Morgunblaðið - 18.04.1993, Blaðsíða 17

Morgunblaðið - 18.04.1993, Blaðsíða 17
■ MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 18. APRIL 1993 „Verdbréfasalinn er sérfraeóingur i markaéinum, nauésynlegur milliliéur og ráégiafi fyrir kaup- andann sem hefur um nég annaé aé hugsa og þarf aé geta treyst á þau ráé sem hann fser," segir Ouémundur en hér er hann á markaésgélfinu hjá Oppenheimer. Guðmundur Franklin Jónsson starfar sem verð- bréfasali hjá einu af stóru fjármálafyrir- tækjunum i New York og þar fær- ast peningarnir ört á milli manna Starf verébréfasalans byggist mikié á tölvunni og símanum. „Maéur er meé símtélié vié eyraé frá morgni til kvölds," seg- ir Guémundur. geta treyst á þau ráð sem hann fær.“ Sex milljarðar dollara Viðskipti með verðbéf eru mörg- um framandi og Guðmundur segir það eðlilegt að fólk hafi undarlegar hugmyndir um peningamarkaðinn og stofnanir hans. Kauphöllin í New York er staðasett við Wall Street og er fjármálahverfið þar í kring í raun kennt við þessa einu götu. Verðbéfafyrirtækin, sem eru fjöl- mörg, eiga síðan tiltekinn fjölda sæta í Kauphöllinni, en þar fara öll kaup endanlega fram þótt sölumenn í hinum ýmsu fyrirtækjum annist þau. „Kauphöllin hér í New York, sem er 200 ára gömul, er stærsti og fullkomnasti verðbréfamarkaður heimsins, og þetta er tilboðsmarkað- ur,“ segir Guðmundur. „Það er kaup og sala sem gildir og allt sem þú kaupir geturðu selt undir eins aftur, ef þú kærir þig um. Fyrirtæki, eins og Oppenheimer, sem eiga í viðskipt- um í Kauphöllinni skipta tugum, og smærri fyrirtæki skipta jafnvel þús- undum. En þau nóta yfrleitt þessi stóru til að sjá um sín mál á sjálfum markaðinum, því þau hafa ekki efni á að eiga sæti þar. Þannig höfum við fimm sæti í dag, en þau ganga kaupum og sölum eins og annað. Af þessu sex biljóna dollara efna- hagssvæði sem Bandaríkin eru, þá eru rúmar fjórar biljónir Bandaríkja- dala í þessum rúmlega tvöþúsund fyrirtækjum sem eru á verðbréfa- markaðinum hér. Og um þessar mundir fara að meðaltali sex millj- arðar dollara gegnum kauphöllina daglega." - Hvað áttu við með því að sex milljarðar dala fari í gegnum Kaup- höllina daglega? Þetta eru svo háar upphæðir að maður nær þeim varla. „Já, þetta eru ótrúlegar upphæðir en þetta er það fjármagn sem skipt- ir um eigendur daglega. Upp á síð- kastið hafa um milljarður verðbréfa verið seld hér á viku. Þessi miklu viðskipti koma að vissu leyti til af því að vextir hafa ekki verið lægri í tuttugu ár og fólk er að reyna að ná sér í sem besta ávöxtun. Þannig er mikið steymi peninga út úr spari- sjóðsbókum og inn í fyrirtæki sem annaðhvort borga góðan arð eða fólk er að vona að hækki í verði. Og lækkandi vextir í Evrópu hafa líka áhrif og útlendingar eru mikið að fjárfesta hér á þessum stærsta fjármagnsmarkaði heimsins. Það eru líka aðrar reglur sem gilda fyrir útlendinga. Þeir borga ekki skatta af hagnaði ef bréfin þeirra hækka, en það þurfa heimamenn að gera. Þannig soga Bandaríkjamenn fjár- magn úr öllum heimshomum inní efnahagsmaskínuna hér. Og mikið af þessum stóru bandarísku fyrir- tækjum eru náttúrlega með útibú víða um heiminn og skapa þannig störf í viðkomandi löndum aftur.“ Gengur allt út á sparnað Viðskiptin á peningamarkaðinum snúast að mestu um skulda- og hlutabréf, „bonds“ og „stock“. Opp- enheimer fæst þó ekki eingöngu við viðskipti með þetta tvennt. Guð- mundur segir að fyrirtækið annist peningaviðskipti í víðum skilningi. „Við bjóðum upp á allskyns fjár- málaþjónustu, eins og „fjárfestinga- bankastarfsemi", gjaldeyrisvið- skipti, „fjárvörslu", og þá erum við líka í því að útvega peninga fyrir fyrirtæki sem þurfa á þeim að halda. Þetta er þó ekki almennur viðskipta- banki, það er allt annað kerfi." Síðan Guðmundur var ráðinn til fyrirtækisins hefur hann verið að afla sér viðskiptavina. „Fyrirtækið styður vel við bakið á manni, kemur með hugmyndir um í hveija sé gott að hringja og um hugsanleg við- skipti. Síðan vísa viðskiptavinir vin- um sínum gjaman á mann og þann- ig stækkar kúnnahópurinn smám saman. Þetta er mikil símavinna, maður er með símtólið við eyrað frá morgni til kvölds. Regla númer eitt á Wall Street er að maður verður að þekkja viðskiptavinina, traustið skiptir öllu máli. Ef eitthvað er að gerast þá hringir maður í viðkom- andi viðskiptavin og segir honum hvað er á seyði í fyrirtækinu hans, hvort sem það er gott eða slæmt. Einn helsti kosturinn við að vera miðlari í stóru fyrirtæki eins og Oppenheimer er að við erum með hóp ráðgjafa sem skoða stöðu fyrir- tækja og gefa þeim einkunnir dag- lega, eins og „kauptu“, „seldu“ eða „haltu að þér höndum". Þeir rann- saka hinar ýmsu iðngreinar og reyna að finna eitthvað sem er á góðu verði, til að kaupa. Stundum fáum við þannig upplýsingarnar á undan öðrum og þá er um að gera að not- færa sér það.“ - Eftir að vinna allan daginn með svimandi upphæðir, hvernig er þá að fara út að versla, og að halda verðskyninu í lagi? „Eg er nú bara öreind á milljarða- markaðnum. En það er annars ekk- ert vandamál. Ég klippi út spamað- armiða eins og aðrir, maður reynir alltaf að spara; þetta gengur allt út á sparnað hjá fólki og fyrirtækjum, og ávöxtun. Hér bítast menn um einn hundraðshluta úr prósentu. Það er alltaf verið að reyna að ná sem bestum kjörum, bestri ávöxtun, og sparnaður hjá einstaklingum á auð- vitað að byggjast á því að leggja markvisst fyrir.“ - En hvernig er það í vinnunni, þar sem hver verðbréfasali hefur eigin viðskiptavini, og er að þjónusta þá eins og hann getur. Skapar það ekki mikla samkeppni milli verð- bréfasalanna? „Jú, auðvitað er viss samkeppni; allir verðbréfasalar eru á prósentum, ekki á föstum launum. En sam- keppnin felst aðallega í því að afla fyrirtækinu sem mestra tekna. Mað- ur reynir alltaf að leysa verkin af hendi á sem bestan hátt, til þess að fyrirtækið dafni og gangi vel“ - Og sölumaðurinn um leið. „Einmitt! En það er ekki sam- keppni milli miðlara um viðskipta- vini. Annar miðlari í fyrirtækinu getur ekki hringt í sama viðskipta- vin og ég er með og opnað reikning á hann. Það myndi ekki ganga.“ Alltaf gefast ný tækifæri Guðmundur heyrir því oft fleygt að menn séu að tapa aleigunni á einum degi í verðbréfabraski, en segir það íslenskar tröllasögur. „Það eru jafn öfgafull dæmi og þau að menn séu að tvöfalda ágóðann á einum degi. Þegar slíkt gerist, sem er mjög sjaldan, eiga alltaf í hlut menn sem eru vanir að taka áhættu. Og menn ráða því vissulega hvaða áhættu þeir taka og það er eitt af því skemmtilega við þennan bransa. Það er hinsvegar góð regla að vera með bland í poka, að eiga skulda- bréf og hlutabréf saman. Það er visst öryggi og dregur úr áhættunni. Og ef óvissan er einhver þá er yfirleitt best að bíða, því alltaf gefast ný tækifæri." - En hvað telst þá góð ávöxtun á markaðinum í dag? „Okkar sjóðir hafa upp á síðkast- ið verið með 15 til 20 prósent ávöxt- un á ári - og þykir alveg frábært. Auðvitað fá margir minna, en það er bara eftir hvað þú kaupir og nú er ég að tala um hlutabréfasjóði. Skuldabréfasjóðir gefa minna. En menn verða að gera sér grein fyrir því að á meðan vextir voru yfir tíu prósent þá var gott að ná 20 til 30 prósenta ávöxtun, en meðan vextir eru ekki nema milli 6 og 7 prósent, þykir gott að ná milli 10 og 15 pró- sent ávöxtun. Forsendumar breytast alltaf með vaxtabreytingum. Þá skipta sveiflur á gjaldeyrismörkuð- unum einnig máli, en þær geta ver- ið mjög miklar." Stór hluti starfsins er að meta stöðu fyrirtækja og Guðmundur seg- ir að um þessar mundir geti verið gott að fjárfesta í vissum fyrirtækj- um í kapal- og töluviðnaði. Og hann telur upp stór fyrirtæki í hinum og þessum greinum: eins og Time- Warner í Kapaliðnaðinum; Chrysler í bílaframleiðslunni, Intel sem fram- leiðir tölvuhluti. í lífefnaiðnaði nefn- ir hann Chyron; Motorola í hátækni- iðnaði; AT&T í símaiðnaði; Cogate og Gillette á heimilismarkaðinum. Þá eru nokkur traust banka- og fjár- málafyrirtæki, auk fyrirtækja sem eru með umhverfisvænar vörur en þær njóta sífellt meiri vinsælda. Guðmundur segir að væntalegir kaupendur hlutabréfa þurfi að hafa nokkur atriði í huga áður en þeir fjárfesta í fyrirtækjum. „Það þarf að athuga hvað fyrirtækið er að framleiða og hvernig sölumöguleik- amir eru fyrir þá vöru eða þjónustu. Þá skiptir efnahagsumhverfið í við- komandi grein á hverjum tíma máli, svo sem ávöxtun fyrirtækisins, stjórnunin á því og verðið á hluta- bréfunum. Þegar ákvörðun um kaup er tekin á viðkomandi yfirleitt að líta á þau sem langtímafjárfestingu.“ ísland er sérstakur heimur Guðmundur segir að sér hafi ekki þótt koma til greina að fara heim til íslands strax eftir að hann lauk náminu hér ytra. „Starfsþjálfun hjá stóru fyrirtæki er í raun stór hluti námsins og þá er markaðurinn á mínu sviði líka svo lítill á íslandi, tækifærin svo fá, að í dag myndi ég ekki vilja skipta. íslenskur fjármagnsmarkaður er auðvitað lítill og óþroskaður, en á eftir að eflast og styrkjast með tím- anum. Ég hugsa að við getum aldrei fjármagnað fyrirtæki af verulegu marki, en við erum ansi sniðugir íslendingar við að róa á miðin og afla okkur tekna, og í þessari kreppu sem er á íslandi eru menn auðvitað að hugsa um það hvað þeir geti gert til þess að efla atvinnulífið og margt á eftir að fæðast þar. En þegar við tölum um íslenskt efna- hagslíf er ekki hægt að miða við neitt annað, umfangið er svo lítið. Þetta er sér heimur.“ Guðmundur bætir við að ef ísland tengist Evr- ópsku efnahagssvæði þá muni það skapa ákveðið og nauðsynlegt að- hald. „Við getur endalaust lært af öðrum þjóðum, og auðvitað öfugt; aðrir geta líka lært af okkur, til dæmis af fiskveiðimálum okkar og tækninni sem við höfum þróað á þeim vettvangi og erum í farar- broddi með.“ - Ef þú værir að fjárfesta í ís- lenskum fyrirtækjum, hvar myndi þig þá bera niður? „Ég mundi kaupa hluti í undir- stöðufyrirtækjum í íslensku þjóðfé- lagi; traustum fyrirtækjum í fiskiðn- aði og skyldum greinum, fyrirtækj- um í olíusölu, tryggingum og flutn- ingum.“ En skyldi Guðmundur nota tæki- færið og fjárfesta sjálfur í verðbréf- um? „Já, hvað heldurðu," segir hann og brosir. „Það er hluti af mínum tekjum. Þótt maður hafi ekki mikla peninga umleikis er alltaf hægt að ávaxta það litla sem maður hefur. Þá verður maður líka að vera tilbú- inn til að leggja eigin peninga und- ir, annað væri vantrú á þekkingu manns á bransanum." FAGOR FAGOR FE54 Magn af þvotti Þvottakerfi Afgangsraki Hitastillir Rúmmál tromlu Hraðþvottur Áfangaþeytivinda Sjálfvirkt vatnsmagn Hæg vatnskæling Barnavernd Hljóðlát 4,5kg 17 77% ‘-90 °C 42 1 VORTILBOÐ GE RÐ FE54 - STAÐGREITT KR. 39.900- KR. 41990 - MEÐ AFBORGUNUM m RONNING SUNDABORG 15 SÍMl 68 58 68

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.