Dagblaðið Vísir - DV - 07.07.1989, Blaðsíða 12

12
FÖSTUDAGUR 7. JÚLÍ 1989.
Spumingin
Telurðu gagn að
hingaðkomu erlendra
þjóöhöfðingja?
Margrét Indriðadóttir: Já, komur
erlendra þjóðhöfðingja hingaö til
lands hafa í fór með sér kynningu á
viökomandi löndum.
Þórhildur Ólafs: Já, ég tel það. Þær
efla samskipti þjóðanna og eru þjóð-
arkynning.
öm Ólafsson: Ég veit þaö ekki. Það
mætti spara mjög mikið á þessu sviði
með því að minnka heimsóknir er-
lendra þjóðhöfðingja.
Jón Þorvarðarson: Ég veit þaö hreint
ekki.
Rósa Lárusdóttir: Það er ef til vill
gagn að komu sumra þjóðhöfðingja
en ekki allra. Komumar gætu helst
bætt viðskiptin.
Anna Lilja Guðmundsdóttir: Já, ég
myndi segja að þær bættu sambönd
landanna.
Lesendur dv
Krisuvfkurskólinn
Styðjum Krísu-
víkursamtökin
8727-5329 skrifar:
Mig langar til að skrifa nokkrar
línur i sambandi við grein sem birt-
ist í DV 26. júní þar sem móðir segir
frá þeim erflðleikum er hún hefur
þurft að ganga í gegnum varðandi
vímuefnaneyslu sona sinna.
Það er hörmulegt að vita til þess
að ekki skuli vera til stofnanir sem
geti tekið þessa unglinga, og aðra þá
sem eru á unga aldri, til langvarandi
meðferðar. Með aukinni neyslu hef-
ur komið í ljós að afbrotaferill þeirra
sem lénda í þessari neyslu eykst mjög
ört. Þáð gefur augaleið að þroski'
þessara unglinga hefur staðnað mjög
snemma. Ætla mætti að í ekki stærra
þjóðfélagi en við lifum í væri hægt
að koma þessum unglingum til hjálp-
ar.
Ég átti leið um Reykjanes fyrir
fáum dögum og kom meðal annars í
Krísuvík þar sem ég kom aö húsi því
sem átti að vera skóli á sínum tíma
en húsið var aldrei notað í þeim til-
gangi. Síöan var félagasamtökum,
sem hafa það að markmiði að endur-
hæfa þá unglinga sem hafa oröið
helsjúkir að völdum eiturlyfja-
neyslu, úthlutað húsnæðinu. Ég hef
góðar heimildir. um að þeir sem
standa ‘ að Krísuvíkursamtökunum
séu mjög hæfir til að veita þessu
unga fólki, sem þjáist, góða umönn-
um og fræðslu um þessi mál.
Það hlýtur að vera ódýrara fyrir
þjóðfélagið að koma þessum ungling-
um á rétta braut og nýta krafta þeirra
til uppbyggingar í okkar Utla þjóð-
félagi. Ég tel okkur öll systur og
bræður þar sem kærleikurinn á að
sitja í fyrirrúmi.
Að lokum skora ég á stjómvöld að
sjá til þess að unglingum þeim, sem
eiga viö þennan sjúkdóm að stríða,
og eru hægt og sígandi að deyja á
unga. aldri, verði komiö strax til
hjálpár með fjárveitingu svo hægt
verði • að öpna meðferðarheimilið í
KrísuVík. Oft var þörf en nú er nauð-
syn.
Lúðvíg Eggertsson skrifar:
Það þykir tíðindum sæta þegar
maður er geröur heiðursdoktor
viö háskóla. Venjulega hefir það
verið fyrir affek á sviði mennta
eða vísinda. Sumir velta því fýrir
sér hvers vegna Jónas Haralz
fékk slíkan titil viö Háskóla ís-
lands áður en hann fór vestur um
haf. Varla var það skrautflöður
einungis. Vissara þóttí að hann
hefði samílot með dr. Jóhannesi
Nordal. Var tílkynnt að báöir
yrðu geröir heiðursdoktorar viö
háskólann.
Nú ber svo við að dr. Jóhannes
er á ný tilnefndur til doktorstitils
við hátíðlega athöfii í HL Hann
hefir tvfmælalaust verið affeks-
maöur í fjármálum landsins.
Hins vegar hefir gengi krónunnar
veriö óstöðugra en áður síðan
hann varð bankastjóri Seðla-
bankans og vextir eru nú hærri
en dæmi em um 1 íslandssög-
unni. Sambærilegir vextir fyxir-
finnast aöeins í ríkjum Suður-
Ameríku.
Þorvaldur Gylfason, prófessor í
viðskiptadeild, afhenti dr. Jó-
hannesi titilinn. Sá vill að land-
búnaöur á íslandi verði lagður
niöur. Spurningin er: Hvað eig-
um við aö eta ef landið einangr-
ast í styrjaldarátökum eða ef
fiskimiöin mengast af kjaraorku-
eitri? Þessi sonur þingmanns og
ráðherra AJþýðuilokksins, sem
hefir miðstýringu á stefnuskrá
sinni, prédikar fijálshyggju • og
auðhyggju af raiklu kappi. Hvers
konar uppeldi fa viðskiptafræð-
ingamir sem eiga að erfa landið?
Er íslenska þjóöin aö kafiia í
snobbi? Stjómendur og embætt-
ismenn era ýmist á feröalagi er-
lendis eða í móttöku erlendra
gesta hérlendis. Veislan heldur
áfram meðan fyrirtæki lognast
út af. Jaihvel biskuþ íslands-var
floginn tíl Finnlands áður’ en
hann tók formlega viö embættí
sem átti að gerast 1. júll
Dýrt
Hótel
Ein reið skrifar:
Fólk á aldrinum milli þrítugs og
fertugs fer í flestum tilfellum afar
sjaldan út að skemmta sér. Bæði
vegna þess að þá era bömin ung og
ekki síður vegna þess að fólk á þess-
um aldri hefur lent verst í því að
koma yfir sig þaki með miklum okur-
lánmn. Það kemur því eins og reiðar-
slag yfir fáfróða danshúsgesti þegar
þeir era rukkaðir um 950 krónur í
aögangseyri kl. 12.30 á veitingahús-
inu Hótel íslandi. Það gera rétt tæpar
tvö þúsund krónur fyrir hjón og þá
er eftir að kaupa rándýran áfengan
drykk á bamum.
I sakleysi okkar hjónanna ákváð-
um við, eftir að hafa heimsótt bjórkrá
í miðbænum í fyrsta sinn, að skella
okkur á dansleik. Þjóðleikhúskjall-
arinn, sem er langvinsælastí staður-
inn á
ísland
inn, sennilega vegna þess aö þar
borga menn hæfilega fjárhæð til að
komast á barinn og dansgólfið, var
lokaður. Þá var ákveðið að fara á
Hótel ísland sem hafði örfáa gesti
innanhúss og hljómsveit sem lék
undir dansi. Fyrir þetta greiöir gest-
urinn tæpar eitt þúsund krónur sem
er stórt áfall fyrir fólk sem á fullt í
fengi með að halda líftórunni fyrir
þau laun sem boðið er upp á hér á
landi. Er það veijandi fyrir eiganda
þessa staðar að rukka fólk um þessa
upphæð á vínveitingahúsi án
skemmtiatriða? Gaman væri að fá
svar við því. Og er ástæða þess
hversu fámennt var í húsinu ekki að
fólk hefur ekki efni á að sækja stað-
inn og fer fremur á krár þar sem
aðganseyrir er enginn?
Ryðvarinn brást
Vilberg Sigtryggsson kom:
í haust þurfti ég að bletta Subaru,
árgerð ’82, og fór þess vegna í Bíla-
naust. Ég bað um það besta sem
ég gæti fengið til blettunar og fékk
ég ágætisþjónustu hjá fyrirtækinu.
Stuttu eftir að ég haföi borið efn-
ið, sem ég keypti, á bílinn fór að
koma ryð fram á þeim svæðum sem
ég hafði blettað. Nú er ekkert orðið
eftir af lakkinu, aðeins brúnir ryð-
blettir.
Ég fór því aftur í Bílanaust og
kvartaöi yfir þessu. Efnið sem ég
keypti er kallað „rast stop“ og
stendur á dósinni að því fylgi fimm
ára ábyrgð. í Bílanausti skildu
menn ekki neitt í þessu, sögðu að
aldrei áður hefði verið kvartað
undan því. Höfðu menn þar sam-
band við fyrirtækiö úti en þar
skildi heldur enginn neitt í neinu.
Sögðust þeir hjá Bílanausti ekkert
geta gert fyrir mig og vora mér
ekki boðnar neinar skaðabætur.
Ég fór að skafa í ryðið og það var
hreinlega eins og efnið væri að éta
stálið. Ég fékk munnlegar leið-
beiningar um hvemig ætti að nota
efnið og fór ég nákvæmlega í einu
og öllu eftir þeim. Nú blettaði ég á
sama tíma gamla Cortinu og notaði
íslenska grunnmálningu og lenti
ekki í vandræðum með hana.
Svar Bílanausts:
Kemur
lega á
DV leitaði skýringa hjá Bíla-
nausti vegna ryðvarans sem brást.
Fyrir svörum varð Anton verslun-
arstjóri. Kannaðist hann ekki við
málið en sagði að efnið, sem um
væri að ræða, „rust stop“, væri
mjög mikið keypt og engar kvart-
anir hefðu borist honum til eyma
vegna þess. Viöskiptavinir versl-
unarinnar væm kröfuharðir og
ekki vanir að hlífa þeim ef um gall-
aðar vörur væri að ræða.
Taldi Anton að efnið hefði hugs-
anlega frosiö en þó gæti hann ekki
fullyrt að ekki hefði verið um gall-
algjör-
óvart
aða dós að ræða.
Þaö væri rétt að um fimm ára
ábyrgð væri að ræða en það væri
skilyrði að rétt væri með efnið far-
ið og farið vandlega eftir öllum leið-
beiningum. Efnið er sýrublanda
sem á að ganga í efnasamband við
ryðið og stöðva áframhaldandi
ryögun. Það er eingöngu ætlað ofan
í ryð og á alls ekki að skemma út
frá sér.
Anton sagöi að Vilbergi væri vel-
komið að koma og tala við sig. Það
væri meira en sjálfsagt að líta á
þetta.