Morgunblaðið - 06.06.1978, Blaðsíða 34

Morgunblaðið - 06.06.1978, Blaðsíða 34
34 MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 6. JÚNÍ 1978 Listahátíð í Reykjavík: Viðtal við Oscar Peterson og frásögn af hljómleikum hans í Laugardalshöll 99 . Stundum gleði og stundum kannski ofboðlitla sorg" Áð loknum hljómleikum Oscar Petersons og Niels Henning Orsted Pedersens sl. laugardagskvöld gafst blm. Morgunblaðsins tæki- færi til að ræða við þá félaga. Blm. innti Peter son fyrst eftir því hvernig honum hefði ^ótt að leika jazz á íslandi. „Það var mjóg ánægjulegt að leika hér í kvöld, enda er alltaf gaman að leika fyrir góða áhorfendur. Hvort sem er á íslandi eða annars staðar í heiminum." — Þegar nokkur þúsund manns eru saman komin eins og nú í kvöld til þess eins að hlýða á þig leika, þá verður manni hugsað til þess hvað það er, sem þú ert að tjá öllu þessu fólki, hvaða tilfinningar viltu vekja hjá áhorfendum? „Aðeins þær tilfinningar sem tónlistin vekur hjá þeim hverj- um og einum, stundum gleði og stundum kannski ofhoðlitla sorg. Ef þetta tekst er ég ánægður." — Ilvað er helst á döfinni hjá þér á næstunni? „Eg er að skrifa tónlist fyrir tvær kvikmyndir núna. Önnur þeirra er hálfgerð hryllings- mynd, en hin er fræðslumynd um þrælahald í Kanada, gerö á vegum National Film Board of Canada. Þannig að ég kem ekki til með að hafa mikinn tíma til hljómleikahalds á næstunni." — Vildirðu geta leikið oftar á hljómleikum en þú gerir nú? „Nei, enda þótt það sé skemmtilegt að leika fyrir fólk, þá er ég fjölskyldumaður og vil gjarnan vera heima hjá fjöl- skyldu minni sem mest, en sá vilji samræmist illa hljóm- leikaferðalögum." — Hvern telurðu efnilegast- an ungra jazzpíanista um þess- ar mundir? „Þetta er erfið spurning, þeir eru svo margir. En ef ég á að nefna eitt nafn af þessum fjölda, verður það Cedar Wal- ton. Mér þykir hann mjög skemmtilegur." — Saknarðu þess að Pass gat ekki leikið með ykkur í kvöld? „Það var alla vega ekki um sóknuð að ræða.í þeirri merk- ingu að manni fyndist vanta eitthvað, enda höfum við 0r- sted Pedersen leikið saman tveir fjöldamórgum sinnum á liðnum árum, hins vegar er auðvitað alltaf gaman að leika með Joe Pass og á þann hátt er hugsanlegt að segja sem svo að maður hafi saknað hans." - Hvenæ'r lékuð þið NH0P fyrst saman? „Það eru mórg ár síðan. Við skulum sjá ... ætli það hafi ekki verið á síðasta áratug, seint á síðasta áratug." Bim. náði einnig tali'af Nils Henning 0rsted Pedersen eitt andartak þar sem hann var á tali við framámenn Jazzvakn- ingar og önnum kafinn við að gefa eifíinhandaráritanir. NH0P kvaðst hafa feiknin öll að fíera, þ.á m. með Oscar Peterson síðar í sumar, enn- fremur myndi hann leika inn á hljómplötu í Þýzkalandi á næstunni. Hann var ánæsður með tónleikana og kvaðst vona að hann myndi leika hér á landi aftur, áður en langt um liði. Kliðmjúkir tónar — hugljúí rödd. Þeyar Oscar Peterson gekk inn á sviðið í Laujíardalshöll- inni á mínútunni kl. níu risu áhorfendur, yfir þrjú þúsund að tölu, úr sætum sínum oj; hylltu þennan þéttvaxna meistara jazzins innilega. Eftir að hafa tilkynnt forföll Joe Pass settist Peterson við píanóið og um leið og fyrstu tónarnir svifu út yfir fullsetinn salinn varð svo hljótt í höllinni að heyra hefði mátt saumnál detta. Það var greini- legt að hallargestir hugðust ekki missa af neinu í leik þessa ofurmennis á sviði jazzpíanó- leiks. Peterson hóf tónleikana á því að leika einn í um það bil fimmtíu mínútur. Mátti þá iðulega greina ýmsar þekktar laglínur, enda hefur Peterson leikið flest kunn jazzlög inn á hljómplótur einhvern tíma á ævinni. Gátu áhorfendur enda ekki stillt sig um að klappa honum lof í lófa þegar þeir greindu gamalkunnar laglínur. Peterson leikur af mikilli tilfinningu og sönglar um leið og hann leikur og blandast þá oft sérkennilega 'saman klið- mjúkir tónar píanósins og hin hrjúfa rödd listamannsins. Að loknum þessum einleik Petersons var gert hlé á tón- leikunum í fimmtán mínútur og mátti þá sjá ýmsar aldnar íslenzkar jazzkempur brosa breitt er þær ræddu saman um það sem fram hafði farið. Eftir hléið kynnti Peterson félaga sinn, bassaleikarinn Niels Henning 0rsted Peder- sen, sem hann kvaðst álíta snilling á sitt hljóðfæri. Þeir hófu síðan að leika saman og mátti ekki á milli sjá hvor átti stærri hlut í hjörtum áhorf- enda, meistari Peterson eða hinn afburða snjalli danski bassaleikari. Það var hins vegar ljóst að þeir áttu hvor um sig dágóðan hlut í hjarta hins því þegar maður horfði á þá gantast og brosa hvor til annars af tómri leikgleði, varð manni iðulega hugsað til gleði og algleymis barna að leik. Þeir félagarnir léku saman í rúma klukkustund við mjög góðar og innilegar undirtektir og eftir að þeir höfðu lokið efnisskrá sinni voru þeir klappaðir fram hvað eftir annað og léku þeir eitt aukalag. SIB.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.