Dagblaðið Vísir - DV - 19.01.1999, Blaðsíða 14

MAGENTA
14
Hjarta-

JMBÉ
3£jjJ-
ÞRIÐJUDAGUR 19. JANUAR 1999
brautin
Þeim fjölgar sífellt sem leggja fyrir sig að
fara í reglulegar gönguferðir í heilsubótar-
skyni. Norður á Akureyri hafa bœjarbúar
um margar góðar gönguleiðir að velja en ef-
laust munu flestir sammála um að tvœr
þeirra beri af hinum, nefnilega gönguleiðin í
Kjarnaskógi og svo hin svokallaða „Hjarta-
braut“ sem er reyndar gamli þjóðvegurinn
yfir leirurnar við ósa Eyjafjarðarár, rétt inn-
an flugvallarins. Nafngiftin „Hjartabraut“ er
til komin vegna þess að hjartasjúklingar
ganga þarna mikið en fjölmargir aðrir á öll-
um aldri einnig. Tilveran hitti þrjá göngu-
menn á Hjartabrautinni sl.
fimmtudag sem létu ekki
10 stiga frost aftra sér
frá gönguferð í fögru
i veðri.
Stórkostlegt hér í góðu veðri
- segir Gísli J. Eyland, formaður Félags hjartasjúklinga í Eyjafirði
| jartasjúklingar hafa gengið
hér reglulega aila tíð frá árinu
1990, bæði saman í hóp viku-
lega og svo hver og einn fyrir
sig oft í viku,“ sagði Gísli J. Eyland,
formaður Félags hjartasjúklinga á
Eyjafjarðarsvæðinu og varaformaður
Landssambands hjartasjúklinga, en
hann varð einmitt á vegi Tilverunnar
á Hjartabrautinni þar sem hann var í
gönguferð með tíkina sína, hana
Perlu.
„Þetta er einstök gönguleið. Hún er
2,3 km hvora leið en menn ráða því
auðvitað hversu langt þeir ganga
hveiju sinni. Umhverfið hérna er al-
veg einstaklega fallegt, á leiðinni
gengur maður yfir þrjár kvíslar Eyja-
fjarðarár og það er stórkostlegt að
vera hér í góðu veðri. Maður er
reyndar kominn út í náttúruna þótt
maður sé bara rétt við flugvöllinn.“
Sjálfúr segist Gísli ganga tvisvar
sinnum á dag og mjög oft á Hjarta-
brautinni. „Það er nauðsynlegt fyrir
okkur hjartasjúklingana að stunda
gönguferðir, að fá súreöii í
blóðið. Aðstaðan hér á
Hjartabrautinni er mjög
góð, hér er engin umferð,
gönguleiðin slétt og fln og Út-
gerðarfélag Akureyringa gaf
félaginu okkar 4 bekki sem við
settum niður á gönguleiðinni.
Aðstaðan til gönguferða fyrir
allan almenning gefist varla
betri en hér,“ sagði Gísli J.
Eyland.
-gk
Kem hingað
með Sesar
á hverjum
degi
— segir Linda Óladóttir
hverju leyti háður þessu. Ég finn aö
minnsta kosti vel hversu betur mér
líður þegar ég er búin að fara út að
ganga.“
Linda segist aldrei hafa verið í
íþróttum en hún hafi aðeins stundað
aðra líkamsrækt en göngu. „Mér
finnst alveg stórkostlegt að ganga hér,
best auðvitað á sumrin þegar veðrið
er gott en einnig á veturna því hér er
vegurinn skaf-
inn þegar
ksnjóar.“
-gk
Það
má
segja að
ástæðan fyrir
því að ég byijaði að
ganga hér á Hjarta-
brautinni sé sú að
við eignuðumst
hundinn Sesar fyrir
um fjórum árum og
það er hvergi hetra
að viðra hann en
hér,“ segir Linda Óla-
dóttir, ung kona sem
gengur daglega um
Hjartabrautina með
hundinn sinn, Sesar.
„Við höfum skipst á
að fara út með hund-
inn, ég og pabbi minn,
en þegar hann er á
sjónum fer ég á hverj-
um degi. Mér finnst
þetta mjög góð hreyfing,
yfirleitt geng ég alla leiðina
xam og til baka sem er talsvert á
Linda með hund-
inn Sesar sem
hún „viðrar“ á
hverjum degi á
Hjartabrautinni.
DV-mynd gk
fimmta kílómetra og það má
segja að maður verði að ein-
Maður verður auðvitað að
klæða sig eftir veðrinu,
geri maður það er allt í
lagi,“ sagði Aðalgeir Axels-
son göngugarpur sem Tilveran hitti
á Hjartabrautinni. Aðalgeir, sem er
á 72. aldursári, sagðist ganga reglu-
lega á þessum stað þrisvar til fjór-
um sinnum í viku hið minnsta.
„Hér hef ég gengið í um tvö ár og
mér líkar það ákaflega vel. Þetta er
mjög góð gönguleið, hérna yfir
brýmar, engar brekkur og mjög
Mlegt umhverfi. Ég hef alltaf haft
gaman af að ganga, ólst upp við það
Aðalgeir Axelsson: „Hef
alltaf haft gaman af að
ganga.“
DV-mynd gk
Þessi
leið er
mjög
góð
- segir Aðalgeir
Axelsson, göngu-
garpur á áttræðis-
aldri
að ganga á eftir kindum og hrossum
sem barn og unglingur og hef alla
tíð verið mikið fyrir gönguferðir.
Ég veit að þessi gönguleið er köll-
uð Hjartabraut en sjálfur geng ég
ekki vegna neinna sjúkdóma. Ég lít
á gönguferðir sem góða hreyfingu
og heilsubót og ég neita því ekki að
oft er mér litið hér austur í Bíldsár-
skarðið í Vaðlaheiðinni. Ég er
ákveðinn í því að einhvem tlma
ætla ég að ganga þar yfir og niður í
Fnjóskadal," sagði Aðalgeir, hress
göngugarpur sem er góð fyrirmynd
þeim sem yngri era. -gk