Dagblaðið Vísir - DV - 31.05.1986, Qupperneq 22

22
DV. LAUGARDAGUR 31.MAÍ 1986.
„Þetta er í fyrsta skipti sem ég er
við kosningabaráttu í föstu starfi en
það hafa engar kosningar verið í háa
herrans tíð sem ég hef ekki komið
nálægt," sagði Sigrún Sturludóttir,
sem leiðir kosningabaráttu þeirra
framsóknarmanna í Reykjavík.
„Ég er búin að vera lengi viðloð-
andi pólitík. Ég var formaður
kvenfélagsins hér í Reykjavík í mörg
ár og líka formaður Landssambands
framsóknarkvenna, svo að það er
auðvitað ekkert nýtt fyrir mig að
vera inni í þessu.
En það er náttúrlega tvennt ólíkt
að koma þegar maður er búinn í
vinnunni og taka þátt í því sem er
að gerast, í öllum frístundum, heldur
en að vera héma allan daginn frá
morgni til kvölds og sjá um að þeir
hlutir séu framkvæmdir sem búið er
að ákveða að gera.
Merkingarnar illa séðar
Smalamennskan, eins og það er
kallað, er einkum fólgin í því að
hringja í okkar stuðningsfólk og
hvetja það til starfa og að biðja það
að sjá um það fólk sem það er vant
að sjá um. Þetta gera sjálfsagt allir
flokkar, en við erum ákveðin í því
að vera ekki í kjördeildum og merkja
við hverjir eru búnir að kjósa.
Þetta er illa séð orðið og mér finnst
að maður eigi að koma til móts við
fólkið og hætta þessu. Fólki er illa
við að það sé merkt og svo sé sent
út til allra flokka hver sé búinn að
kjósa og svona nokkuð.
Það eru breyttir tímar að þessu
leytinu, en áður var mikil vinna fólg-
in í þessu. Og að ná í þetta fólk og
sjá um að það kysi nú og auðvitað
áttu allir merkt hver á þennan og
hver á hinn. En ég finn ekki stóran
mun á þeim kosningum sem hafa
verið áður, þótt okkar fylgi hafi ve-
rið fastara fyrir hér áður og við átt
okkar ákveðna kjarna sem við vorum
ekki svo mjög hrædd um að færi frá
okkur.“
Draga engan á kjörstað
- Dragið þið gamalmenni og sjúkl-
inga með valdi á kjörstað eða er það
rétt að það sé engin harka í smala-
mennskunni lengur?
Við auglýsum bílasíma og hjálpum
fólki á kjörstað, ef það óskar eftir
því, en það er enginn sóttur án þess
að það sé búið að tala við hann og
spyrja hann hvort hann vilji aðstoð-
ina. Og ég held að það sé rétt að
smalamennskan var harðari hér áð-
ur.
En svo er líka það að margt fólk,
sem er orðið svo lasburða að það
kemst ekki á kjörstað, er engu að
síður svo fullt af eldmóði fyrir sinn
flokk að það bara ætlar að kjósa
þótt það sé ekki fært um það. Og þá
er auðvitað reynt að koma til móts
við það og hjálpa því á kjörstað.
Það var kannski meiri hiti í póli-
tíkinni hér áður. Ég man eftir sögu
sem ég heyrði af Jóni heitnum Kjart-
ansyni, fyrrverandi forstjóra Áfeng-
isverslunarinnar. Hann var eitt sinn
lagður inn á spítala í rannsókn rétt
fyrir kosningar. Læknirinn stakk
upp í hann spaða og bað hann að
segja A. En það gat Jón ekki hugsað
sér, enda mikill framsóknarmaður,
og spurði hvort hann mætti ekki
heldur segja B.“
Flokka fólk ósjálfrátt
- Er þetta skemmtilegt starf?
Þetta er afskaplega skemmtilegt.
Þetta er ákaflega lifandi starf og svo
er pólitík mitt hjartans áhugamál.
Ég er alin upp á heimili þar sem
mikið var rætt um pólitík og frá því
ég man eftir mér hef ég haft áhuga
á pólitík. Sem krakki fór ég á fram-
boðsfundi og ég þekkti alla þá menn
sem voru að vasast í pólitíkinni.
Maður kynnist óskaplega mörgum
í gegnum þetta starf. Og það er mín
reynsla að þegar maður fer að vinna
með fólki þá finnur maður fljótt
svona nokkurn veginn hvar það
stendur í pólitík. Maður lærir það í
pólitíkinni að hlusta eftir hvernig
fólk talar og að staðsetja það eftir
því.
„Maður lofar sér þvi alltaf að koma
aldrei nálægt þessu aftur, en svo
koma aftur kosningar. Þetta er ein-
hvers konar baktería, flestallir, sem,
eru í þessu þeir, lofa sjálfum sér því
að koma ekki nálægt þessu aftur,
heita við allt sem heilagt er að það
skuli þeir aldrei gera, en síðan koma
aftur kosningar og þeir eru komnir
á kaf áður en þeir hafa hugmynd um
það.“ Sá sem þetta mælir heitir Jó-
hannes Guðmundsson og hann er
kosningastjóri Alþýðuflokksins í
Reykjavík.
„Starfið er fyrst og fremst fólgið í
að skipuleggja fundina með fram-
bjóðendum og útgáfu á kynningar-
bæklingum sem gefnir eru út fyrir
kosningar. Það er mesta vinnan í
þessu. Nú og svo að hafa samband
við fólk.
Það má eiginlega segja að ég hafi
byrjað að vera í þessu 1978 fyrir próf-
kjörið hjá Vilmundi heitnum Gylfa-
syni, ég var kosningastjóri hjá
honum. Það var í fyrsta skiptið sem
Við sem erum smalar, eins og þið
kallið það, erum kannski næmari
fyrir þessu heldur en margir aðrir.
Osjálfrátt flokkar maður fólk. Ég tel
mig vita nokkurn veginn hvernig
stór hópur fólks kemur til með að
kjósa þótt við séum ekkert að ræða
pólitík.
Á fullu frá morgni til kvölds
Þetta er sólarhringsvinna og það
kemst ekkert annað að á meðan. Ég
get nefnt sem dæmi að ein dóttir mín
var að útskrifast sem stúdent núna
um daginn og það var rétt svo að ég
mætti vera að því að vera við sjálfa
ég tók að mér að skipuleggja kosn-
ingabaráttu.
Nú, en þetta er náttúrlega ekki
verk eins manns. Það er átta manna
kosningastjórn sem ákveður hvað er
gert og í raun og veru er kosninga-
stjóri bara framkvæmdastjóri fyrir
kosningastjórnina."
Merkingar eru persónunjósn-
ir
Jóhannes segir ekki rétt að tala
um smalamennsku eða kosninga-
smala í dag. Það heyri fortíðinni til.
„Við hringjum í flokksbundið al-
þýðuflokksfólk. Nú, og síðan er
hringt í vini og kunningja. En við
erum til dæmis ekki með fólk í kjör-
deildum á kjördag. Við erum ekkert
að forvitnast um fólk þannig. Við
hættum merkingum árið 1978, álitum
að slíkt flokkaðist undir persónu-
njósnir svo að við höfum ekki gert
það.
Þó flestir viti náttúrlega um kosn-
ingarnar þá eru margir sem hafa
ánægju af því að það sé haft samband
útskriftina. Ég tók mér frí héðan eft-
ir hádegið og fór upp í Háskólabíó
klukkan tvö. Síðan voru hjá mér
gestir og ég komst ekkert meira
hingað niður á skrifstofu þennan
daginn. En um leið og síðasti gestur-
inn var kominn út úr dyrunum
hringdi ég á kosningaskrifstofuna til
að spyrja frétta.
Ég er hér alveg á fullu frá morgni
til kvölds. En mér finnst þetta það
skemmtilegt að ég geri eiginlega
ekkert annað skemmtilegra. Ég væri
heldur ekki í þessu nema af því að
mér finnst þetta svo skemmtilegt og
hef brennandi áhuga.“
-VAJ
við þá. Að vísu er það auðvitað gert
oftar en bara fyrir kosningarnar, en
kosningarnar eru einmitt kærkomið
tækifæri til að hafa samband við fólk.
Ég held frekar að menn verði fúlir
ef það er ekki haft samband við þá,
það getur litið þannig út að það sé
búið að gleyma þeim.
Týndi bilnum
Maður hittir mikið af fólki í þessu
starfi og vinnan með góðu og áhuga-
sömu fólki er yfirleitt það minnis-
stæðasta eftir á. Það eru allir mjög
bjartsýnir fyrir kosningar, í raun og
veru sama í hvaða flokki þeir eru,
og fólk vinnur mjög mikið. Þetta er
mjög mikil vinna sem fólk leggur á
sig.
En það er mjög mikið stress í kring-
um svona starf. Það þarf allt að gera
helst í gær. Allt sem þarf að gera
hefði átt að vera búið að gera. Kosn-
ingabaráttan núna fór reyndar mjög
seint af stað og aðallætin hafa verið
síðustu vikuna.
Ég man það úr kosningabaráttunni
með Vilmundi að í öllum hamagang-
inum mundi maður sjaldnast hvar
maður hafði lagt bílnum sínum. Það
kom oft fyrir að það fannst enginn
bíll hvernig sem maður leitaði. Svo
fannst hann seinna rétt við nefið á
manni. Svona var þá mikill hama-
gangur. Þetta hefúr nú ekki ekki
gerst í þessari kosningabaráttu.
Þetta er allt miklu rólegra núna.
Mikill er mátturinn
Fjölskyldan er náttúrlega orðin
hálfþreytt á manni. Þá loksins maður
kemur heim tekur síminn við þannig
að maður talar mest lítið við fjöl-
skylduna þessa síðustu daga. En hún
sættir sig við þetta. Það er bara beð-
ið eftir að því að þetta gangi yfir.“
- Að lokum, Jóhannes, kanntu ekki
góða sögu að segja úr kosningabar-
áttunni?
„Nú, ég kann eina góða úr próf-
kjörinu hér í Reykjavík. Það var
gamall maður í merkingum hjá okk-
ur, því það var merkt við alla sem
kusu í prófkjörinu. Síðan kemur
maður að kjósa og sá gamli krossar
í kjörskrána við nafnið sem hann
gefur upp. Maðurinn kýs og fer síðan
og þá segir sá gamli: Mikill er mátt-
urinn. Þetta er nafnið hans Guð-
mundar vinar míns sem ég fylgdi til
grafar fyrir viku.“
-VAJ
LíSiihí
* hé. 11
í l?ýt
íifp
Með naumindum að ég fyndi tima tii að vera viðstödd þegar dóttir mín
útskrifaðist sem stúdent, sagði Sigrún oturiudóttir, kosningastjóri Framsókn-
arflokksins í Reykjavík. DV-mynd PK
Geri ekkert
skemmtilegra
Jóhannes Guðmundsson, kosningastjóri Alþýðuflokksins: Maður talar mest
lítið við fjölskylduna þessa síðustu daga. mynd PK
Þetta
er baktería