Morgunblaðið - 28.02.1980, Blaðsíða 17

Morgunblaðið - 28.02.1980, Blaðsíða 17
MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 28. FEBRÚAR 1980 17 Forkosningarnar í New Hampshire: Keraiedy kokhraustur - Carter túlkar sigur sinn sem stuðning við stefnu stjórnarinnar Frá Önnu Bjarnadóttur, fréttaritara Mbl. í Washington. SIGURVEGARAR forkosninganna í New Hampshire urðu Jimmy Carter og Ronald Reagan. Úrslit urðu á þá lund að meðal demókrata hlaut Carter forseti 49% atkvæða, Kénnedy 38%, Jerry Brown 10% og Larouche og Kay 2% og 1%. Hjá repúblikönum fékk Reagan 50%, George Bush 23%, Howard Baker 13%, John Anderson 10%, Crane og Conally 2%, en Robert Dole og Gerald Ford fengu innan við þúsund atkvæði, en þess ber að geta, að forsetinn fyrrverandi var ekki i kjöri i þessum forkosningum, þannig að hinir 380 kjósendur hans bættu naf ni hans inn á listann. Harðri baráttu hafði verið baráttunni gangandi fram til 18. spáð hjá repúblíkönunum Reag- an og George Bush, en strax eftir að kjörstöðum hafði verið lokað varð ljóst að Reagan hafði farið með sigur af hólmi. Allar skoð- anakannanir bentu til þess, að Carter ynni forkosningar demó- krata auðveldlega. Sú varð og raunin, en munurinn á þeim Kennedy varð þó ekki meiri en svo að Kennedy sagði að lokinni talningu: „Við hlutum næstum 40 prósent atkvæða, en fyrir fjórum árum fékk Jimmy Carter 28 prósent og kallaði það kosn- ingasigur, svo í kvöld getum við litið á okkur sem sigurvegara." Kennedy gerir sér þó fulla grein fyrir því, að hann á harða baráttu fyrir höndum. Eftir að hafa tapað fyrir Carter í próf- kosningum í Iowa og Maine og nú í fyrstu forkosningum verður erfiðara fyrir hann að safna peningum og halda baráttunni gangandi. Honum er spáð sigri í heimaríki sínu, Massachusetts, í næstu viku, en eftir það verða forkosningar í Suðurríkjunum, þar sem hann á litla möguleika á að sigra Carter. Mikilvægast fyrir hann er nú að halda og 25. mars þegar forkosningar verða í Illinois og New York. Þar vonast hann til að geta höfðað til fólks með baráttumálum sínum. Astandið í utanríkismálum hefur haft gífurleg áhrif á kosn- ingabaráttuna hjá demókrötum. Gíslarnir í íran og innrás Sovét- manna í Afganistan hafa styrkt stöðu forsetans verulega og hann hafði heppnina með sér í vikunni þegar nýjar efnahagstölur reyndust hagstæðar. Um svipað leyti unnu Bandaríkjamenn Sov- étríkin í íshokkí á vetrarólymp- íuleikunum, og þjóðin gleymdi öllu öðru í kæti sinni yfir úrslitunum. Carter gaf sér ekki tíifta til að fara til New Hampshire fyrir forkosningarnar. Þegar úrslitin lágu fyrir sagði hann: „Ég held, að þessi úrslit sýni að fólkið í landinu — að minnsta kosti íbúar New Hampshire — styðji stefnu okkar í utanríkismálum og tilraunir okkar til að vinna bug á verðbólgu og orkuvandan- um." Reagan varð yfir sig kátur yfir sigrinum í New Hampshire. Hann sagðist ekki þurfa á flug- vél að halda til að fljúga til Vermont, þar sem hann gerði sér vonir um að sigra George Bush í næstu viku. Bush sigraði Reagan bæði í Iowa og Maine og hafði búizt við meiri velgengni í New Hampshire en raun varð á. Tvennt er talið hafa veikt stöðu hans þar. Hann var lítið í ríkinu síðustu vikurnar fyrir forkosn- ingarnar og ýtti þannig undir það orð, sem af honum fer — að hann sé merkilegur með sig og yfir aðra hafinn. Atvik, sem átti sér stað síðasta laugardag og« mikið var gert úr, er þó talið hafa gert útslagið. Dagblaðið Nashua Telegraph hafði boðið Bush og Reagan til kappræðna, en ekki hinum fjórum frambjóð- endum Repúblikanaflokksins. Með þessu var talið á rétt þeirra gengið og því ákvað Reagan að Ronald Reagan fagnar ásamt sigurinn i New Hampshire. konu sinni eftir Þrátt fyrir að Carter forseti hafi fengið fleiri atkvæði en Kennedy þá lýsti Kennedy sig sigurveg- ara i prófkjörinu. bera kostnaðinn af kappræðun- um, svo af þeim gæti orðið. Hann leit þá svo á, að kappræð- urnar væru á hans vegum og bauð frambjóðendunum fjórum að vera með, en Bush lagðist gegn þátttöku þeirra, og kom það mjög illa út fyrir hann. Forkosningarnar í New Hampshire skipta litlu máli hvað fulltrúafjölda frambjóð- endanna á flokksþingunum í sumar varðar. Þær skýra hins vegar línurnar milli þeirra og sýna hverjir geta gert sér von um útnefningu og hverjir ekki. Eftir að úrslitin voru kunn gaf Robert Dole til kynna, að hann mundi hætta þátttöku í kosn- ingabaráttunni einhvern næstu daga. John Anderson vann tvo fulltrúa og kvaðst ætla að halda baráttunni áfram. Howard Bak- er gekk verr en hann hafði búizt við, en sagði: „Látið ykkur ekki detta í hug eitt andartak að baráttunni sé lokið." John Conn- ally hafði gert sér litlar vonir um árangur í New Hampshire. Jerry Brown, ríkisstjóra í Kali- forníu, gekk illa í forkosningun- um, en hann ætlar að reyna á ný í Wisconsin í apríl. Hann býst við því að þá verði Kennedy búinn að gefast upp þannig að þá fái hann tækifæri til að kljást einn við Carter. En bæði þeim sem unnu og þeim sem töpuðu hlýtur að verða hugsað til þess, að frá 1952 hefur enginn orðið forseti Bandaríkj- anna eftir að hafa tapað for- kosningum í New Hampshire. Surinam f ær / • • / nyja stjorn Paramaribo.Surinam.27.fobrúar.AP. LIÐÞJÁLFARNIR sem tóku völdin i Surinam i Suður-Ameriku fólu i dag tveimur lögfræðingum úr vinstri flokkum að mynda borgaralega rikisstjórn. Liðþjálfarnir skoruðu einnig á landsmenn í sjónvarpsávarpi að virða lög og reglu. Sýndar voru myndir af mönnum sem sagt var að hermenn hefðu barið fyrir rán og gripdeildir, nauðganir og morð i kjölfar byltingarinnar á mánudag. Henck Arron forsætisráðherra og flestir ráðherrar hans eru enn í felum. Varaforsætisráðherrannn, Olton van Genderen, kom fram í sjónvarpinu og skoraði á landsmenn að sætta sig við nýju valdhafana. Fyrri fréttir hermdu að hann hefði verið handtekinn. Lauren Neede liðþjálfi, varaforseti hermannafélagsins sem hefur tekið völdin, tilkynnti að lögfræðingarnir Edy Bruma og Franklin Leeflang hefðu verið beðnir að mynda borgaralega stjórn. Báðir eru í tengslum við Þjóðlega lýðveldisflokkinn, smáflokk sem nú hefur enga fulltrúa á þingi en studdi fyrstu samsteypustjórn Arrons eftir að Surinam fékk sjálfstæði 1975. Liðþjálfarnir hafa lofað að mannréttindi verði virt, svo og hagsmunir erlendra fjárfestingaraðila. Lögfræðingarnir sögðu að vitað væri hvar Arron væri niðurkominn en sögðu ekki hvar. Þeir vöruðu við verðhækkunum og „hefndarráðstöfunum" og sögðu að þjófar yrðu skotnir. Félög Surinammanna í Hollandi hafa fagnað byltingunni og segja að stjórn Arrons hafi verið misheppnuð, eins og sjá megi á þeim mikla fjölda landsmanna sem hafi flutzt til Hollands síðan 1975. Um 150.000 Surinammenn eru í Hollandi, en íbúar landsins eru um 300.000. Næstþegarþú kaupir verkf æri, vertu viss um að það sé Rússar truf la á neyðarbylgju Frá fréttaritara Mbl. i Ósló i »ær. Neyðarbylgjusending ar rússneskra togara á Barentshafi hafa valdið norsku björgunarmið- stöðinni í Bodö miklum erfiðleikum. Á laugardaginn var neyðar- bylgjan lokuð í sex tíma. Kall- merkin heyrðust alla leið til íslands og þaðan var hringt til miðstöðvarinnar í Bodö og spurt hvort menn þar gerðu sér grein fyrir sendingunum. Nú hefur verið samin skýrsla um málið og hún verður send dómsmálaráðuneytinu. Norsk yfirvöld munu væntanlega bera fram mótmæli við sovézk stjórn- völd. Ekki er vitað um ástæðuna til þess að sovézk fiskiskip á Bar- entshafi senda út slík neyðar- merki. —Lauré.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.