Morgunblaðið - 20.05.1984, Blaðsíða 42

Morgunblaðið - 20.05.1984, Blaðsíða 42
:•» 42 MORGUNBLADIÐ, SUNNUDAGUR 20. MAÍ 1984 t Maourinn minn, faðir okkar, tengdafaöir, afi og langafi, JÓHANNES TRAUSTI JÓNSSON, Skúlagötu 56, Reykjavík, sem lést 14. maí í Borgarspítalanum, veröur jarösunginn frá Bústaöakirkju þriöjudaginn 22. maí kl. 13.30. Sigurborg Ólafsdóttir. Hansína J. Traustadóttir, Hólmgeir Björnsson, Hjðrdís G. Traustadóttir, Hafsteinn Ingvarsson, Hlít Traustadóttir, Kristóter Guömundsson, barnabörn og bamabarnabörn. t Útför ANDRÉSAR ANDRÉSSONAR, Berjanesi, fer fram frá Eyvindarhólakirkju þriöjudaginn 22. mai kl. 14.00. Fyrir hönd barna og annarra vandamanna, Marta Guöjónsdóttir. t Utför ÁRNA KÁRASONAR, Melgerði 26, Kópavogi, veröur gerö frá Fossvogskirkju þriöjudaginn 22. maí kl. 15.00. Blom vinsamlega afþökkuö en þeim sem vildu minnast hans er bent á líknarstofnanir. Fyrir hönd aöstandenda, Kristjana Káradðttir, Stefan Karason. t Jaröarför föður mins, tengdafööur, afa og langafa, DAVÍDS GUDJÓNSSONAR, trésmiöameistara, Fáfnisnesi 8, fer fram frá Fossvogskapellu þriöjudag 22. mai kl. 13.30. Þeim sem vildu minnast hins látna er vinsamlega bent á Krabbameinsfé- lagiö. Ólöf Davíösdðttir, Egill Skúli Ingibergsson, barnabörn og barnabarnabðrn. + Faöir okkar, tengdafaöir, afi og langafi, EIRÍKUR M. ÞORSTEINSSON, húsasmíðameistari, Kársnesbraut 28, Kópavogi. veröur jarðsunginn frá Fossvogskirkju mánudaginn 21. maí kl. 15.00. Þorsteinn Eiríksson, Leifur Eiríksson, Una Siguröardðttir, Heiða Eirtksdóttir, Pétur Olafsson, Sigmundur Eiríksson, Margrét Sigurðardðttir, Bára M. Eiriksdóttir, Daöi E. Jónsson, barnabðrn og barnabarnabðrn. + Eiginkona mín, móöir okkar, tengdamóöir og amma, GUNNÞÓRUNN ÞORLÁKSDÓTTIR BENDER, Kóngsbakka 14, verður jarösungin frá Fossvogskirkju mánudaginn 21. maí kl. 13.30. Þeir sem vilja minnast hennar vinsamlegast láti Krabbameins- félagið njóta þess. Cecel Bender, Þorlákur Bender, Sólrún Andrésdóttir, Bryndís Bender, Hildur Bender og barnabðrn. + Eiginmaöur minn, faöir, tengdafaöir, afi og langafi, EINAR HELGASON frá Bjarnabæ, Hólabraut 8, Hafnarfirði, veröur jarösunginn þriöjudaginn 22. maí kl. 13.30 frá Hafnar- fjaröarkirkju. Blóm vinsamlegast afþðkkuð en þeir sem vildu minnast hans láti líknarstofnanir njóta þess. Ragnheiöur Guölaugsdðttir, Helgi Einarsson, Sðlveig Einarsdðttir, Aðalsteinn Emarsson, Ólðf Guðjónsdóttir, Erna Einarsdóttir, Guðmundur E. Jónmundss., barnabðrn og barnabarnabðrn. Minning: Gunnþórunn Þor- láksdóttir Bender Fædd 14. janúar 1929 Dáin 12. maí 1984 Á morgun kveðjum við vinkonu okkar, Gunnþórunni Þorláksdótt- ur, Kóngsbakka 14, Reykjavík. Hún var fædd í Reykjavík 14. janúar 1929, dóttir hjónanna Guð- laugar Jónasdóttur og Þorláks Guðmundssonar, skósmiðs. Árið 1956 giftist hún eftirlifandi manni sínum, Cecil Bender, og eignaðist með honum 3 börn, Þor- lák, Bryndísi og Hildi. Þegar við vinkonurnar sitjum hér saman og hugsum um liðnar samverustundir kemur margt upp í hugann, því oft var glatt á hjalla og mikið hlegið, því Lilla eins og hún var kölluö gat alltaf komið öllurn í gott skap, sem voru í ná- vist hennar með sinni léttu lund og sérstakri kímnigáfu, því var hún hrókur alls fagnaðar, hvar sem hún kom, — og þegar við heyrum fagra tónlist munum við minnast hennar, því það var henn- ar líf og yndi. Sár er söknuður hjá eiginmanni, börnum, tengdadóttur og barna- börnum, en einnig hugljúfar minningar um horfinn ástvin, móður og ömmu. Þær minningar munu bezt græða sárin, þegar fram líða stundir. Við viljum þakka fyrir allt það, sem þessi rúmlega þrjátíu ára kynni hafa gefið okkur sameigin- lega. Við biðjum okkar kæru vinkonu Guðs blessunar og erum vLssar um, að heimkoman verður góð, eins og hún sagði við okkur, er við kvöddum hana í hinsta sinn. Cecil minn, við sendum þér og fjölskyldu þinni okkar dýpstu samúðarkveðjur og biðjum Guð að styrkja ykkur í ykkar miklu sorg. Blessuð sé minning kærrar vinkonu. Fríða, Hlíf, Ella og Elsa. KveAja frá vinkonum Það er svo sárt, er vina helför heggur úr hjarta voru part, sem dýrastur er, og milli þeirra og vor er eins og veggur, af voðamyrkri, er enginn gegnum sér. (Stgr. Thorst.) Þessi orð skáldsins rifjast upp þegar sú staðreynd blasir við að kær vinur er horfinn frá okkur. Lilla, eins og hún var ávallt nefnd af vinum og ættingjum, var fædd í Reykjavík 14. janúar 1929. Hún var dóttir hjónanna Þorláks Guðmundssonar skósmiðs, sem kunnur varð af iðn sinni, og konu hans, Guðlaugar Jónsdóttur. Lilla sleit barnsskónum í skjóli góðra foreldra og tveggja bræðra. Okkur vinkonum Lillu var tíð- förult á bernskuheimili hennar, því þar ríkti velvild, hlýja og um- fram allt kátína og þetta vega- nesti hafði Lilla á braut úr for- eldrahúsum. Heimili Lillu og starfsvettvang- ur var alla tíð hér 1 höfuðborginni. Sem ung stúlka vann hún í prentsmiðjunni Gutenberg og kom sér þar vel eins og alls staðar og við alla bæði fyrr og síðar. Hún giftist 14. janúar 1956 Cecil Bend- er afgreiðslumanni hjá BP. Þar var stigið mikið gæfuspor af beggja hálfu. Lilla og Cecil voru einstaklega samrýnd hjón og var aldrei minnst á annað þeirra að hitt fylgdi ekki með. Þau eignuðust þrjú mannvænleg börn sem áreiðanlega verða fðður sínum styrkur á erfiðum stundum. Þau eru Þorlákur, Bryndís og Hildur. Eftir að Lilla giftist helg- aði hún sig starfi sínu á heimilinu og í þágu barnanna. Enda bera þau og heimilið vott um góða að- hlynningu. Eftir að börnin komust á legg starfaði Lilla lítillega utan heimilis. Þegar litið er meira en fjóra áratugi aftur í tímann eru ríkast- ar í minningum okkar vinkvenn- anna stundir gleði og ánægju, sem Lilla átti ekki síst þátt í að skapa. Hún var framúrskarandi létt í skapi og fáir höfðu aðra eins kímnigáfu. Hún var skjót að sjá spaugilegu hliðarnar á lífinu og tilsvör hennar voru óviðjafnanleg. Eins og nærri má geta var Lilla ákaflega vinsæl og fáa var betra heim að sækja. Með hressilegri framkomu sinni kom hún ölluni sem í návist hennar voru í gott skap. Það er mikil náðargáfa að hafa slík mannbætandi áhrif á umhverfi sitt og alltaf lagði hún gott eitt til málanna. Lilla fékk sinn skerf af sorginni. Það var þungur harmur kveðinn að fjöl- skyldunni þegar Guðmundur tengdasonur hennar lést voveif- lega fyrir tveim árum. Var Lilla þá Bryndísi dóttur sinni mikill styrkur. Er því höggvið tvisvar í sama knérunn á skömmum tíma. Lilla kenndi þess sjúkdóms er dró hana til dauða fyrir ekki margt löngu. Hún stóð sig eins og hetja í baráttunni og kom lundin létta og persónuleikastyrkur hennar þá + Þökkum innilega auösýnda samúö og vinarhug við andlát og útför KRISTINAR mikaelsdóttur, Hrafnagilsstrætí 28, Akureyri. Sérstakar þakkir viljum við fœra læknum og starfsfólki lyflœkn- ingadeilda Fjóröungssjúkrahúss Akureyrar fyrir einstaka umönnun og hlýju í hennar garö og okkar Ragnar Sigurðsson, Mikael Ragnarsson, Auöur Halldórsdðttir, Emil Ragnarsson, Birna Bergsdðttir, Gunnlaug Hanna Ragnarsd., Glsll Guöjónsson, Brynja Ragnarsdóttir, Ragna Kriatín Ragnarsdóttir og barnabörn. t Þökkum innilega vináttu og samúö viö andlát og útför ÖNNU KR. KRISTINSDÓTTUR. Sérstakar þakklr til kvenfélags Garöabæjar. Unnur Bjorgvinsdóttir, Kristinn Björgvinsson, Jðhann Bjðrgvinsson, Guörún Helga Agnarsdðttir, Jón Kristjánsson, Ingunn Jónsdðttir, Anna Helga Jðnsdóttir, og systkini hinnar látnu skýrast í ljós. En hún tapaði orrustunni eins og svo alltof margir. Nú er hún horfin okkar elsku- lega vinkona, sem sýndi okkur alla tíð fádæma tryggð og var alltaf til staðar þegar á reyndi. „Þú skalt ekki hryggjast, þegar þú skilur við vin þinn, því það sem þér þykir vænst um í fari hans, getur orðið þér ljósara í fjarveru hans." (Kahlil Gibran.) Missir okkar er mikill en þó er sárastur harmur eiginmanns, barna, tengdadóttur og barna- barna sem hún umvafði með mik- illi ástúð. Guð styrki ykkur öll. Syrgja nú látna svanna prýði. Eiginmaður, börn og ástmenni. Deyi góð kona er sem daggeisli hverfi úr húsum verður húm eftir. (Stgr. Thorst.) Minning Lillu mun ylja okkur um ókomna tíð. Imma Gunnþórunn Þorláksdóttir hef- ur kvatt okkur, svo alltof fljótt. Hún var fædd 14. janúar 1929, bara 55 ára og miklu yngri í anda. Alltaf svo glöð og hress, jafnvel eftir að hún var orðin veik af þess- um sjúkdómi, sem nú hefur tekið hana frá okkur. Aldrei vildi hún ræða neitt um, hvað hún varð að þola í sambandi við það allt. Ef hún var spurð hvernig henni liði, þá sagði hún alltaf: „Mér líður ágætlega, við skulum bara tala um eitthvað skemmtilegra." Svo var eins og alltaf, talað um alla heima og geima, hlegið og gert að gamni sínu. Ég kom oft til hennar, og alltaf var jafn gott að koma. Kaffi og í bollan aftur og þá farið með þann seinni fram í stofu, sett góð plata á fóninn og haldið áfram samræðum. Alltaf var af nógu að taka. Við vorum báðar Reykvík- ingar, þó ekki værum við svo heppnar að vera úr Vesturbænum. Við mundum margt frá gömlum dögum, sem gaman var að rifja upp. Svo áttum við líka bræður fyrir eiginmenn, svo að tengslin voru mikil. Siðast þegar ég kom til hennar, fylgdi hún mér fram á stigapallinn og kallaði til mín. „Þú lætur sjá þig fljótt." Mér finnst bara nokkrir dagar síðan. Hún stendur mér svo Jifandi fyrir hugskotssjónum og margt sem við ræddum um man ég orðrétt, eins og við hefðum talast við í gær. En nú verða samtðlin víst ekki fleiri að sinni og guð einn veit hvað ég sakna hennar. Hún var trúuð kona og ég er viss um, að hún fær góða heimkomu. Við ræddum líka oft um þau mál. Elsku Lillu þakka ég samfylgdina. Ég vona að guð lofi okkur að hittast aftur síðar. Ég bið guð að gefa þér styrk, Cecil minn, ég veit svo vel hvað þú og börnin hafið misst. Blessuð sé minning hennar. Júlíana G. Bender. „Skín þú nú, sunna, yfir leiðið lága. Landið nú blessar þennan trygga áa. Anda þú svali blítt um hvelfing bláa. Berist svo kveðja upp í veldið háa." (S.E1. Bergmál.) Kveðja Dóra

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.