Morgunblaðið - 04.11.1971, Blaðsíða 3

Morgunblaðið - 04.11.1971, Blaðsíða 3
MORGUNBLABEB, FIMMTUDAGUR 4. NÓVEMBER 1971 Handritaf undurinn í Munchen: Ósegjanlegur fengur segir þ j óðskj ala vör ður Þjóðsaga lætur filma og gera vinituliandrit fyrir Islendinga — ÞAÐ er ósegjanlegur íeng- ur að hafa íengið þetta prentsmiðjuhandrit í hendur, sagði Bjarni Vilhjálmsson þjóðskjalavörður við frétta- menn, er hann skýrði þeim frá fundi á prentsmiðjuhand- riti að Þjóðsagnasafni Jóns Arnasonar, sem komið hefur í leitirnar suður í Miinchen I Þýzkalandi. Þar las Konrad Maurer prófarkir að þjóð- sagnaútgáfunnd á sínum tíma og hefur handritið því lent hjá honum, en hluti af hand- ritinu hefur farið aftur heim til íslands. — Nú er þetta allt komið í leitirnar, sagði Bjarni. Ákveðið hefur verið að láta gera mikrofUmu af öilu hand- ritinu, og síðam verða gerð af henni svokölluð Xerox- ljósrit fræðimönnum til hœgð arauka. Hefur Hafsteinn Guð- mundsson, prentsmiðjustjóri, boðizt til að greiða aUan kostnað við gerð þessara rriynda, sem œttu að geta orð- ið varanlegt og gott vlnnu- handrit. Sagði Hafsteinn við hlaðamenn að lesendur þjóð- sagna hefðu sýnt þjóðsögum Jóns Árnasonar svo mikla ræktarsemi, að fyrirtækið Þjóðsaga hefði selt þær stöð- ugt í 17 ár og það m.a. hjálp- að til við að byggia verk- smiðjuhús fyrir fyrirtækið á Seltjarnarnesi. Því fyndist, honum að fólkið sem kaupir sögurnar og les eigi það skil- ið frá hendi Þjóðsögu að þess sé minnzt með því að fyrir- tækið láti filma þessi hand- rit. Tildrög þess að þjóðsagna- handritið fannst er sem hér segir, skv. upplýsingum Bjarna Vilhjálmssonar: Þegar þeir Bjarni Vil- hjálmsson núverandi þjóð- skjalavörður og Arni Böðv- arsson cand. mag. unnu að útgáfu hins merká þjóðsagna- og ævintýrasafns Jóns Árna- sonar, héldu þedr spurnum fyrir í Múnchen og Oxford um prentsmiðjuhandrit Jóns Arnasonar að Islenzkum þjóð- sögum og ævintýrum, sem út komu í tveimur bindum í fyrsta slnni í Leipzig á ár- unum 1862—1864. Ekki bar þessi leit neinn árangur þá, en fyrir nokkru varð þýzkur fræðimaður, búsettur hér á landi, frú Claudia Davíðsson, þess vísari, a8 einhver ís- lenzk þjóðsagnahandrit og e.t.v. fleiri heimildir varðandi sðfnun og útgáfu íslenzkra þjóðsagna og ævintýra frá 19. öld væru í Bayerische Staatsbibliothek i Múnchen. Hún gerði islenzkum fræði- mönnum viðvart, og várð það að ráði, að Bjarni Viihjálms- son fór til Miinchen í októ- ber og dvalddst þar nokkra daga til að athuga þetta mál nánar. Komst hann að raun um að í Bayerische Staats- bibliothek var allt prent- smiðjuhandrit Jóns Árnason- ar að Islenzkum þjóðsögum og ævintýrum, nema sá hluti Framhald á bls. 21 VIÐ ERUM í FARARBRODDI í LITUÐUM OG MÁLUÐUM HÚSCÖGNUM ¦'¦:-f. S->y FRAMVEGIS ER OPIÐ Á FÖSTUDÖGUM TIL KL. 10 Vörumarkaðurinnhf. ÁRMÚLA REYKJAVÍK - SÍMI 81680 STAKSTEINAR „í»aö væri þá háð, en eigi Iof" Einherji, blað Framsóknar- manna í Norðurlandskjördæmi eystra, hefur ávallt talið sig sér- legt málgagn núverandi forsætis- ráðherra. Það var því ekki nema að vonuni, að skriffinnar þess tækjn penna sina fram, er vinstri stjórnin var mynduð og Iýstu ágæti hennar og forsætis- ráðherra. Þótti beim að vonnm mikið til um, að stjórnarmynd- unin skyldi takast: „Þegar hnút- ar reyndust erfiðir, knúði Ólaf- ur ekki um of á, heldur gaf ráð- rúm til að jafna mál og leita nýrra leiða. Þegar málefnasamn- iiigur var í höfn, hófst verka- skipting ráðherra, en ekki fyrr, og þá sást, er á reyndi, að Ólaf- ur hafði bæði hörku Og sveigjan- leika til þess að knýja fram úr- slit á réttum stundum. Að sjálfsögðu væri þó órétt- mætt að eigna honum einum, hve farsællega tókst til um alla þessa örðugu samninga. Með honum voru af hálf u Framsókn- armanna afbragðsmenn, en Ólaf- ur kann líka öðrum betur að lata aðra njóta sín í sam- starfi." Og skyldi raiuiar engan undra, þótt svo sé, slíkum kostum sem Ólafur þessi er búinn: „Ólafur Jóhannesson á að baki óvenjulega heilsteyptan og á- fallalausan starfs- og stjóm- málaferil, sem ber vitni sterkri skapgerð og þeim mannkostum, sem nýtast því betur, sem meira reynir á þá. Gerhygli hans hef^ ur jafnan verið við brugðið, hóf- semi í dómgirni, réttsýni og hreinskilinni mannlund. Mikil og fjölþætt stjórnmálaþekking hans og reynsla eru honum mikils virði, en þó munu þeir mannkostir, sem áður voru nefndir, hafa orðið honum meiri styrkur við að tengja saman þræðina og laða saman ólík sjónarmið við stjórnarmyndun- ina, og þeir eru einnig líkleg- astir til þess að halda farsællega um stjórnvöl, svo að ríkisstjórn- in verði starfhæf og samhent og fær um að jafna þau ágreinings- mál, sem upp koma." Við lestur sem þennan, fer ekki hjá því, að mönnum verði hugsað til þess, er Snorri Sturluson sagði í Prologus Heimskringlu, er hann f jallaði um konungakvæði: „En þáð er háttur skálda að lofa þann mest, er þá eru þeir fyrir, en enginn mundi það þora að segja sjálf- um honum, þau verk hans, er ailir þeir, er heyrðu, vissu, að hégómi væri og skrök, og svo sjálfur hann. Þa-ð væri þá háð, en eigi lof." Þessi orð hins mikla sagnarit- ara eiga ekki síður við nú en þá, að oflof er háð en eigi lof. En hitt kann að orka tvimælis, hvort öll hirðskáld nútímans séu þeim kostum búin, sem áður var, að rata þar hinn gullna meðalveg, þegar þau vilja róma höfðingja sína. Um það verður hver að ¦ dæma fyrir sig. En undir það skal hins vegar tekið, sem sagt er, að „Ólafur kann líka öðrum betur að láta aðra njóta sín í samstarfi", ef ¦ með þessum orðum er að því ýjað, hvernig kommúnistum hef- ur verið leyft að njóta sín, með því að stöðugt er undan þeim látið, en ókunnugt, að þeir hafi hopað í neinu. IG5IÐ ORGLEGfl

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.