Morgunblaðið - 06.06.1978, Blaðsíða 38

Morgunblaðið - 06.06.1978, Blaðsíða 38
38 MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 6. JUNI 1978 + Faöir minn, JÓN SIGURÐUB ÁRNASON, húsgagnabólstran, frá Flatey, Breíðafirði, lést 4. júní. Fyrir hönd aðstandenda, Sigríður K. Jðnsdðttir. Minning: + Systir okkar, HELGA JÓNSDÓTTIR, Laugavegi 82, lést að Hrafnistu laúgardag 3. júní síöastliöinn. Þórunn Jónsdóttir, Ingibjörg Stefánsdðttir. + Móöir okkar, ELÍN ÞORBJÖRNSDÓTTIR, Fischeraundi 1. lést á Landspítalanum fimmtudaginn 1. júní. Fyrir hönd ættingja og vina, Börn hinnar látnu. + Faöir okkar, LÚTHER EINARSSON, Norðurgötu 3, Siglufirði, lést í sjúkrahúsi Siglufjaröar 2. júní. Börn hins látna. + Faðir, tengdafaöir, afi og bróðir, JÓN MARINÓ JÓNSSON, innheimtumaður, Bólstaðahlíö 64, verður jarðsunginn frá Fossvogskirkju miövikudaginn 7. júní kl. 3 e.h. Blóm afbeðin. Þeim sem vildu minnast hans er bent á Hjartavernd. Ólöf Jónsdóttir, Jön Kristjánsson, Runólfur Ómar Jónsson, Olga Jónsdóttir, Ómar Jónsson, Héöinn Jónsson. + Útför eiginkonu minnar og móður okkar, KRISTÍNAR BJÖRNSDÓTTUR, Lundi, Kópavogi, fer fram frá Fossvogskirkju fimmtudaginn 8. júní kl. 15. Blóm og kransar vinsamlega afbeönir, en þeim sem vilóu minnast rtinnar látnu er bent á Náttúrulækningarfélag islands eða Krabbameinsfélagið. Geir G. Gunnlaugsson, Friðrika Geirsdóttir, Gunnlaugur Geirsson, Geir G. Geirsson. + Eiginmaður minn, faðir og tengdafaðir, FILIPPUS BJARNASON, fyrrv. brunavörður, Reynimel 38, veröur jarösunginn frá Neskirkju þriðjudaginn 6. júní kl. 13.30. Blóm og kransar afþakkað, en þeim sem vilja minnast hans, er bent á líknarstofnanir. Nanna Hallgrímsdóttir, Edda Filippusdóttir, Magnús Sigurðsson, Svanhildur Gunnarsdóttir, Sturlaugur Grétar Filippusson. + Innilegar þakkir fyrir auösýnda samúð við andlát og jarðarför RAGNHILDAR JÓNSDÓTTUR, Holtsgötu 35. Systkmabörn Filippus Bjarnason fyrrv. brunavörður Faðir okkar + og tengdafaðir. JÓNMUNDUR GÍSLASON, skipstjóri, Kirkjuteigi 15, verðut jarðsunginn í Laugarneskirkju miövikudaginn 7. júní kl. 13.30. Gísli Jónmundsson, Lilja Helgadóttir, Anna Jónmundsdóttir, Hilmar Ólafsson, Pálina Jónmundsdóttir, Guðmar Marelsson, Sjöfn Jónmundsdóttir Black, David Black, Guðrún Jónmundsdóttir, Aðaisteinn Þórólfsson. Fæddur 23. nóv. 1890. Dáinn 27. maí 1978. I dag verður kvaddur hinstu kveðju vinur minn og fyrrverandi starfsbróðir Filippus Bjarnason, fyrrverandi varðstjóri á Slökkvi- stöðinni í Reykjavík, en hann lést á 88. aldursári þann 27. maí. Leiðir okkar Filippusar lágu saman þegar ég hóf starf á Slökkvistöðinni árið 1943, en þá var hann varðstjóri á þeirri vakt sem éfí lenti á, og vorum við vaktarfélagar þar til hann lét af störfum vegna aldurs árið 1960. Betri og samvinnuþýðari, en þó ákveðnari yfirmann en Filippus get éf; ekki hugsað mér. Eitt af því sem hver brunavörður verður að kunna, er að umgangast og stjórna vélum og tækjum slökkvistöðvar- innar og ég held að éf{ halli ekki á neinn starfsfélaga minn, þótt ég segi að enginn hafi kunnað það hetur en Filippus Bjarnason. Hann umgekkst vélar og tæki Slökkvi- stöðvarinnar af sérstakri alúð og kunnáttu, nánast eins og góður bókavinur umgengst góðar bækur. Filippus var maður harðduglegur og ósérhlífinn, röskur og áræðinn, en þó ætíð róiegur slökkviliðsmað- ur, sem mjög gott var ao vjnna með á hverju sem gekk. Filippus var mjög heilsuhraustuur maður og minnist éfí þess ekki að hann hafi vantað á eina einustu vakt. Jafn duglegum manni og Filipp- usi dugði ekki að vinna á Slökkvi- stöðinni, því hann þurfti sí og æ að vera starfandi, því stundaði hann leigubifreiðaakstur lengi á B.S.R. en gerðist síðar stofnandi bifreiðastöðvarinnar Bæjarleiða og varð síðar heiðursfélagi Starfs- mannafélags Bæjarleiða. 18. maí árið 1933 var mikill gæfudagur í Jífi Filippusar, en þá kvæntist hann eftirlifandi konu sinni, frú Nönnu Hallgrímsdóttur, mestu myndar- og ágætiskonu. Árið 1938 flytja þau hjónin í nýbyggt hús sitt að Reynimel 38 og hgfa átt þar sitt yndislega heimili síðan. Þangað var gott að koma, því þau hjónin voru mjög samhent í rausnarskap og alúð við gesti og gangandi, þaðan fór því enginn svangur eða þyrstur. Þeim hjónum varð tveggja barna auðið, þau eru: Edda, gift Magnúsi Sigurðssyni brunaverði og eiga þau fjögur börn, og Sturlaugur Grétar, gjald- keri hjá Samábyrgð Islands kvæntur Svanhildi Gunnarsdóttur og eiga þau 3 börn. Eg votta frú Nönnu, börnum þeirra og öðrum ættingjum mína innilegustu samúð. Blessuð sé minning Filippusar Bjarnasonar. Finnur Richter. Þann 27. maí andaðist vinur minn Filippus Bjarnason í Landa- kotsspítalanum eftir að hafa legið þar þungt haldinn í nokkrar vikur. Hann var á áttugasta og áttunda aldursári er hann lést. Filippus var fæddur að Sand- hólaferju í Holtum þann 23. nóvember 1890, sonur Bjarna Filippussonar bónda þar og konu hans Sigríðar Sigurðardóttur. Hann var næst elstur átta systkina. Fjórtán ára gamall fluttist hann að Kálfholti til séra Ólafs Finns- sonar, eftir að faðir hans drukkn- aði í brimlendingu við Loftsstaði. Þar dvaldi hann við landbúnaðar- störf til 27 ára aldurs, að hann fiutti til Stokkseyrar. Filippus var snemma mikill áhuga- og atorkumaður. A meðan hann bjó á Stokkseyri lærði hann að aka bifreið og keypti nýjan „gamla-Ford" og hélt uppi ferðum milli Stokkseyrar og Reykjavíkur fyrstur manna. Hann annaðist þessar ferðir í sex ár samfleytt og flutti fjöida fólks, og ér sjálfsagt enn margt þess á lífi, og mun minnast ánægjulegrar viðkynningar við þennan tápmikla og skemmtilega mann'. Árið 1926 fluttist hann alfarið til Reykjavíkur og gerðist starfs- maður í Slökkviliði Reykjavíkur- borgar. Vinur minn Jón heitinn Sigurðs- son, slókkviliðsstjóri, og ýmsir aðrir starfsmenn við slökkvi- stöðina höfðu oft orð á því við mig, að Filippus væri einn af þeirra vöskustu og traustustu mönnum og hefði ávallt rækt störf sín þar af árvekni og dugnaði, og jafnan verið boðinn og búinn til að rétta öilum hjálparhönd og leiðbeina þeim, ekki síst nýliðum í starfinu. Hann var einn af stofnendum Brunavarðafélags Reykjavíkur árið 1944 og var í stjórn frá stofnun þess um alllangt skeið. Árið 1960 lét hann af störfum í slökkviliðinu fyrir aldurssakir, en var þó í fullu fjöri og fjarri honum að „setjast í helgan stein". Hann fór þá að aka leigubifreið sinni hjá Bæjarleiðum af „fullum krafti", en það hafði hann raunar gert í hjáverkum alllengi. Síðustu árin, meðan hann hafði heilsu til, starfaði hann fyrir Rauða kross íslands, en hafði þó raunar áður unnið áratugum saman að sjúkraflutningum fyrir Rauða krossinn. Fyrstu kynni okkar Filippusar hófust árið 1929 þegar ég lærði að aka bifreið hjá honum, en eitt af hjáverkum hans var Ökukennsla. Margir munu enn á lífi er námu þá list hjá honum, og hafa sjálfsagt énægjulegar endur- minningar um kennarann, sem lagði sig allan fram við kennsluna, auk þess sem hann var ræðinn og skemmtilegur. Ég mhnist þess að hann sagði við mig að hann léti mig ekki fara í próf fyrr en ég hefði fullt vald á bifreiðinni, en það sýndi samviskusemi hans og nákvæmni og hef ég búið vel að þeirri kennslu þau nær 50 ár, sem liðin eru síðan. Hann hafði mjög staðgóða þekkingu á öllu því, er bifreiðar snerti og kom það sér vel í starfi Lokað frá hádegi í dag, vegna jaröarfarar. Davíð S. Jónsson & Co. h.f. hans. Einnig naut ég og fleiri oft góðs af því þegar eitthvað var að farartækjunum. Fljótur var hann að finna bilun og Iagfæra. Hann var víkingur að hverju sem hann gekk og skapmikill, svo sem títt er urn dugnaðarmenn, sagði jafnan afdráttarlaust álit sitt á mönnum og málefnum. Filippus var traustur maður og vinfastur og svo ábyggilegur að óhætt var að reiða sig á það, sem hann lofaði, en það er sá eiginleiki sem ég met meira en flest annað í fari manna. Hann var mikið snyrtimenni og vandvirkur. Allt þurfti að vera í röð og reglu, hreint og vel útlítandi sem hann sá um og hafði með höndum. Mjög barngóður var hann einnig og marka ég það ma.a af því hve góður hann var mínum börnum, og þau afar hænd að honum. Við Filippus höfðum haft ýmis- legt saman að sælda um áratuga skeið. Hann hefur lengst af verið einn af mínum góðu veiðifélögum, og stundað þá íþrótt með oddi og egg, og eigum við félagar hans margar ánægjulegar endur- minningar um hann frá fjöl- mörgum veiðiferðum. Svo frár á fæti var hann fram á síðustu ár, að við yngri félagar hans áttum fullt í fangi að fylgja honum eftir við árnar. Fyrir tæpum þrem árum varð hann fyrir því hörmu- lega áfalli að missa annan fótinn og hindraði það hann að sjálfsögðu í að stunda þessa íþrótt. Þegar Filippus varð áttræður gerði Starfsmannafélag Bæjarleiða h/f hann að heiðursfélaga og sýndi það hug þeirra félaga til hans og hve mikils þeir mátu hann. Hann var bæði einn af stofnendum þess fyrirtækis og hluthafi í því. Kona hans, frú Nanna Hallgrímsdóttir, hefur reynst manni sínum frábær og traustur förunautur. Hún er mikil og góð húsmóðir og hafa þau hjónin verið einkar samhent í því aö gera heimili sitt mjög vistlegt og snyrtiiegt. Börn þeirra eru tvö, frú Edda og Grétar, gjaldkeri, myndarlegar og góðar manneskjur, sem vel hafa reynst foreldrum sínum og verið þeim ti) mikiJiar ánægju. Barnabörn frú Nönnu og Filippusar eru orðin sjö og barna- barnabörn þrjú, svo afkomendurn- ir eru nú tíu. Fyrir hönd mína og fjölskyldu minnar votta ég þeim öllum og ástvinum þeirra innilega samúð okkar við fráfall Filippusar og þakka honum og þeim öllum trausta og góða vináttu á liönum árum. Útförin fer fram í dag frá Neskirkju. Erlingur Þorsteinsson. Afmælis- og minn- ingar- greinar AF GEFNU tilefni skal það enn ítrekað, að minningar- greinar. sem birtast skulu í Mbl.. og greinarhöfundar óska að birtist í blaðinu útfarardag. verða að berast með nægum fyrirvara og eigi síðar en árdcgis tveim dögum fyrir birtingar dag. + Systir okkar BIRNA BJÖRNSDÓTTIR STELLING, andaöist í Danmörku 31. maí. Fyrir hönd systkina og dætra hinnar látnu, Marfa Björnsdóttir.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.