Morgunblaðið - 20.06.1978, Blaðsíða 44

Morgunblaðið - 20.06.1978, Blaðsíða 44
44 MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIDJUDAGUR 20. JÚNÍ 1978 KAW7NÖ U ;íi <72__ Skil ekki hvcrnig á því stendur að hundurinn grefur ekki beinin í garðinum eins og aðrir hundar? Er ekki vissara að draga úr fóðurskammtinum? Fyrir 20 árum bar ég mína brúði hér inn — og nú... BRIDGE Umsjón: Pá/Í Bergsson Þegar spilið hér að neðan kom á sýningartjaldið í seinni leik Noregs og Svíþjóðar í opna flokkn- um á norræna bridgemótinu urðu áhorfendur dálítið hissa á sögnum liðsmanna beggja þjóðanna. Sennilega verða lesendur það einnig. Suður gaf, allir á hættu. Norður S. 109532 H. 102 T. 6543 L. 94 Vestur Austur S. D S. ÁKG864 H. G65 H. KD83 T. ÁKG82 T. 7 L, Á1072 „ L. K6 Suður S. 7 H. Á974 T. D109 L. DG853 Sjá mátti að sex spaðar voru ekki óeðlilegur samningur, sem var hugsanlegt að ynnist tæki suður ekki á hjartaásinn strax. En í lokaða herberginu höfðu Norðmennirnir Breck og Lien sagt og unnið grandslemmu. Vestur AuMur 1 tÍKul) 1 lírand 2 hjiirtu 2 spaAar 2 Krönd 3 hjortu 3 spaoar I grönd 5 hjiirtu 6 Krönd pass Sagnirnar þarfnast skýringa. Opnunin sýndi minnst þrílit og 12—16 punkta. 1 grand var game- krafa og lofaði sexlit. 2 hjörtu sýndu góða opnun, 15—16p, fimm- lit í tígli, þrjú hjörtu og einspil í öðrum hvorum svarta litnum. Þá kom fram hver sexliturinn var og síðan að einspil vesturs var í spaða, 3 hjörtu var eðlileg sögn og 3 spaðar, að einspilið var háspil. Og þá var nóg komið. Austur fór í ásaspurningu og sagði slemmuna. Suður spilaði út spaða og varð seinna varnarlaus þegar finna þurfti afköst í þrjá spaðaslagi. Unnið spil. Á tjaldinu heppnuðust sagnir Svíanna ekki jafnvel. Vestur opnaði á tveim tíglum, sem lofaði góðri opnun og minnst fimmlit. Svar austurs var 2 hjörtu (bið- sögn) og þegar vestur sagði frá lauflit að auki varð austur hrædd- ur um slæma samlegu og sagði þrjítgrönd. Hann fékk ellefu slagi og tapaði hressilega á spilinu. ©PIB \ \ \ \ \ COSPER 7729 Maðurinn minn seldi óvart tuskurnar, sem hann þurrkar af penslunum sínum með, fyrir 50.000 krónur! „Ég vildi að bróðir minn væri svona brúnn" Morgunblaðinu hefur borist eftirfarandi bréf frá Viggó Odds- syni í Jóhannesarborg og vill hann koma á framfæri leiðréttingu við grein sem birt var í Morgunblað- inu þann 31. maí s.l. og fjallaði um konu sem búsett var í Cape Town í S. Afríku. Konan fékk nýrnapest og dókknaði húð hennar svo mikið að fólk hélt að hún væri kynblend- ingur. Fyrir bragðið varð konan að sögn fyrir margvíslegum óþægind- um og leiðindum, m.a. var henni meinað að ferðast í strætisvagni. • Strætisvagnar og freknukrem Ég hef komið til Cape Town oftar en einu sinni, fyrst fyrir 12 árum. Á meðan verið var að skipta um olíu á bíl mínum fór ég í strætisvagni niður í bæinn. Á móti mér sat biksvartur negri og síðar kom inn í vagninn stórskorin kona af hottentotta ættum. Það voru margir hvítir og litaðir í þessum sem óðrum almenningsfarartækj- um. Að Morgunblaðskonunni, Ritu Hoefling, hafi verið neitað um strætisvagnaferð er því furðusaga sem ég vísa til föðurhúsanna. flytja til íslands þar sem engir Indverjar og svertingjar væru eða til S. Afríku þar sem hvítir byggju í eigin hverfum. Kynþáttavanda- málin í Englandi og Bandaríkjun- um magnast með hverju ári, New York er að fyllast af blökkulýð sem lifir á styrkjum og borgin er aftur að verða gjaldþrota og glæpaöldurnar rísa hærra og hærra. Óleysanlegt Upplitaðir svertingjar Síðast í dag sá ég svarta afgreiðslustúlku í kjörbúð en hún hafði upplitað húð sína svo að hún var nær því eins hvít og hvítt fólk. Af hverju dökkleita Morgunblaðs- konan notaði ekki freknukrem eins og svertingjarnir er önnur óráðin gáta. Svona er hægt að búa til hatursgreinar um ókunnug lönd og þjóðir en það er leitt að Morgun- blaðið skuli birta slíkan þvætting þótt það sé sennilega ekki í slæmum tilgangi gert. • „Ætti að fara til íslands" Þetta minnir mig á blaðaskrif í Rhodesíu þar sem einhver var að kvarta undan því að Indverjar væru að sækja inn í íbúðahverfi þar sem hvítir hefðu lengi búið einir. Afleiðingin yrði sú að hreinlæti hrakaði og fasteignaverð lækkaði. Bréfritaranum var svar- að mjög reiðilega og ráðlagt að vandamál Sem betur fer eru íslendingar næstum lausir við kynþáttavanda- mál og geta því með góðri samvizku „fordæmt" þær þjóðir sem eru að baslast við óleysanleg vandamál. Skynsamlegast væri að vera hlutlaus í þessum málum gagnvart ókunnugum þjóðum. Þetta minnir mig á þegar ég fór fyrst til útlanda með skipi. Ung stúlka sá kynblending við uppskip- un og sagði: „Je-minn, ég vildi að bróðir minn væri svona brúnn". Einn sjómaður heyrði þetta og sagði: „Skammastu þín stelpa, sérðu ekki að þetta er múlatti?" Þetta var hennar fyrsta lexía í kynþáttamálum. Viggó Oddsson Jóhannesarborg. • Því mega ABBA aðdáendur ekki vera í friði? „Við viljum mótmæla hér skrifum Ragnhildar nokkurrar Blöndal sem skrifaði í Velvakanda þann 8. júní s.l. Hvað heldur þessi Ragnhildur Blöndal að hún sé eiginlega? I bréfinu úthúðar hún hljómsveitinni ABBA og segist mæla fyrir hönd meirihluta ungl- inra á landinu, en vi erum nú hræddar un að svo sé ekki. Okkur þykir það vafasamt að hún viti hvernig tónlistarsmekkur meiri- hluta unglinga á landinu er. Það er alveg greinilegt að Ragnhildur hefur aldrei gefið sér tíma til að „hlusta" á ABBA og heldur hún að hún hafi áhrifavald til þess að breyta tónlistarsmekk hálfrar þjóðarinnar ef henni sýnist svo? Hvaða sónnun efur Ragnhildur MAÐURINNÁBEKKNUM Framhaldssaya eftir Georges Simenon Jóhanna Kristjónsdóttir islenzkaði 70 — Ofan á stóra skápnum. — Var það þaðan sem hann tók seðiana sem hann lót þig hafa? — Já, en ég vissi það fyrir. Monigue hafði sagt mér það. — Og þu varst ekki í Rue d'Angouleme á mánudaginn? — Nei. Það ætti að vera auðvelt að ganga úr skugga um það. Konan í húsinu hiýtur að geta staðfest það. Ég átti ad koma klukkan fimm á þriðju- duginn. — Hvenær var fyrirhugað að þið færuft? — Það fer skip eftir þrjár víkur. Svo að við hbtura nógan tíma til að utvega okkur vegabréfsáritun. Ég hef líka sótt um vegabréf. — Ég hélt þú þyrftir að hafa undirskrift foreldra fyrir bví að fá vegabréf íyrst þú ert ekki myndugur? — Ég líkti eftir skriít föður míns. Smáþögn. Svo spurði Jorisse. — Má ég reykja? Maigret kinkaði kolli. Það furðulega var að nú eftir kaffið langaði hann í koníakstár en hann þorði ekki að fara og ná sér í. — Þér kölluðuð mig götu- strák. — Já, hvað finnst þér sjá%f- um þú vera? — Mér finnst ég hefði ekki getað hegðað mér á annan veg. — Myndir þú vera stoltur af því að þinn eigin sonur færi svona að? — Ég ætia að ala son minn b'ðruvísi upp, Hann verður ekki neyddur til að ... Aftur truflaði sfminn þá. — Eruð það þér? Maigret hrukkaði ennið, þeg- ar hann heyrði riidd Neveaus. Hann hafði ekki látið hann fá neitt yerkefni. — Ég er með peningana. — Hvað segir þú? Hann horfði á Jorisse og greip fram f fyrir Neveau. — Andartak. Eg fer í annan sfma. Hann gekk inn á skrifstof- una við hliðina og sendi full- trúa sinn til vonar og vara tíl að fyigjast með Jorisse. — Allt í lagi. Láttu það koma. Hvar ertu? — Á Quai de Vaimy. A bar. — Hvað ertu að gera þar? — Eruð þér reiðir? — Láttu mlg heyra! — Ég héh það væri rétt af mér. Nú hefnr Jcí búið með Franeoise í tíu ár og eítir því sem mér skilst þykir honum vænna um hana en hann lætur. Þess vegna langaði mig tila lfta inn til hennar. — Hvers vegna? — Mér fannst skrítið hann skyldi skilja hana eftir peningalausa og var sVo hepp- , inn að hitta á hana heima. Þau búa í lítilli tveggja herbergja íbúð og með örlitlu eldhúsi sem cr varla stærra cn klæðaskáp- ur. Inni í svefnherberginu er rimiarúm. Veggirnir eru hvít- kalkaðir, en allt er mjö*g hreint og þrifaíegt. Maigret beið önugur eftir framhaldinu. Hann feildi sig ekki við of mikið frumkvæði hjá iiðruin. að minnsta kosti ekki hjá mðnnum sem voru ekki f hans deild. — Sagðir þú heiuri að Jef hefði verið hándtekinn? *• Já, var það rangt af mér? — Áfram. ¦ — Uún brást þannig við að ég sannfarðist um aðhún vissi ekkert um hvað hann hefðist að. Hún hélt fyrst hann hefði vcrið gripinn þegar hann var að stela veskjum eða einhverju slíku. Það virðist I.afa komio fyrir b'ðru hverlu. Það hafði verið sérgrein Jefs þegar hann skemmti á mörkuð- um og iðulega hafði hann verið gómaður fyrir vasaþjófnað. — Þrátt fyrir mótmæli henn- ar fór ég að skoöa fbúðina. Loks datt mér í hug að skrúfa messingskúlurnar af rimla-

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.