Morgunblaðið - 22.01.1991, Qupperneq 3

MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 22. JANUAIl 1991
3
Morgunblaðið/Júlíus
Rústir Skíðaskálans í Hveradölum. Aðeins steyptur kjallari hússins stendur eftir brunann á sunnudagskvöld og er að sögn lögreglu
afar ótraust að hann standi, gólfplatan var að gefa sig á nokkrum stöðum. Allt brann sem brunnið gat og varð engu bjargað úr eldinum.
Hveradalir:
„Fimm ára
starf í
súginn“
- segirCarlJo-
hansen, eigandi
Skíðaskálans
„ÞETTA er mikill söknuður.
Aleiga okkar lá í skálanum
og fimm ára gífurleg vinna,“
sagði Carl Johansen, eigandi
Skíðaskálans í Hveradölum,
við Morgunblaðið í gær. Hann
sagðist ekki hafa tekið neina
ákvörðun um hvort skálinn
yrði hugsanlega endurbyggð-
ur.
Carl segir að hann og tveir
aðrir starfsmenn hafi farið úr
Skíðaskálanum um það bil tutt-
ugu mínútur yfir tíu á sunnu-
dagskvöldið, en klukkán tólf hafi
hann fengið hringingu og verið
sagt frá því að kviknað væri í.
Hann segist engu nær um hugs-
anleg eldsupptök.(
Skíðaskálinn brann til kaldra
kola á nokkrum mínútum
T ugmillj ónatj ón og engu tókst að bjarga úr eldinum
„Það var búið að leggja mikla
vinnu í að koma skálanum í gott
stand. Það var byggt nýtt eld-
hús, salur uppi og sjötíu manna
veitingasalur að húsabaki, auk
viðbyggingarinnar að framan-
verðu,“ sagði Karl. „Þarna áttu
ferðamenn skjól og stundum
björguðum við nánast mannslíf-
um á vetrum.“
SKÍÐASKÁLINN í Hveradölum brann til grunna skömmu fyrir
miðnætti á sunnudagskvöld. Ekki er vitað t.il að nokkur maður
hafi meiðst, né heldur að nokkur hafi verið í húsinu þegar eldur-
inn kviknaði. Tilkynning barst slökkviliðinu í Reykjavík um eldinn
þegar klukkan var 23.07 og þegar fyrstu bjlar komu á staðinn
um 20 mínútum síðar var húsið alelda og engu hægt að bjarga.
Nálægar byggingar sluppu hins vegar við eldinn. Að sögn Erlings
Kristjánssonar, sem tilkynnti um eldinn og fylgdist með á staðn-
um, sá hann fyrst loga út um glugga á risherbergi á suðvestur-
gafli hússins og um tólf mínútum síðar var húsið alelda, enda
strekkingsvindur á suðvestan. Skíðaskálinn var timburhús og
steyptur kjallari undir hluta hans. Brunabótamat hússins sem
brann er um 54 milljónir króna. Innbú er metið á u.þ.b. 20 milljón-
ir. I gær var ekkert vitað um eldsupptök.
Eldurinn breiddist út með ógnarhraða og þegar slökkviliðið kom á vettvang fékk það ekki við
neitt ráðið.
Margir eiga góðar minningar úr Skíðaskálanum:
„Eins og að missa náinn ættingja“
Skiðaskálinn í Hveradölum árið 1984, áður eu byggl var framan
við hann.
Erlingur Kristjánsson húsa-
smíðameistari var að koma frá
gosstöðvunum í Heklu þegar hann
kom að Skíðaskálanum og sá loga
út um risgluggann. „Eg hringdi
strax í slökkviliðið í Reykjavík,"
sagði Erlingur í samtali við Morg-
unblaðið. „Beygði svo inn á svæðið
og hringdi í lögregluna. Þegar ég
kem fyrir hornið og hringi þá er
klukkan 23.03, samkvæmt minni
klukku. Lögreglan hélt línunni
nokkuð lengi og ég lýsti fyrir þeim
atburðarásinni og reyndi að fara
upp að húsinu og gá hvort nokkur
spor eða ummerki væru í snjónum,
það virtist hafa skafið þarna áður.
Það virtust ekki vera nein ný spor
eða bílför, þannig að mér fannst
ólíklegt að nokkur væri í húsinu.
Húsið alelda á skömmum
tíma
Um fimmtán mínútur yfir ellefu
var húsið orðið alelda. Vindáttin
stóð þannig að það var eins hag-
stætt fyrir eldinn að brenna þetta
niður og hugsast gat, það var suð-
vestanátt og eldurinn í suðvestur-
gaflinum. Þá var farið að loga
stafnanna á milli og eldurinn kom-
inn í neðri bygginguna. Um 20
mínútur yfir voru járnplötur byr-
jaðar að fjúka og húsið hrundi um
hálftólf;"
Erlingur sagði mikið sjónarspil
hafa verið að fylgjast með brunan-
um. „Þetta var nú glæsilegt hús
og á stöfnunum voru drekamyndir.
Það var tignarlegt að sjá drekann
á suðvesturhorninu sem féll sein-
astur, hann stóð lengi og var mjög
stoltur að gefa sig ekki þar sem
hann leit upp úr eldtungunum."
Sprengingar í eldinum
Skömmu eftir að hann kom að
húsinu, sagði Erlingur að orðið
hafi sprengingar í eldinum. Hann
heyrði fyrst eina öfluga sprengingu
og magnaðist þá eldurinn talsvert.
Þá færði hann sig fjær dg skömmu
síðar urðu tvær aðrar sprengingar.
Elí Másson, starfsmaður í Skíða-
skálanum, sagði í samtali við Morg-
unblaðið, að hann hafi farið í húsið
fyrr á sunnudagskvöld og þegur
hann fór út á ellefta tímanum hafi
ekkert óeðlilegt verið þar að finna.
Þegar tilkynnt var um eldinn,
voru þegar sendir dælu- og sjúkra-
bílar frá Reykjavík samkvæmt upp-
lýsingum slökkviliðs. 19 mínútum
síðar kemur sjúkrabíllinn á staðinn
og klukkan 23.30 fyrsti dælubíll-
inn. Þá var húsið alelda og þakið
fallið. Á meðan slökkvilið var á
leiðinni var óskað aðstoðar frá
slökkviliði á Reykjavíkurflugvelli,
Selfossi og Hveragerði. Sendir voru
vatnsbílar, enda erfitt að ná í vatn
í Hveradölum. Þar sem Skíðaskál-
inn var þegar alelda er slökkvilið
kom á vettvang var þó lítið hægt
að aðhafast, en slökkviliðsmenn
sóttu gaskúta í kjallara hússins og
björguðu frá éldinum.
Skömmu eftir miðnætti var
slökkviliðið kallað til baka og kom
síðasti bíll til Reykjavíkur um eitt-
leytið. Slökkvilið Hveragerðis hélt
síðan vakt á staðnum til mánudags-
morguns.
I gær voru lögreglumenn frá
Selfossi að rannsaka. rústirnar.
Þeir fundu meðal annars skýringu
á að minnsta kosti einni sprenging-
unni, sem Erlingur varð vitni að,
þegar þeir fundu gaskút, sem tapp-
inn hafði skotist ú'- í hitanum. Áð
sögn lögreglumannanna höfðu eng-
ar vísbendingar fundist um elds-
upptök. Brunamálayfirvöld höfðu
gert athugasemdir við brunavarnir
í húsinu en talið er að fullkomnar
brunavarnir hefðu lítt dugað í þessu
tilfelli vegna þess hve hratt eldur-
inn breiddist út.
„ÞAÐ er niikil eftirsjá að ská-
laniun. Þetta er nánast eins og
að missa náinn ættingja," sagði
Ásgeir Páll Úlfarsson í samtali
við Morgunblaðið í gær. Ásgeir
og kona lians, Ellen Sighvats-
son, hafa um áratugaskeið verið
mjög virk í starfi Skíðafélags
Reykjavíkur, sem reisti Skíða-
skálann i Hveradölum og hafði
þar lengi aðsetur.
„Eftir að Skíðaskálinn var reist-
ur var hann aðalbækistöð fyrir allt
skíðafólk í bænum. Þar var komið
við, drukkið kaffi eða jafnvel gist.
Þetta var fyrsti skíðaskálinn hér
suðvestanlands og mjög vinsæll.
Þar var ævinlega mikil hátíð um
jól og páska,“ sagði Ellen.
Fjölmargir Reykvíkingar eiga
góðar minningar úr Skíðaskálan-
um. „Fólk er búið að vera að
hringja í mig í allan heila dag, til
dæmis gamalt fólk, sem átti
skemmtilegar stundir þarna upp-
frá. Það getur ekki skilið að nú sé
■ skálinn horfinn," sagði Ellen.
Skíðaskálinn var reistur árið
1934 pggekkst L.Il. Miiller, kaup-
maður og formaður SR, fyrir bygg-
ingunni. Fjár til hennar var meðal
annars aflað með svokallaðri
„krónuveltu" eða „túkallsveltu".
Nöfn styrktarmanna byggingar-
innar voru þá birt í blöðum. Norsk-
ur arkitekt var fenginn til að teikna
húsið og viðurinn fluttur inn frá
Noregi.
Árið 1971 var rekstur skálans
orðinn baggi á skíðafélaginu og
Reykjavíkurborg keypti hann og
rak þar veitingasölu, en einnig
hafði skíðafélagið þar aðstöðu
áfram. Árið 1985 komst skálinn í
eigu einkaaðila og SR flutti í Blá-
fjöll.