Morgunblaðið - 18.04.1993, Side 16

16
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 18. APRIL 1993
VMtBBRÉFMl
íwallstiÉt
Gudmundur Franklin Jónsson meó f jórmólahverfió i New York bak vió sig; lengst til vinstri er
Oppenheimer-byggingin þar sem hann starfar og World Trade Center, Twin Towers, fyrir mióju.
Viðtal og myndir: Einar Falur Ingólfsson
Á TÖLVUSKJÁNUM fyrir fram-
an hann birtast nöfn fyrirtækja
og tölur. Mikið af tölum, og þær
breytast reglulega; verð hluta-
bréfa hækkar eða lækkar og mikl-
ir fjármunir færast milli eigenda.
Hann skoðar hvað er að gerast
hjá ákveðnum fyrirtækjum,
hringir þá í nokkra viðskiptavini
og greinir þeim frá stöðunni, gef-
ur ráð um að kaupa eða selja.
Og ef þeim líst á áætlanimar
gengur hann frá málunum og sér
til þess að enn fleiri hlutabréf
skipti um eigendur. Guðmundur
Franklín Jónsson starfa sem verð-
bréfasali hjá Oppenheimer & Co.,
einu af stóru fjármálafyrirtækj-
unum við Wall Street í New York,
og þar færast peningarnir ört
milli manna og í ennþá meira
magni síðustu vikur en endranær.
Þrátt fyrir hryðjuverk í World
Trade Center, næsta húsi við
Oppenheimer,, þá er fjármagns-
markaðurinn í sókn um þessar
mundir og meira en nóg að gera
við að ávaxta peninga, selja og
kaupa skulda- og hlutabréf.
Að koma inn á
„markaðsgólf' í
stóru fjármála-
fyrirtæki, er eins
og ganga inn í
kvikmynd. Tölv-
uskjáir um allt,
hver ofan á öðr-
um, og alls staðar menn í hvítum
skyrtum - sumir stara á skjáinn og
punkta eitthvað hjá sér, aðrir með
eyrun límd við símtólin og finguma
á lyklaborðinu. Heldur er þó rólegra
í skrifstofunum þar innaf, þar sem
verðbréfasalamir hafa skrifstofur
og em í sambandi við viðskiptavini.
Herbergisfélagar Guðmundar
Franklíns Jónssonar em nokkrir
Norðurlandabúar og einn Grikki að
auki; borðin sitja þétt og engin skil-
rúm svo upplýsingar gangi greiðlega
milli manna. Guðmundur segir að í
þessu starfi skipti samskiptin öllu,
menn verða að vita hvað er að ger-
ast á markaðnum og hvað er helst
í fréttum. Enda eru það ekki bara
hreyfingar í fjármáiaheiminum sem
birtast á tölvuskjánum, heldur hefur
Guðmundur þar aðgang að helstu
fréttamiðlum og sér jafnóðum hvað
er á seyði í heiminum.
Guðmundur Franklín er 29 ára
gamall og hóf störf hjá Oppenhei-
mer haustið 1991. Þá hafði hann
bak við sig verslunarpróf úr Verslun-
arskóla íslands, stú3entspróf úr Fjöl-
brautaskólanum við Ármúla, gráðu
í stjórnun fyrirtækja úr háskóla í
Providance, Rhode Island, þar sem
hann sérhæfði sig í fjármögnun og
fjárfestingum, og loks árs starf hjá
litlu fjármálafyrirtæki í New York,
sem um leið aflaði honum fullra rétt-
inda sem fullgildur verðbréfasali.
Það lítur út fyrir að Guðmundur
hafi stefnt markvisst að því að kom-
ast að sem verðbréfasali í New York,
á stærsta fjármagnsmarkaði heims
í dag, og hann neitar því ekki. „Eg
hef lengi haft áhuga á viðskiptum,"
segir hann. „Eg var að snúast í
matvöruverslun frá blautu bams-
beini og þar lærði ég að þjóná við-
skiptavinum. Áhuginn fyrir Banda-
ríkjunum kviknaði hinsvegar þegar
ég var í tæpt ár í Flórída eftir að
ég lauk verslunarprófi. Þar var ég
að vinna í gardínuverksmiðju og tók
nokkra kúrsa að auki.“
Ráðinn sem íslendingur
Þegar Guðmundur hóf síðan störf
hjá Oppenheimer & Co., eftir að
vera kominn með atvinnuleyfi og öll
tilskilin réttindi, var hann fyrst sett-
ur í stóran sal með fjöldanum öllum
af öðrum sölumönnum og kom sér
smám saman inn í hlutina þar. „Síð-
ustu árin hefur fyrirtækið verið að
ráða menn frá hinum og þessum
þjóðlöndum, til þess að sjá um
heimamarkaði sína og ég var ráðinn
sem íslendingur. Aðalatriðið er þó
að flestir skilja ensku í heiminum
og maður getur í raun hringt hvert
sem er. Ef ég hef sambönd í fjarlæg-
um löndum er ekkert sem kemur í
veg fyrir að ég noti mér þau - þvert
á móti. Ég vissi náttúrlega að mark-
aður fyrir viðskipti myndi opnast á
íslandi, hvort sem það væru eitt eða
fjögur ár í það, og þá vildi ég vera
undirbúinn. En í dag eru 99 prósent
af mínum viðskiptavinum í öðrum
þjóðlöndum en íslandi - og stærsti
markaðurinn hér í Bandaríkjunum."
Guðmundur segir að starfi verð-
bréfasalans fylgi endalaus lærdómur
og nauðsynlegt sé að fylgjast vel
með. „Á skjánum mínum er ég með
fréttaþjónustu Reuter og Dow Jones
og get séð hvað er að gerast í heimin-
um, auk þess að öll þessi fyrirtæki
sem eru í almenningseign eru með
stanslausar fréttir um sinn gang.
Maður horfir á viðskiptafréttir í sjón-
varpinu og helgarnar fara í lestur
blaða og tímarita. Þannig kynnist
maður smám sama starfs- og iðn-
greinum, fyrirtækjum, vörum og
þjónustu, alveg ofan í kjölinn. Það
er stórkostlegt að vera svona í miðri
hringiðunni."
- Þannig að starfið er skemmti-
legt?
„Skemmtilegt og líflegt, enginn
dagur eins. En óneitanlega er þetta
mikil vinna, maður er í símanum
allan daginn - líka eftir að heim
kemur."
- En hvaða kostum þarf verð-
bréfasali að vera búinn, öðrum en
þeim að geta farið með tölur?
„Ég held að góður verðbréfasali
þurfi að fylgjast vel með,“ svarar
Guðmundur að bragði. „Auðvitað
þarf hann að geta fylgt sínum mál-
um eftir, getað talað við fólk og
sýnt því fram á að hann hafi þekk-
ingu á því sem hann er að gera.
Og hann þarf að geta stappað stál-
inu í viðskiptavinina og líka bremsað
þá'af. Þá eru reynsla og þekking
mikilvæg, að geta greint hlutina eins
og þeir hafa gerst áður; fortíðin er
eini mælikvarðinn sem við höfum
og með því að skoða hana er oft
hægt að ráða í framtíðina. Loks er
mikilvægt að fylgjast með hræring-
um í þjóðlífinu, sá verðbréfasali sem
ekki heldur athyglinni vakandi hlýt-
ur að draga úr afköstum. Verðbréfa-
salinn er sérfræðingur í markaðin-
um, nauðsynlegur milliliður og ráð-
gjafi fyrir kaupandann sem hefur
um nóg annað að hugsa og þarf að