Dagblaðið - 26.02.1979, Blaðsíða 6

Dagblaðið - 26.02.1979, Blaðsíða 6
, DAGBLAPIP^MÁNUDAGUK26,-EEBRÚABJ979. DB á neytendamarkaði ANNA BJARNASON Allt ílagi að borða saltkjöt og baunir á morgun: Vel fylgzt með að ekki séu skaðleg efni ísaltkjötinu „I dag er langalgengast að kjöt sé léttsaltað. Það er ekki líkt því eins mikil söltun og í gamla daga. Ef kjötið væri saltað á sama hátt í dag er ég hræddur um að það þætti ekki gott," sagði Jón Júlíusson kaup- maður í verzluninni Nóatúni í samtali við Neytendasíðuna. — Tilefni samtalsins var morgundagurinn, eða öllu heldur saltkjötið sem lang- flestir landsmenn neita þann dag. Fyrr í vettir spunnust miklar umræður út af saltkjöti og skaðlegum efnum sem í því eru. Nítrít-innihald saltkjöts má ekki fara yfir ákveðin mörk. Sagði Jón að Félag kjötkaupmanna hefði hvatt félagsmenn sína til þess að hafa það innan þeirra marka sem teljast óskaðleg. „Sýni af saltkjöti eru alltaf tekin af og til. Hér á landi er leyfilegt magn nítríts í flestum matvörum lægra en gerist annars staðar. Það má vera 100 mg í kg en ég tel að víðast hvar sé það ekki nema 40—50 mg á hvert kg," sagði Jón. — Heldurðu að fólk vildi kaupa saltkjötið ef nítritinu væri alveg sleppt og kjötið því grátt að lit? „Fólk vill aðeins rautt kjöt. Ef boðið væri upp á grátt kjöt héldi fólk að væri verið að bjóða því upp á gamalt og jafnvel skemmt kjöt. Smekkur fólks hvað varðar kjöt hefur breytzt mikið á undanförnum árum. Hér áður fyrr vildi fólk hafa kjötið sem feitast. Nú eru það næsta fáir sem vilja feita kjötið. Fólk fær líka að velja sér þá bita sem það kýs. Auðvitað ætti verðið á saltkjötinu líka að vera í öðrum verðflokki í dag en var áður fyrr," sagði Jón Júlíus- son. Jón býst við að saltkjöt verði á margra borðum á morgun, þvi hann saltaði í 15 tunnur eða samtals um 750 kg. Kíló af saltkjöti kostar í dag 1138 kg. Nú víkjum við talinu að öðru. — Hvert er álit þitt á þeirri umræðu sem orðið hefur um frjálsan af- greiðslutíma sölubúða í Reykjavík? ,,Á meðan sá tími sem leyfilegur er samkvæmt reglugerðum er ekki nýttur finnst mér fáranlegt að tala um að rýmka þessi ákvæði. Leyfilegt er að hafa opið til kl. 10 tvö kvöld í viku, þriðjudags- og föstudagskvöld. Sárafáir kaupmenn notfæra sér að hafa opið á föstudagskvöldum og engir á þriðjudagskvöldum. Þá er leyfilegt að hafa verzlanir opnar frá kl. 8 að morgni og næsta fáir notfæra sér það. Einnig er leyfilegt að hafa opið til hádegis á laugardögum ákveðna mánuði. Ekki nándar nærri allir kaupmenn notfæra sér það. Ég tel líka að þjónustan í verzlunum yrði almennt lakari ef opið væri frameftir á hverju kvöldi. Ég er heldur ekki farinn að sjá að neytendur séu reiðubúnir til þess að greiða þann aukakostnað sem hlytist af auknum afgreiðslutíma í hækkuðu vöruverði. Fyrir nokkrum árum var farið út í að hafa opið frameftir í nokkrum verzlunum. Skiptust verzlanir á um að hafa þessa þjónustu víðs vegar um borgina. Þetta gafst yfirleitt mjög illa og var horfið frá því," sagði Jón. — Hvað finnst þér um hina svokölluðu stórmarkaði sem risið hafa upp á síðari árum í fjölmenninu? „Ég hef svosem ekki nema allt gott um þá að segja. Þeir hafa áreiðanlega orðið til þess að lækka vöruverðið, því kaupmenn hafa fylgt þeim eftir í verði. Þeir hafa hins veg- ar jafnframt orðið að minnka þjónustu við neytendur, t.d. eins og með því að taka sérstakt gjald fyrir að fá vörur heimsendar. Nú kostar það 400 kr ef viðskiptavinurinn tekur sjálfur vörurnar til en 600 kr., ef hringt er i verzlunina og starfsfólkið tekur vörunatil. Fólk getur ekki ætlazt til þess að fá þjónustu hjá smákaupmanninum, sem stórmarkaðurinn veitir ekki. i Annars held ég persónulega að það sé kannske ekki svo ýkja mikill sparnaður að því að kaupa inn í stórum slumpum. Ég held að fólk eyði meiru ef það á miklar birgðir! Sá sem kaupir eftir hendinni fer áreiðanlega sparlegar með, til þess að verða ekki alveg uppiskroppa." — Hvað um frjálsu álagninguna? „Það fyrirkomulag sem er á verzlunarálagningu hjá okkur í dag, er fráleitt. Það hvetur síður en svo til hagstæðra innkaupa. Ég held að frjáls álagning innan vissra marka sé heppilegust. Vörur, sem kaupmenn liggja lengi með óhreyfðar í verzlunum þurfa í rauninni að seljast með hærri álagningu en þær vörur sem mikil hreyfing er á. T.d. er ekki nema 10—15% álagning á mjólkinni en hún selzt alltaf daglega og svo mikil viðkoma í henni að hún gefur peninga í kassann að kvöldi." Vék Jón nú að fjármagnsskorti verzlunarinnar í dag. Sagði hann að í mörgum tilfellum væri smá- kaupmaðurinn eins konar lána- stofnun fyrir heildsalann. ,,Hjá sumum heildsölum verður að greiða vöruna um leið og hún er pöntuð. Hún er síðan ekki afgreidd fyrr en eftir nokkra daga. Þeir verða að hafa þennan hátt á, því þeir hafa hreinlega ekki fjármuni til að leysa vörunaút úr tolli." Er þarna um að ræða gamalgróin fyrirtæki, sem um áraraðir hafa flutt inn megnið af matvöru landsmanna. „Það er ótrúlega mikil fyrirhöfn að reka verzlun í dag. Ég hefði hreinlega ekki trúað því áður en ég byrjaði, að þetta væri svona erfitt." — Varla eru menn sífellt að stofna verzlanir ef verzlunarrekstur er ekki ábatasamur atvinnuvegur? „Auðvitað má hafa upp úr sér með verzlunarrekstri. En þá verður maður líka að vinna eins og þræll og vera með nefið ofan í öllu sem viðkemur rekstrinum," sagði Jón Júlíusson kaupmaður í Nóatúni. Verðlags- skrifstofan sendirmenn útaförkinni: Verðlagsskrifstofan hefur nú látið til skarar skríða og gert verðkönnun, sem birta má almenningi. í tilkynn- ingu frá Verðlagsskrifstofunni segir að með verðkönnuninni sé verið að örva verðskyn neytenda og auka sam- keppni milli verzlana. Þar segir enn- fremur að fullvist sé að samkeppni geti aldrei tryggt lágt vöruverð nema til komi þekking og virkt aðhald hins VERDSKYN NEYTENDA AUK H> MEÐ VERDKÖNNUNUM almenna neytanda. Töluvert skorti á að það sé fyrir hendi í dag. Álagning verzlananna sem með voru í verðkönnuninni var athuguð sérstaklega vegna skrifa í einu dag- blaðanna um að kaupmenn hefðu hækkað verzlunarálagningu í heim- ildarleysi. í Ijós kom að langflestar verzlanir nota álagningu sem er innan þess ramma sem leyfileg er. Nokkrar virtust þó ekki fara eftir settum regl- um og er mál þeirra í frekari athug- un. Gísli ísleifsson á skrifstofu verð- lagsstjóra sagði í samtali við Neyt- endasíðu DB að í sömu verzlunum sé bæði að finna hæsta verð á einni vörutegundinni og sömuleiðis það lægsta. Verðmismunurinn getur staf- að af mismunandi vörusendingum. Þegar gluggað er í verðkönnunina- sjálfa, sem náði til 32 vörutegunda í 34 matvöruverzlunum (niðurstöður birtar um 25 vörutegundir), kemur umtalsverður verðmismunur á nokkrum vörutegundum. Á kjúkl- ingakílói munar hvorki meira né minna en 702 kr., dýrasta kg kostar 2200 kr. og það ódýrasta 1498 kr. Á kindahakkinu munar 763 kr., dýrast kostar það 1753 kr. en ódýrast 990 kr. Þaðskal tekið framaðdýrahakk- ið er nákvæmlega samkvæmt leyfi- legu verði. Þó er kannske einna undarlegastur verðmunur á tannkremstúpu, sem dýrust kostar 495 kr. en er ódýrust á 310 kr. Þarnamunar 183 kr.! A.Bj. *ERBUkS83KMretorAX V«r6S*onnun 1». og 20. fobrú«rÍ97S. U N n « o 3s > 01 •o«o *H»H (-1 rH ;¦: x: i la J-.0 U U rrj o> bO ö0 o*o tn xc o n ¦o u «3 3 M HJ U U nj j= O 3 u c 10 » •n U U, U, a c f0 **-. b0 0) 1J M 3: tn -O U V 1) > iC C V) 3 «0 ns **-i «0 D > *o W c C O U 'H 3 00 ¦O 4) U > t0 3 M'i-i 0.0 -O 9i *D XI £i C U P •r-, U ifpto* tihuL ?00 gr. itoaa un 220 gr, 188 ttmsksi 7 oz. 298 jj& jSágjjB *™ g^. ÍJY«Í, M^tfft M00 gr. tiUi *ml*ipwafl 1.9U 1. g^rttYfair JJULz. Tmii*"* 0.9H 1. Hwt Þ«w^i 9r« 1/1 dós Hfii^prn 1/2 d6a 373 8MUV»Í» r*MvK^t _EEi Ltfaby-. t&.*t«o™ 3"0 «r. tottX ilJteiluáM 1 p"- BlWMrf — vonn«i«« ______260 »r. 23 -j t. •oo '3 U U-z. ?59 198 319 518 152 203 121 913 998 •H 3 U, 10 u TI x> ^ ¦r-i « 3 O.JÍ nj > M m rt -r-i W >. • O 01 *M u ofl 3 k bÐ 0 OÍ4 > V tc u • ae o. *0 "3*0 o 11 OO <fl O C CC O X Q > > 4J *J O O .C X u> oa c c n dj X > V) 01 QJ 01 c c u u ¦0 nj bo 00 3 3 10 ifl +4 1/1 i0 C r4 U • 10 X)-n > 10 4-i 0) 01 0) jQ • w c/j ftj ¦ H U (0 0> 01 > c 10 cn •n U U i0 Cv C ¦ií "4 oi " S| 210 216 2U5 241 210 2: 201 179 181 202 18U 202 184 202 2ii 288 292 325 • 315 316 299 316 317 yn 537 U87 570 525 552 638 424 3!„ 365 ¦413 X5"4 U18' 438 448 444 438 4; 22t 210 230 219 225 230 224 " 225 2-:1 U22 378 u7e U67 U12 423 433 423 ¦ 411 _ "-4 3 875 808 878 899 860 925 883 900 81 998 935 1017 1018 1028 1018 995 1018 _J£jg 297 316 333 290 331 345 333 1 31 U65 MU6 1472 M 72 472 472 472 472 472 . 4: 244 244 271 C - 41 bvott«dn{t 650 rr. 335 382 ui« hgndgfefl »0 gr. <a>ll«tr ?luár t«nnkr«» 140 gr. 445 TMf 1 k«. 1190 1160 995 1210 1255 1100 1099 1200 1100 1260 1100 1050 1200 1159 1210 1180 1210 1170 1200 1116 1150 1190 1190 líiúkiin««p 1 kB. 1980 1920 2200 1980 2025 1950 1498 1970 1955 1955 1954 1864 1940 1893 1785 ' 1740 1950 1950 1915 1590 1870 1980 1850 Kind-ih.kk 1 kR. 1S13 1543 1753 1543 1543 1675 990 1543 1543 1543 1390 1753 1543 1000 1390 1500 1543 1580 1343 1543 1543 1550 §»rd£pur í clíu. K.J. 3 3/4 Oz. 269 325 315 316 198 293 295 341 198 225 302 297 . 315 199 312 182 323 316 325 316 324 316 316 riskbúfiiniúr 0r* 1/1 dðl 6S0 695 656 656 656 604 589 691 695 619 656 678 656 620 656 656 656 656 695 656 695 _

x

Dagblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið
https://timarit.is/publication/260

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.