Dagblaðið Vísir - DV - 25.01.1991, Blaðsíða 28

Dagblaðið Vísir - DV - 25.01.1991, Blaðsíða 28
36 •FÖSTUDAGUR 25. JANÚAR 1991. Fráleitt aö telja aö hætta stafi af vögnum SVR umfram önnur ökutæki, segir greinarhöfundur m.a. Vagnstjórar SVR og vaktafyrirkomulag Athugasemd vegna fréttar um svefnleysi vagnstjóra SVR Vegna fréttar og viötals við vagn- stjóra í DV 19.01. sl. óska ég að eftir- farandi verði birt í blaði yðar: Upphaf þessa máls er það aö tveir vagnstjórar SVR óskuðu eftir um- sögn Vinnueftirlits ríkisins um það vaktafyrirkomulag sem unnið er eftir hjá SVR í dag. Það kerfi var samþykkt síðast af báðum aðilum árið 1986 en það tók upphaflega gildi árið 1976 og var þá lítið breytt frá árinu 1951. í framhaldi af bréfi Vinnueftir- Utsins settumst viö niður í síðustu viku, ég, starfsmannastjóri Reykja- víkurborgar, fulltrúi Vinnueftir- litsins og tveir af yfirmönnum SVR og fórum yfir þetta mál. Þar kom í ljós það sem allir vissu reyndar fyrir að það vaktafyrirkomulag, sem unniö er eftir hjá SVR í dag, stenst öll lög og reglugerðir að því undanskildu að 3. hvern sunnu- dagsmorgun eru smáhnökrar á kerfinu hjá hluta af starfsmönnum. Þá hnökra vissu allir aðilar um þegar núverandi vaktafyrirkomu- lag var tekið upp á sínum tíma vegna eindreginna óska vagn- stjóra. Það er rétt að geta þess að fyrir þá komu bætur í formi peninga- greiðslna. Ég veit því ekki hvað viðmælanda DV gengur til þegar hann lýsir því yfir að vagnstjórar SVR séu nær því óhæfir til aksturs vegna þreytu og svemleysis. Með því gerir hann ekki aðeins lítið úr vinnufélógum sínum, heldur" rýrir hann einnig traust viðskiptavina okkar sem og annarra á vagnstjórum. Að því ógleymdu að hann afhjúpar það gæfuleysi í samstöðu sem einkennt hefur 9. deUd St. Rv. undanfarna mánuði, með því að úthrópa starfs- heitið vagnstjóri í þeirri von að ein- hverjir gleypi við þeim yfirboðum sem sjálfskipaðir fulltrúar deildar- innar leggja fram í því andrúms- lofti kjaraóróa sem einkennt hefur fyrirtæki okkar undanfarið. • Úrvalsmenn í starfi Ég fullyrði það að enginn vagn- stjóri SVR lætur sér koma það til hugar að setjast undir stýri ef hann KjaUariiui Hannes H. Garðarsson aðaltrúnaðarmaður starfsmanna SVR fríhelgi, með reglulegu mUUbiU. Komi í ljós nú að meirihluti vagn- stjóra kjósi annað fyrirkomulag á frídögum þá tel ég það auðsótt mál. Ég hef þó sterkan grun um það að flestir vagnsrjóra óski eftir því að halda í löngu fríhelgina sína. Ótrúlega fá óhöpp Sú fullyrðing að vegfarendum stafi einhver hætta af vögnum SVR umfram önnur ökutæki er auðvit- að fráleit og ég furða mig á því að nokkur vagnstjóri skuU láta slíkt út úr sér. Vagnarnir okkar eru bæði fyrirferðarmiklir og áberandi í umferðinni en tjónatíðni þeirra er í algjöru lágmarki. Auðvitað geta vagnar SVR lent í óhöppum sem og önnur farartæki en þau eru ótrúlega fá miðað við þær eríiðu aðstæður sem ríkja í „Eg fullyrði það að enginn vagnstjóri SVR lætur sér koma það til hugar að setjast undir stýri ef hann telur sig ekki hæfan til þess vegna þreytu eða svefnleysis." telur sig ekki hæfan til þess vegna þreytu eða svefhleysis. Ég tel mig geta dæmt um .það sem hef verið aðaltrúnaðarmaður vagnsrjóra í mörg ár. í mínum huga er það mikið lán fyrir Reykjavíkurborg svo og við- skiptavini SVR hversu margir úr- valsmenn sinna þessu starfi. Það hefur reyndar oft vakið furðu mína þegar höfð eru í huga þau launa- kjör sem vagnstjórum SVR er boðið upp á þrátt fyrir þá miklu ábyrgð sem á þeim hvUir. Varðandi tal um frídaga vil ég að það komi skýrt fram að hjá SVR eru engin lög brotin um frídaga. Skv. lögum um frídaga er heimilt að flytja þá á milli vikna verði um það samkomulag milli samnings-' aðila. (Sbr. 55. grein laga nr. 46 frá 1980.) Sú ósk er frá vagnstjórum komin að haga frídögum með þeim hætti sem nú er. Þess óskuðu þeir til að eiga gott frí, svokallaða langa umferðinni hér í Reykjavík og þá miklu vegalengd sem vagnsrjórar SVR slrila árlega í eknum km. En þeir eru rúmlega 4,6 milljónir á ári. Flestir vagnsrjórar SVR leggja metnað sinn í það að vera öðrum vegfarendum fyrirmynd í umferð- inni og fá það endurgreitt með til- litssemi og tilhhðrun mjög margra ökumanna þeirra 50 þúsund öku- tækja sem skráð eru í Reykjavík. Að lokum vU ég að það komi fram að næstu daga verður haldið áfram að skoða þá hnökra sem eru á vaktafyrirkomulagi vagnstjóra SVR og það mál verður leyst í góðu samráði við starfsmannastjóra Reykjavíkurborgar innan þeirra tímamarka sem VinnueftirUt ríkis- ins setti fram. Enda er það ljóst að hvorki borgaryfirvöld né SVR una því að sitja undir þeim áburði að þau brjófi gUdandi lög. Hannes H. Garðarsson Þetta getur verið BILIÐ milli lífs og dauða! 30 metrar Dökkklæddur vegfarandi sést ekki fyrr en í 20-30 m. fjarlægð frá lágljósum bifreiðar 130 metrar en með endurskinsmerki, borin á réttan hátt sést nann í 120-130 m. fjarlægð. yurv I 'RÁÐ .-.'.. i........ - - rTTTTTTTTTTi Menning Af ríkjandi tómhyggju Það er erfitt að henda reiður á myndUst HaUgríms Helgasonar, svo breytilegar eru áherslur hennar. Einn daginn aðhyUist Ustamaðurinn skrumskælingar veruleikans, næsta dag snurfusar hann yfirborð sama veruleika, þar næst lætur hann sér nægja að uppmála huglæga ímynd hans. Þessi tUbrigði, og fleiri til, er að finna á yfirsfandandi sýningu HaUgríms að Kjarvalsstöðum (tíl 27. janúar). í hamskiptum Ustamannsins er aðeins tvennt óbreyulegt, hlutlægur „gagnagrunnurinn" og tæknin. Af þessu tvennu er tæknin sýnu mikUvæg- ari. Hvort sem hann veðjar á hreina hnuteikningu (sem merldlegt nokk minnir eiUtið á Dieter Roth) eða nostursamlega upphleðslu Ukamsparta tæpir á ástum, einsemd eða kátlegum uppákomum, verður tæknin - köld fágun yfirborðsins og sjálfhverfur spuni - ævinlega ofan á. Þessi tækni, sem einn kunningi minn í bransanum kaUar „smartness", virðist vera hið eigínlega inntak þessara verka. Upphafning sjálfsins Hún segir áhorfandanum að í augum listamannsins sé aUt jafngUt „eða réttara sagt jafh ógUt eða ómerldlegt, vegna þess að í sjálfu sér (skiþti) ekkert máU," svo að vitnað sé í ádeilu Páls Skúlasonar prófessors á ríkj- andi tómhyggju í nútímanum (Skírnir, haust 1990). Lýsing Páls á raunar vel við ýmisleg afbrigði hins svokaUaða póstmódernisma í Ustum. í grein sinni tengir Páll þessa tómhyggju við upphafningu sjátfs- ins sem hann kaUar „höfuðein- kenni á heimsmynd þessarar ald- ar". Andspænis sjálfsmyndum HaUgríms, þar á meðal þeirri ímynd sem dreUt hefur verið á plakötum um borg og bý tU kynn- ingár sýnmgunni, langar mig að vitna enn frekar í orð Páls: „AUir mælikvarðar á sannleika, réttlæti og fegurð heyra sögunni til. Þess í stað verður aUt bundið sjáUlnu sem ákveður hvað skipti máli, hvað sé rétt.hvað sé fagurt og hvað ljótt, hvað sé satt og hvað ósatt. Vandinn er hins vegar sá að þetta sjálf er Hal|9nmur Helgason. sjáUt óraunverulegt, það á sér enga fasta stöðu í heiminum, því að heimur- inn skilgreinist af því að vera heimur sjálfsins, heimur minnar eigin reynslu og uppUfana og er þess vegna... ekki annað en hugarburður sjálfsins..." Áeggjan Ég ætla ekki að orðlengja um skýringar Páls á þessu ástandi né heldur er ég sammála öllum niðurstöðum hans. En í tUefni þeirrar sýningar sem Myndlist Aðalsteinn Ingólfsson hér er til umræðu vU ég leyfa mér að gera niðurlagsorð þessarar greinar Páls að mínum en þar eggjar hann íslenska rithöfunda tU dáða. Sný ég orðum hans upp á íslenska myndUstarmenn: „Hver þjóð þarfhast hins vegar (myndUstarmanna) sem takast af fulium heilindum á við það verkefni að endurvinna reynslu okkar af sjátfum okkur og heiminum og reyna að móta þann skilning á veröldinni sem nýtist okkur til að byggja þennan heim og takast á við ofbeldi hans. Við þurfum (myndUstarmenn) sem takast á við togstreitu trúar og tækni í mannfélaginu, (myndUstarmenn) sem varpa ljósi á reynslu okkar af rö- kvæðingu þjóðfélagsins og upplausninni sem hún hefur í fór með sér. Við þurfum (myndlistarmenn) sem fletta ofan af lygum, hræsni og tvö- feldni þeirra sem fara með völdin hverju sinni, (myndUstarmenn) sem leggja sig af alefli fram við að bera sannleikanum vitni og Uka takmörk- uðu og skertu frelsi mannskepnunnar, (myndUstarmenn) sem hugsa ekki um það eitt að sviðserja sjálfa sig að hætti valdsmanna, heldur sökkva sér djúpt ofan í reginmyrkur mannlegrar reynslu og reyna að skýra hana og skerpa svo að fólk megi átta sig á heiminum og finna frið í sálu sinni án þess að slökkva á meðvitundinni." Andlát Bjarni Marinó Ólafsson frá Skála- koti, Hvolsvegi 13, HvolsveUi, lést á Landakotsspítala 23. janúar. Herborg Húsgarð lést á heimUi sínu, BakkaseU 21, miðvikudaginn 23. jan- úar. Sigurjón Pálsson, Túngötu 15, Seyð- isfirði, lést í Sjúkrahúsi Seyðisfjarð- ar að morgni 24. janúar. Þórhildur Gunnarsdóttir, Vestur- götu 45, Reykjavík, lést á Landspítal- anum fimmtudaginn 24. janúar. Valgarður Sigurðsson frá Hjalteyri, Hátúni 1, Keflavík, lést í Borgarspít- alanum 23. janúar. Jarðarfarir Pála Jónína Pálsdóttir, Hofi, Öræf- um, verður jarðsungin frá Hofs- kirkjulaugardaginn26.janúarkl. 14. Einar Sigurður Sigurðsson, Leynis- braut 12, Grindavík, er lést af slys- förum mánudaginn 21. janúar sl., verður jarðsunginn frá Grindavíkur- kirkju á á morgun, laugardaginn 26. janúar kl. 14. Jarðsett verður í Hvals- neskirkjugarði. María S. Elíasdóttir, Laugateigi 56, Reykjavík, lést í Sjúkrahúsi Suður- lands 14. janúar. Jarðarfórin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu. Viktoría Sigurjónsdóttir, Faxabraut .33d, Ke.flayík, lést.í Sjúkrahúsi Kefla: víkur sunnudaginn 20. janúar. Út- förin fer fram frá Keflavíkurkirkju á morgun, laugardaginn 26. janúar, fcl 14. Útför Einars Einarssonar frá Suður- fossi, Mýrdal, sem lést 17. janúar sl., fer fram frá Reyniskirkju laugardag- inn 26. janúar kl. 14. Brynjar Sigurgeirsson, Dalhúsum 62, Reykjavík, lést á barnadeUd Land- spítalans pann 16. janúar sl. Jarðar- fórin hefur farið fram í kyrrþey. Eggert Benónýsson útvarpsvirkja- meistari lést 20. janúar. Hann fædd- ist í HáafeUi í Skorradal, 5. septemb- er 1908, sonur hjónanna Benónýs Helgasonar og Guðnýjar Magnús- dóttur. Eggert lærði útvarpsvirkjun hjá viðgerðarverkstæði Ríkisút- varpsins, en þar starfaði hann ósUtið tíl 1944, þar til hann stofnaði ásamt öðrum Viðtækjavinnustofuna hf. sem þeir ráku til 1955, er Eggert keypti hlut starfsmanns síns. Síðan rak hann fyrirtækið tU 1975. Hann giftist Magneu Kjartansdóttur, én hún lést árið 1979. Þau hjónin eignuð- ust tvær dætur. Útför Eggerts verður gerð frá Bústaðakirkju í dag kl. 13.30. Safrtaðarstarf Grensáskirkja: Starf fyrir 10-12 ára börn kl. 17 í dag. Laugarneskirkja: Mæðra- og feðra- morgnar fóstudaga kl. 10 í safnaðar- heimilinu í umsjón Báru Friðriksdóttur.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.