Morgunblaðið - 15.08.1998, Blaðsíða 24

Morgunblaðið - 15.08.1998, Blaðsíða 24
24 LAUGAEDAGUR 15. ÁGÚST 1998 MORGUNBLAÐIÐ geymdir í gömlu skón- um hans Pylsuvagninn Bæjarins beztu við Tryggva- götu er líklega einn vinsælasti veitinga- staður landsins. Skapti Hallgrímsson bauð Arnóri Guðjohnsen þangað í hádeginu á miðvikudaginn, en Arnór hefur slegið í gegn eftir að hann hóf að leika knatt- spyrnu á Islandi á ný eftir 20 ára fjarveru. Morgunblaðið/Kristinn GALDRAR eru geymdir í gömlu skónum hans..." segir í gömlu kvæði um Snæfínn snjókarl, sem af einhverjum ástæðum er gjarnan sungið á jólunum. Segja má að knattspyrnumaðurinn Arnór Guðjohnsen hafi komið eins og fyr- irfram jólagjöf til stuðningsmanna Vals, eða jafnvel komið í líki sjálfs jólasveinsins. Búningurinn er líka rauður og hvítur, hárið ljóst - reyndar orðið mun styttra en á ár- um áður - og hann hefur fært stuðningsmönnum Vals fjölda pakka síðustu vikur. Margir töldu liðið nánast fallið þegar hann kom að Hlíðarenda fyrir skömmu en Arnór hefur síðan skorað hvert glæsimarkið af öðru og stigin hafa safnast saman. Og því er ekki að néita að galdrar virðast enn í skón- urn hans. Asgeir Sigurvinsson hafði orð á því í samtali við Morgunblaðið á dögunum að Belgar væru öllum fremri í matargerð og Arnór, sem einnig lék lengi í Belgíu, tekur und- ir það. „Já, þeir eru rosalega góðir. Eg man að þegar heimsfrægar hljómsveitir eins og Duran Duran voru að koma til tónleikahalds til Belgíu á sínum tíma var aðaltil- hlökkunarefnið að fara út að borða!" segir hann þar sem við bíð- um í röðinni við Bæjarins beztu. Hann segir leikmenn Anderlecht mjög oft hafa farið út að borða saman og þegar liðið varð belgísk- ur meistari - sem ekki var óal- gengt - hafi leikmönnum jafnan verið boðið á besta veitingastað Brussel-borgar, þar sem þeir nutu sjö eða átta rétta máltíðar, sem kostaði þá 30^40 þúsund krónur á mann. „Þetta var stórkostlegur staður." Við nálgumst lúguna og ég spyr Arnór hvort hann hafi oft komið að Bæjarins beztu. „Það er orðið mjög langt síðan, en ég man að hér feng- ust bestu pylsurnar," segir hann. „Eina með tómat, sinnepi og hrá- um," segir svo glókollurinn en get- ur ekki gefið neina skýringu á því vali sínu á meðlætinu. Þetta sé ein- faldlega gamall vani. Maðurinn innan við lúguna útbýr réttinn fag- mannlega og þegar sá sem hér skrifar pantar eina með sinnepi og hráum lauk virðist Arnóri ekki lít- ast alls kostar á blikuna. „Nú, nú. Það er bara enn verra en hjá mér!" Arnór pantar sér eina Ötla kók og blaðamaður spyr afgreiðslu- manninn hversu mikil fjárfesting felist í þessari pöntun. „410 krón- ur," er svarið. Arnór undrast að maðurinn sem bauð honum út - í orðsins fyllstu merkdngu - að borða skuli ekki ætla að drekka neitt með matnum, en ég eyði því tali. Gleymdi nefnilega veskinu, en var svo heppinn að eiga svolítið af smápeningum í vasanum, eitthvað svoMtið á fimmta hundraðið... Arnór segir greinilegt að pyls- urnar séu enn bestar á þessum stað í bænum en ég spyr, að því sögðu, hvers vegna hann sé enn svo sprækur á fótboltavellinum, nýorðinn 37 ára. „Ég veit það varla; mér finnst enn mjög skemmtilegt að spila fót- bolta, þetta er líka atvinna mín og ég tek hana mjög alvarlega. Æfi vel. Með aldrinum fer maður lík- lega meira að nota höfuðið en áð- ur; verður meðvitaðri um það sem maður er að gera og les leikinn betur." Eftir að hafa leikið í Belgíu og Frakklandi fluttist Arnór til Sví- þjóðar, þar sem hann hefur verið síðustu árin. Hann segir að sér hafi ekki litist á blikuna fyrst, sænska knattspyrnan hafi hentað sér illa og að nokkrum leikjum liðnum hafi honum verið skapi næst að fara heim. „Svo tók ég mig saman í andlitinu, hugsaði máhð og komst að því að það skiptir ekki máli hvar maður er að spila, á Is- landi, Grænlandi eða einhvers staðar annars staðar; ef maður leggur sig ekki allan fram næst ekki viðunandi árangur. Hugarfar- ið skiptir mestu máli en aldurinn er afstæður. Um leið og menn verða leiðir á þessu eiga þeir að hætta." Eftir þetta breyttist allt til batnaðar og Arnóri gekk mjög vel þann tíma sem hann lék í Svíþjóð; var löngum talinn besti leikmaður deildarinnar. Arnór samdi við Val út sumarið en segist hugsa sér að leika eitt sumar enn. „Mér gengur vel, skrokkurinn er í lagi og ég hef mjög gaman af þessu." Síðar stefn- DRAUMURINN um eyjuna sem ímynd manns sjálfs er mörgum þekktur, þar kristallast sjálfið sem eyja úti á reginhafi lífsins. Stærð hennar, Iögun og staðsetn- ing lýsa persónueiginleikum en gróðurfar, loftslag og innri bú- skapur myndgera manninn sem einstakling, gefa honum lit og áferð. Eyjan sýnir manni hver maður er og þá staðreynd að við erum sér á báti, ein á eyju eigin tilfinninga. Á draumaeyjunni vex skiln- ingstré góðs og ills, þar er gróð- urfarið merki þroska og kletta- beltin sýna vilja og festu til fram- kvæmda en sáhdarnir sveigjan- leika og næmi á umhverfið. Vatnsföllin tákna ímyndunaraflið og dýralífið frjósemi. Þar eru hús eða íverustaðir hluti af egóinu og fólkið sem gistir eyjuna með þér er annars vegar Animus og Anima (Adam og Eva þíns innri ranns) svo og svipir eigin baráttu við þankagang. Vitundin opnast eins og lótusblóm á eyju draums- ins og innra lífið opinberast í allri sinni dýrð. Sú hulda sýn sjálfsins, sem ókunn var og óþekkt, lýsist Eyland draumsins DRAUMSTAFIR Kristjáns Frímanns upp í glugga hugans og lífið fær aðra vídd. Það er sem guðleg sýn þegar eyjan dregur af sér skýja- huluna og við blasir draumaland eígin tilveru í öllum sínum regn- bogans litum. Það er heimur heims í heimi sem er óendanlegt flæði, endalaust haf og í þessum straumi ert þú ey meðal eyja, heimur meðal heima. 011 erum við eyland ein og sér, fögur, sér- stæð og einstök eins og eyjan hvíta sem rís úr djúpi Atlantsála og nefnd var Garðarshólmi. Draumur „ Jóhanns" Mér fannst ég vera staddur í stóru verksmiðjuhúsi, óinnréttuðu og skuggalegu, ásamt mági mín- um. Mér fannst að við ætluðum að kaupa húsið saman til helminga. Þá segi ég við hann að ég hafi ekki áhuga á kaupunum en hann segist þá ætla að kaupa það einn. Þegar ég kem út sé ég bíl sem við ætlum með og fannst mér mágur minn vera bflstjórinn. Þegar ég kem að bílnum farþegamegin bíða mín þar tveir sheffer hundar, þeir smelltu kjaftinum utan um sinn úlnliðinn hvor en bitu ekki og héldu mér Mynd/Krisyán Kristjánsson ER EYJA draumsins ein og sér? föstum. Ég var ekki hræddur og talaði við þá en ef ég reyndi að losa mig, urruðu þeir. Ráðning Draumurinn er viðvör- un um að láta kyrrt liggja allt (áætlun um að kaupa hús saman) samkrull við ákveðinn aðila (mágur þinn er þarna persónu- gervingur einhvers ann- ars), ella verðir þú ofur- seldur miður æskilegum (bílstjórinn og hundarnir) öflum. Draumur „Ömmuu Mig dreymdi að ég færi á ákveðinn spítala í skoð- un og þegar ég kom inn fannst mér ég vera komin marga tugi ára aftur í tímann. Tók eftir því að sag var yfir öllum hlutum og gólfinu. Lagðist upp á borð og sett var glær svæfingargríma yfir and- litið á mér. Ég féll í mók, var hálf sofandi og hálf Heyrði að einhver sagði: „Ætli þetta sé ekki nóg." Svo er komið með handsnúinn bor og sex deyfð. göt boruð inn í bein, þrjú í hvorn fót. Fannst mér þetta til að athuga merginn. Þetta var ofboðslega sárt og ég grét og kveinaði. Vissi að Iæknarnir heyrðu í mér en eng- inn gerði neitt. Ráðning Draumurinn snýst um þig og myndin sem dregin er upp lýsir óánægðri sál sem finnst lítið vera að ske (annar tími og sag yfir öllu) og ekkert að gerast (með svæf- ingagrímu) utan veggja hennar. Sál þín er orðin leið á þessu hangsi („Ætli þetta sé ekki nóg") og ætl- ar sér með góðu eða illu (borað í fætur þér) að koma þér upp úr þessu daufa fari og út að takast á við umheiminn. „Júpíter" dreymdi Mér fannst ég standa austan undir Úlfarsfelli, það er snjór yfir öllu, myrkur og nánast stjörnu- bjartur himinn. Þar sem ég horfi tjl himins, sé ég tunglið vestan yfir Úlfarsfellinu. Er ég gái betur að, sé ég að þetta er plánetan Júpíter, stór og mikil, en til hægri sé ég hvar tunglið kemur fram undan
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.