Morgunblaðið - 28.06.1998, Blaðsíða 30

30 SUNNUDAGUR 28. JÚNÍ 1998
MORGUNBLAÐIÐ
á sá
VINSÆLASTA rokksveit
heims um þessar mundir
er án efa bandaríska
hijómsveitin Smashing
Pumpkins. Síðustu þrjár
breiðskífur hafa selst í bílförmum og
það þó þær hljómi oftar en ekki frek-
ar sem einræða sjúklings á sálfræð-
ingsbekk en hrífandi og skemmtilegt
popp. Leiðtogi sveitarinnar, Billy
Corgan, hefur stundað það um árabil
að sálgreina sjálfan sig á sviði og í
hljóðveri af nöpru miskunnarleysi og
í heilt ár sté hann alltaf á svið í bol
merktum Zero til að undirstrika að
hann væri ekkert. Þrátt fyrir þetta
hafa vinsældir sveitarinnar stöðugt
aukist og eiga vísast eftir að aukast
enn, ekki síst í Ijósi þess að Corgan
hefur náð að hreinsa svo til í hug-
skotinu að hann segist nánast ham-
ingjusamur, eins og má reyndar
heyra á síðustu skífu sveitarinnar,
Adore.
William Patrick Corgan fæddist
17. mars 1967. Þegar hann var á
bamsaldri skildu foreldrar hans og
þegar hann var fimm ára skildi
móðir hans Billy og yngri bróður
hans eftir hjá föðumum, Bill Corg-
an eldri. Bill eldri var tónlistarmað-
ur og alltaf á ferð og flugi svo það
kom í hlut nýrrar eiginkonu, hans,
Penelope, að ala drengina upp að
mestu leyti. Þá var það að Penelope
og Bill eldri skildu og hún tók að
sér öll börnin, tvö sem hún átti með
Bill og stjúpbömin að auki. Pen-
elope tók saman við annan mann og
eignaðist með honum son svo fjöl-
skyldan var orðin býsna stór og
fjölskyldutengslin óljós. Þessa
flækju hefur Billy Corgan borið
innra með sér og það hefur gert
honum erfitt fyrir; hann kennir
þessari flóknu fjölskyldu um það
hversu erfitt honum reynist að
mynda varanlegt samband við aðra,
ekki síst þar sem hann upplifði það
að foreldrar hans, sem áttu heima
fræðingsbekk
Vinsælasta rokksveit heims um þesar
mundir er Smashing Pumpkins, sem sendi
frá sér fjórðu breiðskífuna á dögunum.
Arni Matthíasson segir lög hljómsveitar-
innar oftar en ekki hafa hljómað sem ein-
ræða sjúklings á sálfræðingsbekk.
ekki síst þegar hann sá til félaga
síns leika á rafgítar. Hann hóf að
safna fyrir gítar af álíka ákafa og
hann hafði safnað homaboltaspjöld-
um og bað sína nánustu um að gefa
sér frekar peninga en hluti í afmæl-
is-, jóla- og tækifærisgjafír. Á end-
anum hafði hann safnað fyrir gítar
sem Billy Corgan eldri keypti fyrir
hann, ódýra Les Paul-eftirlíkingu.
Billy segir að faðir hans hafi ekki
farið leynt með vantrú á að hann
SMASHING Pumpkins 1993; D’Arcy Wretzky, Billy Corgan, James Iha og Jimmy Chamberlin.
skammt frá honum á æskuárunum,
hefðu hafnað sér.
10.000 hornaboltaspjöld
Billy Corgan var hávaxinn sem
barn og hafði gríðarlegan áhuga á
íþróttum, sérstaklega homabolta.
Meðal annars safnaði hann horna-
boltaspjöldum af mildlli ástríðu,
telst svo til að hann hafi átt 10.000
spjöld þegar best lét. Smám saman
vék íþróttaáhuginn fyrir tónlistinni,
myndi ná tökum á gítarnum og ein-
setti sér að koma á óvart og allar
frístundir næstu ára fóm í gítarleik.
Fyrsta hljómsveitin, The Mar-
ked, lék goth-rokk, þunglamalegt
og uppskrúfað. Billy Corgan segist
hafa haft fruminnblástur sinn frá
Bauhaus og Cure, en Jimmy Cham-
berlin, sem síðar varð besti vinur
hans og trommuleikari í Smashing
Pumpkins, hélt upp á Led Zeppelin
og Deep Purple. Þessi blanda varð
grunnur að Smashing Pumpkins
með parinu James Iha á gítar og
D’Arcy Wretzky á bassa.
Billy Corgan valdi nafn á sveitina,
Smashing Pumpkins, maukuð
grasker, en mjög eru deildar mein:
ingar um hvaðan það sé sprottið. í
bréfi til aðdáendaklúbbs sveitarinn-
ar sagði Corgan að sig hefði dreymt
Gene Simmons úr Kiss sem sagt
hafi að Joe Strummer, gítarleikari
Clash, væri grasker, drukkið og
maukað. í viðtali fyrir nokkru sagði
Wretzky aftur á móti að nafn sveit-
arinnar væri eldra en hún, Billy
Corgan hafi verið búinn að finna
nafnið áður en hann var búinn að
stofna hljómsveit. Smashing í þessu
sambandi þýði ekkki maukað eða
kramið heldur sé það úr breskri
ensku og þýði frábært. Rétt þýðing
væri því frábær grasker.
Vel gekk að komast á samning og
Virgin plötuútgáfan gaf út fyrstu
skífuna, Gish, sem kom út 1991. Sú
seldist í 350.000 eintökum, sem þótti
harla gott fyrr frumraun, en hvarf
þó í skuggann af annarri merkis-
plötu sem gefin var út stuttu síðar,
Nevermind Nirvana. Framan af
þótti Smashing Pumpldns standa
mjög í skugganum af þeirri sveit og
víst er að Corgan tók samkeppnina
mjög alvarlega.
Þrátt fyrir góðan byr í upphafs-
siglingunni var mikið að gerjast inn-
an sveitarinnar. Iha og Wretzky
slitu samvistir með látum og Cham-
berlin eyddi öllu sínu fé í dóp og það
af sterkari gerðinni. Þegar vinna
hófst við breiðskífu númer tvö var
Corgan að niðurlotum kominn
vegna sífellds rifrildis Wretzkys og
Ihas, aukinheldur sem Chamberlin
hvarf í fimm daga heróínsukk um
það leyti sem vinna var að hefjast.
Corgan segir að hann hafi ekki get-
að hugsað um annað en að hann
þyrfti að gera betri plötu en
Nevermind. Það hvíldi á honum
eins og mara, svo þungt reyndar að
um tíma gafst hann upp á plötunni.
Atvik þróuðust síðan svo að Corgan
tók plötuna að mestu upp sjálfur,
lék á öll hljóðfæri nema trommurn-
ar. í kjölfarið kallaði hann félaga
sína saman og setti þeim úrslita-
kosti; annaðhvort tækju þeir sig
saman í andlitinu og gæfu hljóm-
sveitinni allt sem þeir ættu eða
hann myndi finna sér nýja áhöfn.
Liðsmenn sættust á það og Cham-
berlin fór í fyrstu meðferðina af
mörgum.
Milljónasala
Siamese Dream gerði hljómsveit-
ina heimsfræga og seldist í miHjón-
um eintaka, en þó Corgan hafi gert
plötuna einn að mestu leyti hefur
hann ævinlega lagt áherslu á að hún
sé hljómsveitarplata, að hann sé í
hljómsveit og gæti ekki samið þá
tónlist sem hann er að semja í dag
nema fyrir samstarfið við þau Iha
og Wretzky og á þeim tíma Cham-
berlin. Það tók að vísu tíma fyrir
sveitina að komast upp á lagið með
að spila lögin á Siamese Dream, en
með æfingunni hafðist það.
Tónleikaferðin sem fylgdi í kjöl-
far útgáfunnar tók hálft annað ár
og liðsmenn voru búnir að ákveða
að taka sér gott frí áður en vinna
hæfist við næstu skífu. Corgan var
þó ekki enn búinn að hreinsa úr
sálarkirnunni og þremur dögum
eftir að tónleikaferðinni lauk var
hann sestur við að semja lög á
næstu plötu. Samhliða því náði
hann að setja saman B-hliðasafn
svona rétt til að halda aðdáendum
við efnið.
Lagasmíðai’ á breiðskífuna nýju
gengu vel og snemma ljóst að ekíd
dygði ein plata til að koma öllu fyr-
ir. Eftir átök við útgáfuna féllust
menn á að rétt væri að Corgan
fengi að ráða; hann hafði haft rétt
fyrir sér hingað til. Hann ákvað að
platan yrði tvöföld og setti á hana
nafnið Mellon Collie and the Infini-
te Sadness, sem eins konar orðaleik
um melancholy / þunglyndi til að
spotta sjálfan sig. I viðtali um líkt
leyti og platan kom út sagðist hann
vona að hún yrði kynslóð hans álíka
verk og The Wall Pink Floyd varð