Morgunblaðið - 15.06.1988, Side 18

18
MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 15. JÚNÍ1988
Sjálfboðavimia í Þórsmörk
eftir Salbjörgu
Oskarsdóttur
Síðasta sumar voru Sjálfboðaliða-
samtök að náttúruvemd að störfum
í Valahnúk í Þórsmörk nokkra daga
í lok júní. Nú verður því starfí hald-
ið áfram þar sem frá var horfið. Sjálf-
boðaliðasamtökin eru samtök fólks,
sem hefur áhuga á náttúruvemd og
er tilbúið að leggja sitt af mörkum.
Hér segir frá vinnudögum samtak-
anna á Valahnúk.
Valahnúkur er ekki hár á land-
fræðilegan mælikvarða, toppurinn
er ekki nema í 458 m. hæð. Þaðan
er þó ægifagurt útsýni, þrír jöklar
blasa við, Eyjafjallafökull, Mýrdals-
jökull og Tindfjallajökull. Útsýnissk-
ífa Ferðafélagsins aðstoðar miskunn-
ugan göngugarpinn, sem náð hefur
á toppinn að nafngreina landslagið,
sem samkvæmt kunnu kvæði væri
annars lítils virði.
Það þarf því engan að undra að
hnúkurinn er mjög vinsæll til upp-
göngu hjá öllum þeim sem til Þórs-
merkur koma. En það er með Vala-
hnúkinn eins og fleiri vinsæla ferða-
mannastaði, að þeir þola ekki linnu-
lausa „ágengd" til lengdar án þess
að nokkuð sé að gert. Víða hafa
myndast djúpir skomingar, þar sem
vatn hefur komist í hina mörgu
göngustíga sem myndast hafa.
Valahnúkur hefur lengi tilheyrt
húsbóndasvæði Ferðafélags íslands.
Á vegum þess hefur verið unnið mik-
ið uppbyggingarstarf í Langadal og
enn er þar að mörgu að hyggja.
Það var strax ljóst að þama væri
stórt verkefni á ferðinni og reyndar
það viðamesta sem Sjálfboðaliðasam-
tökin höfðu ráðist í. Verkefnið var
Hópurinn að loknu starfi.
skipulagt um veturinn, en væntaleg-
ir verkstjórar höfðu gert vettvangs-
könnun haustið áður. Oft var rætt
um Þórsmörkina á rabbfundum vetr-
arins og áhugi félaganna mikill.
Ferðinni var valinn tími í endaðan
júní, þá væri frost farið úr jörðu og
ferðamannastraumurinn ekki kom-
inn á fullan skrið. Ljóst var að ekki
myndi veita af, að dvelja þarna í 10
daga, þar af tvær helgar. Samtökin
hafa bréfaskipti við hliðstæð samtök
í Englandi og þar reyndist einnig
mikill áhugi á að koma til starfa í
Þórsmörkinni. Við urðum þó að tak-
marka þáttöku þaðan og komu 5
stúlkur, sem allar höfðu unnið við
svona störf í sínu heimalandi.
Ferðin hófst á föstudagskvöldi og
yfir 20 galvaskir sjálfboðaliðar héldu
inneftir með Ferðafélagshópi. Á
laugardagsmorgun var strax tekið
til óspilltra málanna; verkfærum var
raðað á hjólbörur eða þau borin og
menn röðuðu sér á hjólbörumar og
fylkingin þokaðist af stað upp. Verk-
færunum var dreift þar sem til stóð
að vinna, en allir héldu áfram upp,
fýrst skyldi útsýnið skoðað. Þá gat
vinnan hafist, hópnum var skipt í
nokkrar einingar og fékk hver sitt
verkefni. Einn hópur fór neðst í
hnúkinn og skyldi lagfæra og bæta
í göngustíginn sem var fyrir þar,
annar hópur var aðeins ofar í gras-
brekku þar sem gamall stígur var
orðinn að djúpum skorningi og annar
hafði myndast til hliðar. Þar var fyllt
upp í, tyrft yfir og þrep sett til ha-
græðingar, girt var fyrir hinn stíginn
til að hann næði að gróa upp aftur.
Einn hópur fékk stikur í hendumar
og markaði gönguleið í slakkanum í
miðjum hlíðum. Þar var einnig girt
fyrir „hliðarsporin". Loks var einn
hópur mjög ofarlega og setti þar
steinþrep og bar áburð á alla gömlu
troðningana.
Menn höfðu nestað sig fyrir dag-
inn, til að nýta hann betur. Að lokn-
um vinnudegi drógu menn sig inn í
skála. Maturinn var sameiginlegur
og skiptst á matreiðslunni. Kvöld-
vaktin notfærði sér útigrillið og vom
allir sammála um að hvergi bragðað-
ist maturinn betur en undir Þórs-
merkurhimni að loknum vinnudegi í
hlíðum Valahnúks. Þá kynntust sjálf-
boðaliðarnir Frakka nokkrum sem
hafði komið í Þórsmörk á mótorhjóli
sínu með gítar á bögglaberanum.
Söng hann bæði fyrir og með hópn-
um.
Vinnan hélt áfram daginn eftir þar
til helgarfólkið kvaddi og hélt til síns
heima með rútunum. Eftir urðu rúm-
lega 10 manns, sem ætluðu að vinna
alla 10 dagana. En markmið samtak-
anna er að fólk kynnist líka því
umhverfi sem það vinnur í og því
var einn dagur tekinn til skoðunar-
ferðar, fór hópurinn þá inn að og
upp í Krossáijökul. Sumir stigu fæti
sínum á jökul í fyrsta sinn.
Um helgina bættist aftur við hóp-
inn og var unnið að kappi. Verkefnið
var að ýmsu leyti seinunnara en sást
fyrir, og var orðið ljóst að ekki ynn-
ist jafnmikið og kappsfullir félagar
höfðu viljað. Ofarlega í hnúknum var
ljótt sár, sem þurfti að fylla upp í.
Efni var af mjög skomum skammti
þar í kringum, og þurfti að fleyta
möl í byggingarörum dágóða leið
niður eftir. Menn skiptust á að moka
í rörið og vönduðu moksturinn, —
stundum stoppaði í rörunum og
þurfti þá að taka þau í sundur og
hrista stífluna úr. Neðan við rörin
voru aðrir sem tóku við mölinni í
strigapoka og röðuðu þeim upp. Þeg-
ar holan var loks fyllt var borið á
grasfræ og áburður og nokkrar þök-
ur bomar upp eftir og tyrft og girt
umhverfis.
Ekki fannst sjálfboðaliðunum að
þessu starfi væri lokið, en tilætluðum
tíma var lokið og þreyta farin að
segja til sín hjá 10 daga fólkinu. En
þess vom strengd heit að mæta aft-
ur til leiks næsta sumar og halda
áfram.
CHEERIOS
EINSTAKLEGA
BRAGÐGÓÐIR, END
BAKAÐIR ÚR EKTA
HÖFRUM. FULLIR AF
FJÖREFNUM,
MÁTULEGA STÖKKIR
OG LÉTTIR ( MAGA.
UPPÁHALDSMATUR
SMÁFÓLKSINS.

COCOA PUFFS
HVER FÆR SÉR EKKI
HANDFYLLI ÚR
PAKKANUM ÞEGAR
ALLT ER BÚIÐ AF
DISKINUM? EÐLILEG
VIÐBRÖGÐ! GERT ÚR
GULLNU MAÍSMJÖLI,
RÍKT AF VÍTAMÍNUM
OG JÁRNI.