Morgunblaðið - 24.05.1996, Page 29

Morgunblaðið - 24.05.1996, Page 29
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 24. MAÍ 1996 29 AÐSENDAR GREINAR „ Apartheid44 í atvinnulífinu Innan og utan atvinnulífsins í ÁGÆTRI Rabbgrein í Lesbók Morgun- blaðsins 11. maí sl., kvartaði kennari sáran yfir því að við- mælendur hans hefðu með engu móti viljað viðurkenna hann sem einn úr atvinnulífinu, starf hans sem kennari væri ekki þannig vaxið að hann fengi aðild að forláta félagsskap. - Einu gilti þótt hann segðist hafa „unnið eins og vitlaus maður í 30 ár“ og ætti því tilkall til aðildar, - því var mætt með hæðnishlátri. Ég fór að velta því fyrir mér hvernig stæði á því að svona blaða- skrif yrðu til, mikil sárindi lægju að baki. - Þetta varð augljósara þegar höfundur fór að bera saman bókavörð og ímyndaðan staðgengil úr „atvinnulífinu“, að ljóst var að mikil alvara var á ferðinni. - Kenn- arinn þekkti ráðvandan bókavörð sem sinnti starfi sínu af kostgæfni, en var engu að síður eins og hann, útskúfaður úr eftirsóttu samfélagi. - Kæmi maður úr „atvinnulífinu" í stöðu bókavarðar hlaut hann að vera vandræðagripur, sem eyddi og spændi í eigin þágu á kostnað bóka- safnsins og krefðist hárra launa. - Þessi skoðun kann að eiga sér stoð í nokkrum tilfellum, en hún lýsir best því viðhorfi sem smátt og smátt myndast þegar tortryggni er sáð á milli starfssviða, - með vísvit- andi aðskilnaði. Ólíkt atvinnuumhverfi og fríð- indapot er farið að valda eins konar „kynþáttafordómum", sem grafa um sig því meira sem ber á milli kjara þessara tveggja vinnusviða og ónóg- ar upplýsingar um kjör hvers annars koma gróusögum af stað. - Aðskiln- aður launafólks, eftir því hvort það vinnur hjá því opinbera eða á al- mennum markaði, er óþolandi, óþarfur og leiðir aðeins til misréttis. Launafeluleikurinn í umræðum á Alþingi um réttindi og skyldur opinberra starfsmanna er því haldið fram, að mikil fríðindi opinberra starfsmanna hafi orðið til vegna þess að þeir hefðu sætt sig við lakari laun en aðrir og því óhæfa að rýra þau nú með væntan- legum lögum. - Þetta er þjóðsaga sem aldrei hefur verið sönnuð eða afsönnuð, enda færði enginn þing- maður fram rök eða gögn máli sínu til stuðnings, þetta áttu allir að vita, - en þingmenn eru allir opinberir starfsmenn. Sannleikurinn er sá að störf hjá því opinbera hafa alltaf verið eftir- sótt, einnig meðan næg var at- vinna, sem bendir ekki til þess að kjör þar hafi verið lakari en á al- Árni Brynjólfsson mennum markaði. Starfsöryggi hefur allt- af skipt máli og sumir sækja í „hæfilegt" vinnuálag. Öll þau ósannindi, hálfsannleikur og jafn- vel falsanir, sem við- gangast varðandi kaup og kjör, leiða til sund- urþykkju þegar fólk fer að átta sig betur á umhverfi sínu. - Opin- berir starfsmenn hafa notið þess að geta gert kjarasamninga hver við annan og leynt kauphækkunum í alls konar fríðindum og kjarabótum, sem ekki mælast í samanburði. Þetta kemur sér vel fyrir ríkisvaldið þegar bætur af ýmsu tagi eru reikn- aðar eftir töxtum, en ekki raunlaun- um. - Viðhorf embættismanna til slíkra bóta er annað en til eigin launa, t.d. þegar þeir greiða hver öðrum fyrir yfirvinnu sem aldrei er unnin. Það eiga fleiri en opinberir starfs- lægst launuðu og þeim kæmi og best að aðskilnaður hyrfi. Óbilgjörn kröfugerð á hendur samborgurum óbiigirni í kröfugerð ----------------,----- getur, að mati Arna Brynjólfssonar, ýtt undir fordóma og stéttaríg. menn að koma að þessum kjara- samningum, enginn skaði væri skeður þótt opinberir aðilar ættu aðild að sömu samtökum og at- vinnurekendur á almennum mark- aði. - Slíkt félag eða samband gæti samið við allt launafólk, sem er í raun ekki fleira en hjá stóru fyrirtæki í fjölmennari löndum. Hefðin réttlætir ekki núverandi fyr- irkomulag. Á almenna vinnumarkaðinum takast oftast á andstæðir hagsmun- ir, en engu að síður fela menn og pukrast hver um annan þveran til þess að gera samanburð erfiðari. - Sá feluleikur bitnar mest á þeim Fyrrnefndur greinarhöfundur blygðast sín augsýnilega fyrir kaupkröfuáráttu forkólfa kennara- samtakanna þegar hann segir, að lesendur muni ætla að hann fari nú „enn einu sinni að vatna músum vegna launa kennara". - Er svo komið að kennari þorir varla að opna munninn á opinberum vett- vangi því hann óttast að álitið sé að hann ætli að krefjast launahækk- ana? - Þessu ástandi hafa komið af stað menn sem helst vilja vemda skemmdu eplin, ekki verðlauna dugnað eða framlegð, sem er næst- um árlega skert með verkfallsbrölti. Forystan vill helst steypa allt í sama úrelta goggunarkerfið, sem ekki byggir á færni og framtaki, heldur vemd, sem helst líkist löngun til að pakka öllum inn í bómull frá vöggu til grafar. - Þetta kemur og fram í því að eftirlaun era svo vel úti látin, að undir skuldbindingum opinberra eftirlaunasjóða verður vart staðið. Sjóðirnir ættu að vera traustir vegna aldurs og öraggra skila, en til viðbótar öðra var verð- trygging eftirlauna í gildi á meðan óðaverðbólga rasaði, hún fólst í stað- gengilsviðmiðuninni. - Lán til sjóð- félaga eru og vora samt hagstæðust. Óbilgjörn kröfugerð á hendur samborgurunum á mikinn þátt í fordómum, sem þróast geta í stétta- hatur, enda eru laun þyngsti skatta- bagginn. - Engan skyldi undra þótt langt hafi verið gengið þegar þess er gætt, að allir sem koma að opinberum samningum hafa sömu hagsmuni. Kennarinn margnefndi veit sjálf- sagt að á almennum markaði era allir undir það seldir að verða rekn- ir ef þeir ekki standa sig í starfi, - jafnvel forstjórinn er ekki óhultur. - Árlega fara fyrirtæki á höfuðið í tugatali og fjöldi fólks missir vinn- una, án þess að fólk depli auga og þá fer atvinnuöryggið að skipta máli. - Flestir opinberir starfsmenn era æviráðnir eða búa við meira starfsöryggi en gerist á almennum markaði og meira er eftir tekið ef það fólk missir vinnuna. - Eðlileg- ast væri að samhryggjast báðum. Höfundur er framkvæmdastjóri. Hráskinnsleikur Prestafélagsstjórnar EG HEFI orðið fyrir átölum sem fulltrúi í siðanefnd Prestafélags íslands vegna þeirrar yfirlýsingar sem siða- nefnd PI gaf út 27. mars sl. og_ fjallaði um mál herra Ólafs Skúla- sonar biskups og „upp- ljóstran" hans um fund sem sóknarprestur Langholtskirkju átti með konu þeirri sem síðan ákærði biskup. Ég vil í upphafi máls míns gera grein fyrir því, að ég sat ekki þá fundi siðanefndar þar sem þetta mál var tekið fyrir og er því ekki ábyrgur fyrir þeirri ályktun sem þarna var gjörð. Siðanefnd taldi alvarlegt „að biskup skyldi leita skriflegrar staðfestingar á því að fundurinn hefði farið fram og senda hana til fjölmiðla" eins og stendur í álitsgerðinni. „Enginn má dreifa upplýsingum um slíka trún- aðarfundi opinberlega nema með leyfi skjólstæðings" segir og í ályktuninni. Þetta er gott og blessað og laukrétt! En nú vill svo til að fundur þessi var ekkert leyndarmál, heldur hafði verið sagt frá honum Ragnar Fjalar Lárusson í fjölmiðlum 15. febrúar á Stöð 2 og í Tímanum 17. febrúar og ef til vill víðar. Siðanefnd vissi einnig hvað fram fór á þessum fundi og raunar allur landslýð- ur, því að nokkru síðar ræddi kona sú sem til fundarins kom um hann í Tímanum 7. mars undir fyrirsögn- inni „Misvísandi vitnis- burður Flóka og Sig- rúnar“. Þar segir Sig- rún m.a. „Á fundi mín- um með sr. Flóka Krist- inssyni var eingöngu fjallað um mál það sem ein kvennanna bar á biskup o.s.frv." Lengi vel hafði sóknarprestur Lang- holtskirkju neitað því að mál bisk- ups hefði verið rætt á þessum fundi, en varð að draga orð sín til baka eftir þessa greinargerð Sigrúnar. Fulltrúar siðanefndar vissu því vel, að hér var engu leyndarmáli ljóstrað upp, en samt er gefin út álitsgerð „að enginn megi dreifa upplýsingum um slíka trúnaðarfundi". Hvaða „trúnaðarfund" var hér um að ræða? Ég læt lesandann um að svara því. Ég er ekki að afsaka þau mistök Fulltrúar siðanefndar vissu vel að hér var engu leyndarmáli ljóstr- að upp, segir Ragnar Fjalar Lárusson, en samt var gefín út álits- gerð „að enginn megi dreifa upplýsingum um slíka trúnaðarfundi“. biskups að senda fjölmiðlum frétt um þennán fund, en biskup hefir beðist fyrirgefningar á þessum mis- tökum í bréfi til presta. En andi fyrirgefningar er ekki einkenni á öllum prestum. Nokkur hópur þeirra hefir notað þessi mis- tök til að ásaka biskup og jafnvel krefjast afsagnar hans. Álit siðanefndar var kærkomið til- efni fyrir stjórn PÍ eða meirihluta hennar í áróðursherferð gegn biskupi í fjölmiðlum: Fyrst þegar siðanefnd sendi frá sér álit sitt, þann dag hljóm- aði fréttin í öllum fréttatímum út- varpsins, síðan þegar álitsgerðin var send til biskupsembættisins, þó að slíkt ætti ekki að gera samkvæmt reglum siðanefndar og vil ég átelja stjóm PÍ fyrir að það var gert, þá hófst söngurinn aftur um trúnaðar- brot biskups. Biskup íslands var að sjálfsögðu vanhæfur að fjalla um málið og við því tekur sr. Bolli Gústavsson vígslubiskup, sem raunar gerir ekkert annað en að endurtaka ávirðingar siðanefndar um biskup. Biskup íslands hefur tjáð mér, að vígslubiskup hafi hvorki haft sam- band við sig í sambandi við úrskurð- inn né gefið sér tækifæri að ráðgast við lögfræðing sinn, en hitt er víst að vígslubiskup sat fund stjómar PÍ áður en úrskurðurinn birtist. Og enn á ný hófst söngurinn í fjölmiðlum um trúnaðarbrot biskups. Þessum hráskinnsleik var stjórn- að af prestum. Það er með ólíkindum hversu oft er búið að endurtaka þessa sömu tuggu siðanefndar um „trúnaðarfundinn" í Langholts- kirkju og ávirðingar biskups. Það gæti verið 30-40 sinnum í Ríkisút- varpinu einu, því að 12 fréttatímar munu vera þar á hveijum degi. Það eru árvakrir fréttamenn, sem þar starfa! Eftir síðasta sönginn í dag í fjölmiðlum gat ég ekki á mér set- ið lengur og tók mér penna í hönd. Ég átel þá, sem fjallað hafa um þetta mál á þann veg, sem gert hefir verið. Þar undanskil ég kirkju- málaráðherra, Þorstein Pálsson, svör hans í þessu máli eru bæði hógvær og drengileg. Höfundur er fulltrúi í siðanefnd presta og prófastur. TOUCH háreyðingarkremunum losar þú þig við óæskileg hár á þægilegan og sársaukalausan hátt o kreminu er einfaldlega rúllaö á hársvæðið og < skolað af í sturtu eða baði eftir tiltekinn tíma (sjá leiðb.) o húðin verður mjúk -ekkihrjúf o ofnæmisprófað - fyrir "bikini" svæði. Sensitive ■ fyrir viðkvæma húð. Útsölustaðir: Hagkaup, apótek ogflestar snyrti- vöruverslanir.

x

Morgunblaðið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.