Dagblaðið Vísir - DV - 27.02.1993, Blaðsíða 28

Dagblaðið Vísir - DV - 27.02.1993, Blaðsíða 28
40 LAUGARDAGUR 27. FEBRÚAR1993 Menning „Langaði alltaf að skrifa um fólk í sjávarútvegi - segir Ólafur Haukur Símonarson sem hlaut Menningarverðlaun DV í leiklist // „Þessa dagana er ég aö leggja drög að nýjum verkum en maður vill helst aldrei segja frá þeim. Ég er með hvort tveggja, bók og leik- rit í takinu," segir Ólafur Haukur Símonarson sem fékk Menningar- verðlaun DV fyrir leikritið Hafið sem sýnt hefur verið í Þjóðleikhús- inu við góðar undirtektir. „Leikritið fjaUar um málefni sem er mjög í brennidepli í þjóðfélaginu. Ég hafði alltaf ætlað að skrifa um fólk sem tengist sjávarútveginum og landsbyggðinni. Það var loksins kominn tími til þess. Grunnurinn að verkinu er nokkurra ára gamall þannig að meðgöngutíminn var langur. Fyrir tveimur árum kynnti ég verkið síðan fyrir þjóðleikhús- stjóra. Þá var það komið í endan- legt horf," segir Ólafur Haukur. Hann segist tæpast geta sagt hvort erfiðara sé að skrifa leikrit eða skáldsögu. „Það er varla hægt að líkja þessu saman. Leikrit er ein aðalgreinin á sviði bókmenntanna. og að sumu leyti er þetta sérhæft starf. .Það geta ekki allir skáld- sagnahöfundar skrifað leikrit. Góð leikskáld eru miklu færri en önnur skáld. Tæknilega er leikrit annars eðhs en ritun á skáldsögum enda þarf að læra sérstaklega til yerka til að skrifa þau," segir Ólafur Haukur. „Ég reyndi t.d. að kynna mér leikhúsið eins vel og ég gat og er enn að læra." Ólafur Haukur hefur sent frá sér fjöldann allan af Ijóðabókum, skáldsögum og leikritum á undan- förnum tuttugu árum. Á meðal bestu verka hans í leikhúsi eru Milli skinns og hörunds, Bílaverk- stæði Badda og Kjöt. Verkin lýsa venjulegu fólki í hversdagslífi sam- tímans. Ólafur Haukur segist einu sinni hafa leikið í leikriti. „Það var af neyð þar sem engir aðrir voru til- tækir en þetta var á námsárum mínum í Kaupmannahöfn. Ég starfaði þar í leikflokki sem sýndi í Kaupmannahöfn og víðar. Leik- arastarfið heillaði mig þó ekki. Hins vegar hefur leikhúsið heillað mig frá því ég var barn. Það var þó ekki fyrr en ég kom heim og fó'r að starfa með Alþýðuleikhúsinu árið 1978 að ég ákvað að taka þetta ákveðnum tökum. Fyrsta leikritið mitt í fullri lengd var einmitt sýnt hjá Alþýðuleikhúsinu en það hét Blómarósir. Síðan hef ég skrifað leikrit fyrir öll atvinnuleikhúsin," segir Ólafur Haukur. Hann hefur skrifað fimmtán leik- rit í gegnum tíðina. Þá skrifaði hann handrit að kvikmyndinni Ryð sem varð til úr leikritinu Bílaverk- stæði Badda. „Það er líka mjög sér- hæft starf að skrifa kvikmynda- handrit og ég tel mig nú ekki full- numa á því sviði," segir hann. „Þaö Olafur Haukur Símonarson fékk Menningarverðlaun DV fyrir leikritið Hafið. er þó aldrei að vita nema þau verði með margvíslega drauma í æsku fleiri. Eg er með eitt í salti í bili." Listmálari eða arkitekt og á tímabtii hafði hann ákveðið að verða listmálari en á öðru arki- tekt. „Skriftirnar urðu síðan ofan á enda voru mjög margir af mínum vinum og kunningjum sem voru að skrifa. Þessi árgangur, sem ég menntir og það var mjög smitandi." Vinnustaður Ólafs Hauks hefur verið á heimtiinu en hann býr í miðbænum. Hann er þriggja barna faðir, yngsta barnið er aðeins fimm mánaða, og eiginkona hans er Guð- laug María Bjarnadóttir leikkona. „Það getur stundum verið óþægi- legt að vinna heima en oft er líka þægilegt að vera tiltækur. Ég reyni helst að vinna á daginn en það er freistandi að byrja á kvöldin þegar allt er komið í ró. Þá shtnar hins vegar í sundur fjölskyldulífið þannig að hitt er æskilegra." Ólafur Haukur segir að frístund- irnar tengist yfirleitt vinnunni. „Ég hef mjög gaman af að fara út úr bænum og veiða. 011 útivist á vel við mig. Mér finnst líka skemmti- legt aö ganga hér um miðbæinn," segir hann. - Hvernig leggst í þig að fá menn- ingarverðlaunin? „Það segir mér að þetta sé vel heppnuð sýning og leikritið gjald- gengt og ég er mjög ánægður með það. Ég hef verið heppinn að fá að vinna með góðu fólki í leikhúsinu. Við Þórhallur Sigurðsson höfum unnið mikið saman og það hefur verið mjög gaman að vinna með honum. Einnig hjálpar til hversu margir góðir leikarar eru í Þjóð- leikhúsinu," segir Ólafur Haukur Símonarson. -ELA Ölafur Haukur segist hafa gengið tilheyri, fékkst mikið við bók- ,, Spennandi verk sem útheimti skipulagningu" - segir Snorri Þórisson sem fékk menningarverðlaun fyrir kvikmyndina Svo á jörðu sem á himni hafa skrifað og heitir Agnes. Snorri „Eg er í allra handa þróunarverk- efnum þessa dagana. Fyrir nokkru gerði ég samning við Ármann Kr. Einarsson um kvikmynda- og sjón- varpsrétt að bókunum um Árna í Hraunkoti. Ég er nú að þróa sjón- varpsseríu eftir þessum bókum og til liðs við mig hef ég fengið þá Jón Ásgeir Hreinsson og Björn G. Björns- son. Þessir þættir eru hugsaðir fyrir innlendan sem erlendan markað, enda mjög dýrt verkefni í fram- kvæmd. Minn timi fer aö miklum hluta í samskipti við erlenda aöila til að fjármagna þættina. Það þarf að vinna gífurlega vel að undirbúningi fyrir svona stórt verk. Ef vel gengur getur þetta orðið að veruleika árið 1995," segir Snorri Þórisson kvik- myndatökumaður sem hlaut Menn- ingarverðlaun DV fyrir kvikmyndun á Svo á jöröu sem á himni. Snorri er um þessar mundir að fá sjónvarpsstöðvar úti í heimi til að yera með í kostnaði við þættina um Árna í Hraunkoti en þeir munu verða sex að tölu. Erlendar sjón- varpsstöövar skipuleggja fjármál sín. mörg ár fram í tímann. „Ég hef verið í sambandi við ZTF sjónvarpsstöðina í Þýskalandi og þar eru menn já- kvæðir. Einnig hafa stöövar á Norð- urlöndum sýnt áhuga þannig að þetta gæti orðiö samvinnuverkefni milh Noröurlandanna og Þýska- lands." MyndumAgnesi Hann er einnig aö vinna að fjár- mögnun á mynd sem þeir Jón Ásgeir Snorri Þórisson fékk Menningarverðlaun DV fyrlr kvikmyndatöku á mynd- Innl Svo á jörðu sem á hlmni. Hann segir myndina hafa verið spennandl verkefnl. DV-mynd GVA fékk lán úr Evrópska handritasjóðn- um til að fullgera handritið en 10% af þeim sem sækja um lán úr sjóðn- um fá fyrirgreiöslu. Hann er kominn með loforð upp á 60 milljónir frá þýskum framleiðanda en Kvik- myndasjóður íslands sá sér ekki fært að styrkja þetta verk við síðustu út- hlutun. „En lykillinn að þessu fjármagni er styrkur frá Kvikmyndasjóði ís- lands," útskýrir hann. „Kvikmyndin mun fjalla um örlög Agnesar Magnúsdóttur en hún drap elskhuga sinn, Natan Ketilsson, og varð síðasta manneskjan sem tekin var af lífi hér á landi. Þetta er kvik- mynd með spennu, ást og hatri eða öllu því sem þarf til að gera góða mynd." Snorri vinnur einnig að gerð sjón- varpsauglýsinga en fleira er í far- vatninu. Seinna á árinu ætlar hann að vinna við kvikmynd sem heitir Garðastríð sem Ralph Christians hjá Magmafllm mun framleiða fyrir N- þýska sjónvarpiö. Myndin verður að öllu leyti tekin í Þýskalandi. Þrjár aðrar kvikmyndir eru í umræðunni; tvær hér heima og ein í Ameríku. Snorri Þórisson starfaði um árabil sem kvikmyndatökumaður hjá Sjón- varpinu og var með fyrstu starfs- mönnum sem þar hófu störf. Hann stofnsetti síðan fyrirtækið Saga Film ásamt Jóni Þór Hannessyni. Þeir hafa að mestu leyti unnið við gerð auglýsinga. Snorri seldi sinn hlut í fyrirtækinu á síðasta ári og stofnaði kvikmyndafélagið Pegasus hf. Aðeins þrjár kvik- myndir að baki Þrátt fyrir langan feril sem kvik- myndatökumaður hefur hann aðeins tekið þrjár kvikmyndir, Óðal feðr- anna, Húsið og Svo á jörðu. „Ég hef verið beðinn að taka þó nokkuð margar af þeim kvikmyndum sem gerðar hafa verið hér á landi en aldr- ei gefið mér tíma. Ég sá um stjórnun- arstörfin hjá Saga Film og fannst ég ekki hafa efni á að fara og „leika mér"," segjr hann. „Maður Utur að minnsta kosti þannig á meðan maður stjórnar stóru fyrirtæki." Snorri segist vera þakklátur fyrir að Svo á jörðu hafi verið vahð það markveröasta sem var að gerast á seinasta ári. „Mér fannst óskaplega gaman að vinna við þessa mynd. Fyrir kvikmyndatökumann var fleira í henni en gerist og gengur, t.d. þessi mismunandi tímabti. Það var mjög spennandi að mynda skipið og sjóslysið. Þetta var meiri fram- kvæmd en ég hef staðið í áður og útheimtí meiri skipulagningu, m.a. tengingu mUU tímabUa. Áferðin á myndinni er jntnsmunandi eftir því hvort atburðurinn á sér stað árið 1936 eða á fjórtándu öld. Það er aUt önnur lýsing á þessum tyeimur tíma- bilum," segir Snorri. „Ég er tiltölu1 lega sáttur við myndina þó maður sjái aUtaf að maður hefði getað gert betur einhvers staðar. En ég er ánægður með útkomuna í heUd." -ELA

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.