Þjóðviljinn - 06.06.1981, Blaðsíða 28

Þjóðviljinn - 06.06.1981, Blaðsíða 28
DWÐVIUINN Helgin 6. — 7. júni 1981 nafn vikunnar Sigurður Björnsson För Sinfóniuhljdmsveitar tslands til Austurrikis á dög- unum hefur orðið tilefni deilna i tdnlistarheiminum. Mörgum þykir sem hljóm- sveitin hafi ekki verið full- tnii islenskrar tdnlistar, þar sem aðeins eitt islenskt ttín- verk var leikið og norskur píanöleikari lék einleik með sveitinni og fékk slæma ddma. Félag islenskra tón- listarm anna hefur h/st þessu sem mtíðgun við islenska tónlistarmenn. En hvað seg- ir Sigurður Björnsson fram- kvæmdastjdri Sinfóniunnar? Þegar við höfðum sam- þykkt að leika piandkonsert Griegs í Wiesbaden þá fðr ég til mjög þekkts tdnlistar- manns islensks sem gjör- þekkir til og bað hann að nefna mér menn til að leika þennan konsert og hann nefndi þrjá menn, alla norska. Það var m.a. vegna háns rdða sem Kjell Bække- lund var fenginn til fararinn- ar. Ekki vegna þess að þií teldir islenska einleikara dhæfa? Þvi hefur verið haldið fram af m.a. Rögnvaldi Sigurjdnssyni og ég verð að fá að svara þvi. Rögnvaldur hringdi i mig s.l. haust og vildi fá að tala við mig og ég varð að sjálfsögðu við þvi enda erum við gamlir vinir. Það kom svo i ljds eftir á að hann varaö tala við mig sem formaður Félags isl. tdn- listarmanna. Hann spurði mig um þetta einleikaramál og ég staðfesti að Bækkelund hefði verið ráðinn til að flytja konsertinn og hann spurði hvort ég hefði ekkert stolt sem ég sagðist eiga ndg af. Hvers vegna væri þá ekki fenginn íslenskur einleikari og ég sagði: „En ef ég treysti þeim ekki". Þetta sagði ég i gri'ni og til að striða Rögn- 'valdi m.a. vegna mjög óviðurkvæmilegra orða sem hann hafði látið í'alla við mig skömmu áður um þekktan tdnlistarmann. Það eru ósannindi að halda þvi fram að ég vantreysti Islenskum píanistum. Ég vil lika minna á að Manuela Wiesler lék með okkur einleik Uti og við teljum hana Islending nema kannske Rögnvalduii hann sagði í Morgunpdsti að eng- inn íslenskur einleikari hefði verið meö. Ekkert verk var flutt i Austurrlki eftir menn sem eru aðsemja á tslandi I dag. Nei, því miður, ég reyndi hvað ég gat til að koma því I kying, en gestgjafarnir höfðu sinar dskir um efnisskrána og þvl uröum viö auðvitað að hlfta. Ég tel að þaö hafi raunar veriðm jög boðlegt að vera með norskan konsert meö norskum planista og franska sinftíniu (César Franck) undir stjdrn aðal- stjdrnanda okkar Frakkans Jacquillat með Minni Islands eftir Jdn Leifs sem forleik, þegar við lékum I Wiesbad- en. Einnig frumfluttum við I feröinni austurrlskt verk „Sniining" sem var sérstak- íega tileinkað okkur. __* Abalslmi Þjóðviljans er 81333 kl. 9-20 mánudag til föstudags. Utan þess tlma er hægt að ná I blaðamenn og aðra starfsmenn blaösins I þessum slmum: Ritstjðrn 81382,81482 og 81527, umbrot 81285, ljósmyndir 81257. Laugardaga kl. 9-12 er hægt aö ná i af-greiðslu blaðsins I sima 81663. Blaðaprent hefur slma 81348 og eru blaðamenn þar á vakt öll kvöld. Aðalsími 81333 Kvöldsími 81348 Helgarsími afgreiðslu 81663 i Litið inn hjá Hafsteini Austmann að Kjarvals- stöðum Þar er stundum haft við orð að annar hver islend- ingur fáist við að mála myndir, ef ekki, þá eru þeir að leika eða skrifa. Sumir mála sér til dund- urs/ fyrir aðra er málara- listin sjálf alvara lifsins/ Listamaðurinn við eitt verka sinna sem hann kallar vorleysingu. Ljósm: eik. Listin er vinna og af tur vinna leið til að tjá tilfinningar sínar og viðhorf. Unnendur myndlistar hafa mátt hafa sig alla við í vetur til að fylgjast með, svo margar hafa sýningar verið. Sumar fara hátt og vekja athygli/ aðrar láta minna yfir sér, en bera engu að síður vott um mikla vinnu og listrænan aga. Dag einn i byrjun júnimánaðar sest blaðamaöur niður með Haf- steini Austmann listmálara sem að undanförnu hefur sýnt verk sto að Kjarvalsstððum. Það er ekki seinna vænna að spjalla við hann, þvi nú er siðasta sýningarhelgin. Ég held mínu striki Hafsteinn er vel þekktur mál- ari. Hann telst til þeirra sem haldið hafa sig við abstraktmál-x verkið allt frá þvi að hann kom heim frá námi I Parls fyrir 25 ár- um. — Hafa aðrar stefnur aldrei freistað þln, t.d. hið nýja raunsæi, sem nú er ofarlega á blaði meoal málara? Natúralismi höfðar ekki til mln. Mér finnst ekkert spennandi við það að fdtdgrafera náttúruna. Það er allt I lagi að nota fjall sem fyrirmynd I málverki, en f jallið á ekki ab ráða myndinni. Þab er hægt að njdta náttúrunnar sem slikrar, en að reyna ab nota hana dbreytta I myndlist er misskiln- ingur á málverki. Fyrir mér er það aö mála vinna og meiri vinna. Bak við hverja mynd sem heppnast eru margar misheppnaðar. Ég er ekki upp á sölu kominn, ég held minu striki. ftg mála eins og mér finnst henta mér, en hleyp ekki eftir tlsku- stefnum eða almenningsálitinu. Það er mitt að hafa áhrif á al- menningsálitið, það á ekki að stjðrna mér. — Finnst þér staða málaralist- arinnar hafa breyst þau 25 ár sem þú hefur fengist við að mála? Hér áður var ákveðinn sjarmi Hafsteinn Austmann. Liósm: eik. yfir ínálurum, þeir voru álitnir bóhemar og þegar ég og min kyn- slóö var að byrja var auðveldara aö verða þekktur. Ungir mynd- listarmenn eiga erfiðara upp- dráttar I dag að þvl leyti. beir eru svo margir og sýningarnar svo margar. Ég get nefnt að þegar Bragi Asgeirsson hélt sina fyrstu málverkasýningu, þdtti það viö- burður. Sýningar komust á for- slður dagblaðanna i þá tlð. Hark- an er miklu meiri núna og menn veröa að grlpa til ýmissa ráöa til að vekja á sér athygli. Abstrakt- málararnir ollu hneykslun, án þess að ætla sér það, nú reyna menn að hneyksla til að vekja á sér athygli. Nýlistin t.d., hún verkar á mig eins og hver önnur skrýtla, og á kannski að vera þannig. Aðalatriðið er auðvitað að vinna vel og trúa á það sem maður er að gera. Á franska vísu — Hvernig skilgreinir þú þlna eigin list? Það er nú kannski ekki mitt að skilgreina, en ætli eg sé ekki ein- hvers staöar milli lýriskrar abstraktlistar og geometriu. Min kynsldð kom á eftir september- málurunum, þeir voru um það bil að hætta að sýna saman þegar ég steig min fyrstu spor á listabraut- inni. Þeir voru rðttækir, á önd- verðum meiði við fyrirskipaðar stefnur, þeir voru harðlínuskóli, róttækir I málverkinu og litu á það sem framhald stjdrnmála- byltinganna. Þaö er gaman að minnast þess að haft var eftir Jdnasi frá Hriflu, sem skammað- ist hvað mest yfir dhlutbundinni list að eitt hefði Stalin mátt eiga að hann hefði kunnað að láta mala gdðar myndir. Þeir áttu samleið I mati sinu á myndlist- inni, meðan rdttækir málarar féllu inn I hvorugt kerfiö. Viö sem komum á eftir septembermálur- unum vorum mýkri I formum og lýriskari. — Þú sagðir að myndlistin væri fyrst og fremst vinna, eins og reyndar öll list er, en hvernig vinnur þú? Hvernig liður þinn dagur? Ég er opinber starfsmaður hálfan daginn og kenni teikningu I Kársnesskdlanum I Kdpavogi. Ef ég fæ „gdða töflu", þá llður dag- urinn einhvern veginn þannig að ég fer á fætur árla, fer til kennslu, kem heim fyrir hádegi, bregð mér I sund og borða hádegisverð. Eftir hádegi fer ég út I vinnustofu mina og þar mála ég fram að kvöldmat. A kvöldin taka við sjónvarpsgláp, heimsdknir til kunningja, leikhúsferð eða eitt- hvað slikt. Þetta eru svipuð vinnubrögð og franskir málarar ttðka. Þeir bregða sér \it á kvöldin og sitja á kaffihúsum yfir rauð- vinsglasi og rabba við kunningj- ana. Einu sinni var sagt að I Skandinaviu væri annað uppi á teningnum, þar litu málarar á listina sem lifsháska og máluðu upp á lif og dauða. Nú er liðinn hálfur mánuður siðan ég snerti á pensli, ég hef verið aö sinna sýn- ingunni, en nú er mig farið ab klæja I ltífana eftir að fara að vinna. Aö kunna sitt fag — Fylgdist þú meö listaþinginu um siðustu helgi? Bara I gegnum fréttir f jölmiðl- anna. Mér fannst mjög athyglis- vert það sem fram kom um afnot af myndverkum. Myndlistarmab- ur selur sitt verk I eitt skipti fyrir öll og slðan er það horfið úr Hfi hans. Aðrir listamenn fá greitt fyrir endurtekin afnot af þeirra verkum. t framhaldi af þessu, af þvi að við vorum áöan að ræða um hlut myndlistarinnar, þá eru þar fleiri kallaðir en útvaldir. Þaö er ekki hægt að meta myndlistina eftir þeim fjölda sýninga sem eru á boðstdlnum, og segja þvl fleiri sýningar, þvl meiri möguleiki á gdðri list. Ég trúi fyrst og fremst á vinnuna. Menn verða að kunna sitt fag, það er ekki ndg að kaupa sér pensil og liti og fara svo að mála, eða ætla að blða eftir inspirasjdn. Þeir sem vilja ná árangri vita aö til þess þarf vinnu og aftur vinnu. —ká

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.