Hinn ágæti stjórnandi Burgos eyddi mestum tima I það að reyna ab fá hljómsveitina til að spila veikar, þvl þrátt fyrir það, að gltar Söllscher væri magnaður upp, heyrðist Htið og stundum ekkert I honum. Það sem heyrð- ist til hans var þó nóg til þess að hrífa áheyrendur svo, að hann var marg klappaöur upp, og tók að lokum aukalag, Kavatinuna margfrægu eftir Stanley Myers sem hefur mest heyrst sem titillagiö Ur kvikmyndinni „The Deer Hunter". Ef flutningurinn á gltarkons- ertinum mistókst, var þab svo sannarlega bætt upp eftir hlé, þegar flutt var 5. (eba 9.) sin- fónla Dvorak, ,,úr nýja heim- inum". Þar fór allt eins og best verður á kosiö. Eftir eilítið óör- ugga byrjun, fór hljómsveitin á kostum undir frábærri stjórn Burgos. Hægi kaflinn tókst mjög vel I flutningi, og sérlega tókst sólóhlutverk enska hornsins vel þar, eins og reyndar i gitarkons- ertinum fyrir hlé. I siðustu tveim köflunum, og þá sérlega þeim slöasta, stóðu svo blásar- arnir sig eins og hetjur og allur siðasti kaflinn var þannig fluttur, ab maður að maður eiris og háíflyftist upp Ur sætinu. Burgos sýndi hugrekki mikib þegar hann lék það hvað eftir annaö, aö herða og hægja á tem- poinu, eftir þvl sem andinn blés honum i brjóst hverju sinni. Hefði hljómsveitin ekki verið I „banastuöi", hefbi þab getab farib illa, en slikur var dampuiv inn, ab spilararnir gerbu þetta eins og ab drekka vatn. Spilaö meö bravúr Alicia de Larrocha hélt ein- leikaratónleika á þribjudags- kvöld I Háskólablói. Hún er ein af þekktari pianistum heims, og þykir vera sérfræbingur i flutn- ingi spænskrar tónlistar.Ekki heyrbum við þó mikib af slíkri tónlist á þessum konsert, ab- einseittstykki, Fantasía Bética, eftir Falla. Fyrir hlé lék Larrocha Baga tellur eftir Beethoven, og eina af hinum sex ensku svltum J.S. Bach, þá I a-moll. Hvort tveggja verkanna var flutt af miklum myndugleik og var sérlega gaman ab heyra Bach svltuna, þvl þab er ekki mikib gert af þvi ab flytja kammerverk Bach hér heima, þvl mibur. Þá kom ab verki, sem var undirrituðum mikil gáta. Það var Chaconne, hverra höfundar eru skrifaðir Bach og Busoni. Alicia de Larrocha Busoni þessi var planóvirtUós hinn mesti, og tónskáld, en frumsamin verk hans heyrast ekki mikiö nU orðið, þó hann eigi sér Htinn hóp eindreginna að- dáenda. Það vafðist heldur fyrir undirrituðum að finna mikið af Bach I þessari Chaconnu, mest heyrðist vera af Busoni. Skýr- ingin á þessu kann að vera sú, að þetta verk er Utsetning á Chaconnu eftir Bach, en Bach skrifaði þetta verk upphaflega fyrir einleiksfiblu. Þab gefur þvi auga leib, ab Utsetning á sllku verki, fyrir píanó, krefst þess, ab Utsetjari leggi mikib frá sjálfum sér til. Það er hinsvegar spurning, hvers vegna menn eru yfirleitt að Utsetja verk meistaranna til konsert- flutnings. Það má vera ljóst, að Ur þvi Bach skrifaði verkib fyrir einleiksfiblu, þá var þab vegna þess, ab hann vildi að þab yrði flutt af einleiksfi'ðiu-, en ekki pianói eða lUðrasveit eða öbrum hljóöfærum. Hvað um það, út- setningin var mikið virtUósa- stykki, eins og við var að bUast, og Larrocha brást ekki, hUn spilaöi það með einstökum bravUr. Þess má geta hér, að fræði- menn segja að eins manns Chaconne sé annars manns Passacagilia. Til dæmis bregður fyrir Chaconne i óper- unni Paris og Helena, eftir Gluck, en kannski fyrir mis- minni setur hann sama stykki inn I aðra óperu, Ifigenia i Aulis, en kallar það þá Passacagliu . Þýskir málverndarmenn, (mál- verndarmenn eru viðar til en hér heima) hafa reynt að þýða þessi tvö heiti, með orðunum „Hahnentrapp" og „Gassen- hauer", en af einhverjum ástæðum hafa þau orð ekki slegið i gegn. Eftir hlé á tónleikum Larrocha flutti hUn svo tvö verk i vmpressióniskum stil, Fantasia Bética, eftir Falla og Gaspard de la nuit, eftir Ravel. Hvort tveggja gerði hUn hrlf- andi vel og hlaut að launum mikiö klapp áhorfenda, sem risu Ur sætum fyrir henni og Hnntu ekki látunum fyrr en hUn hafbi spilab tvö aukalög. Þab verbur ekki hjá þvi komist ab minnast á lélega ab- sókn ab þeim tveim tónleikum, sem hér hefur verið fjallab um. tbæb 1 bæbi skiptin var salur Háskólabiós ekki nærri fullskip- aður. Þetta er gott merki um skringilegheit tslendinga. Göran Söllscher er frábær gítaristi, en ekki heimsfrægur enn. Rafael Frubeck de Burgos og Alicia de Larrocha eru heimsfræg, en ekki um allt tsland. Þessi skrýtni hugsunar- háttur hefur kostað einhvern það, ab hann hefur misst af tveim góbum tónleikum, þab er aubvitab engum sárt um nema þeimsemaf missti.skringiiegur er þessi hugsunarháttur engu ab sibur.

x

Helgarpósturinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Helgarpósturinn
https://timarit.is/publication/47

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.