Morgunblaðið - 10.08.2002, Qupperneq 43

Morgunblaðið - 10.08.2002, Qupperneq 43
MINNINGAR MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 10. ÁGÚST 2002 43 Sérfræðingar í blómaskreytingum við öll tækifæri Skólavörðustíg 12, á horni Bergstaðastrætis, sími 551 9090. þeirri tímabæru niðurstöðu að til- finningalega væri ég þitt elsta barn og ég er bæði hrærð og stolt yfir því að eiga minn stað í hópi barnanna í hjarta þínu. Margs er svo að minn- ast og mest af því geymist í hjarta mínu því af miklu er að taka. Þú hjá mömmu á Sveinsstöðum þegar ég fæddist. Þú reiðst við hlið systur þinnar með mig í fanginu, þegar hún sem ekkja flutti aftur í Böðvarsholt. Þú bauðst mér nýlega fimm ára að vera hjá þér í orlofi þegar þú varst ráðskona ásamt vin- konu þinni hjá vegavinnuflokki sem var að leggja veg undir Hafnarfjalli. Það var ótrúlega spennandi tilhugs- un að fá að búa í tjaldi með Lóu frænku, allt þar til ég átti að kveðja mömmu við rútuna. Gat ekki sleppt henni og stundi með ekkasogum: – Ég vissi að ég myndi fara að gráta þegar ég kveddi þig, mamma mín. En afi kom kátur á móti okkur mömmu niður túnið og það eina sem hann hafði til málanna að leggja var: – Ég sagði að þú ættir ekkert að fara frá honum afa, silki- flugan mín. Þú saumaðir á mig og sendir mér bréf og pakka í tíma og ótíma þegar þú varst að vinna fyrir þér á sauma- stofum fyrir sunnan. Þá var nú tísk- an þannig að spari- og samkvæm- iskjólar frúnna voru skreyttir með flóknustu munstrum úr perlum og pallíettum og allt handsaumað á. Það lék allt í höndum ykkar mæðgnanna þriggja. Það er hægt að segja með sanni að amma, þú og mamma hafið verið listakonur í flestu sem viðkom handavinnu og saumum þar sem stærsti þátturinn var að vinna allt frá grunni sem þurfti á stóra fjöl- skyldu og gera viðgerðir á leirtaui sem var kallað að spengja og lóða í potta og pönnur, þegar fátt var hægt að endurnýja eftir vild og allt varð að spara og nýta í það óend- anlega. Þessi mikli hagleikur og út- sjónarsemi fylgdi Böðvarsholts- systkinum öllum og þarf ekki að fjölyrða um þátt bræðranna þar. Flest sem mér fannst heyra til við- burða í mínu lífi tengdist þér og hinni nánu samheldni og væntum- þykju. Ég minnist fyrstu Reykja- víkurferðar okkar mömmu, ég fimm ára, þú að vinna á hótelinu á Akra- nesi, þaðan sem við tókum Laxfoss til Reykjavíkur. Mamma aðfram- komin af bílveiki fékk að leggja sig á einu herbergi hótelsins meðan þú tókst mig upp á þína arma, settir mig við dúkað borð, gafst mér kjöt í karrý að borða og appelsín með og fékkst síðan frí til að fylgja okkur til skips. Seinna komstu til okkar í Reykjavík og þið systurnar eydduð nokkrum kærkomnum dögum sam- an. Við það tækifæri var farið á ljós- myndastofu og við myndaðar í bak og fyrir. Þegar teknir voru úr mér kirtlar í höfuðstaðnum, þá átta ára, þá fór amma með mér og við vorum í þínu skjóli á Njálsgötunni, þar sem þú leigðir hjá Þorbjörgu heit- inni ömmusystur og manni hennar Júlíusi Evert. Þó kirtlataka mín væri í þessari ferð áttum við annað erindi og brýnna. Við amma vorum að heimsækja mömmu sem var á Vífilsstöðum og við höfðum ekki séð í tvö löng ár. Þú fylgdir okkur þang- að og leiddir mig að rúminu þar sem hún sat þessi föla dökkhærða kona – hún mamma mín – og breiddi faðminn út á móti mér. Ég var svo glöð í hjartanu og skildi þá ekkert í af hverju amma og Lóa frænka voru með tárin í augunum þar sem þær horfðu á okkur. Þú varst sú sem sast með mig í fanginu á meðan ég var að sofna í kirtlatökunni og meðan aðgerðin fór fram. Þú barst mig út í leigubílinn og þú varst hjá mér ásamt ömmu meðan mér leið verst. Þú sást um mig þegar ég var send til dr. Snorra Hallgrímssonar af því ég hafði farið úr lið á olnboga og handleggurinn vildi ekki réttast. Þú misstir hús- næðið mín vegna, hjá vandalausri konu sem var svo harðbrjósta að þú máttir ekki bæta barni í leiguher- bergið fáa daga, hvað þá að móðir þess mætti koma í heimsókn af því hún var berklasjúklingur. Sem bet- ur fer fékkstu annað herbergi strax hjá góðri konu sem færði mér mjólk og kökur kvöldið áður en ég fór heim. Þarna kynntist ég því fyrst hvað fólk getur verið misjafnlega innrætt og verst þótti mér að það bitnaði á þér vegna mín. Þegar systir þín – hún mamma – fór í stóru rifjahöggninguna norður á Kristnes flaugst þú norður til að sækja hana og það voru fyrstu flug- ferðirnar ykkar. Það var ómetan- legt fyrir mömmu að hafa þig oft- ast, þessi erfiðu þjáningaár, nálægt sér og vita að þegar þú varst heima í Böðvarsholti var viðmótið við mig eins og ég væri þín hjartfólgin dótt- ir, sem átti þó við einstakt atlæti að búa hjá ömmu, afa og fólkinu mínu. Ég man hvað ég hlakkaði afskap- lega mikið til í hvert sinn sem þú komst vestur í frí. Þegar von var á þér með rútunni var ég viðþolslaus af tilhlökkun og einhvern veginn var það svo að þið amma skiptuð svolítið um hlutverk. Þú yfirtókst ósjálfrátt alla umönnun mína og móðurlega umhyggju og amma dró sig aðeins í hlé og leyfði þér að breiða allar þínar tilfinningar yfir mig án þess að trufla. En svo kom að því að þér var ætl- að annað og enn stærra verkefni í lífinu. Nú fannst örlagadísum mál til komið að fleiri börn en ég fengju að njóta umhyggju þinnar. Þarna kom hagleikur handa þinna einnig við sögu. Á saumastofuna í Reykja- vík kom ungur og myndarlegur bóndi og hreppstjóri austan af Rangárvöllum, ekkjumaður og fimm barna faðir, til að spyrja hvort þú værir ekki fáanleg til að koma austur, á heimili hans að Selalæk, og sauma, aðallega fatnað á börnin. Haustið 1951 fluttir þú gift kona þangað austur, til eiginmanns þíns, Jóns Egilssonar, og barnanna. Í mínum huga var eins og ég væri að missa þig til annarrar heimsálfu og það yrði líklega ekkert eins og áður. Nú fannst mér þú vera að hverfa mér í fjarlægð, alveg eins og mamma, sem enn var á Vífilsstöðum og síðar á Reykjalundi. Þrátt fyrir ótta minn um að Jón og börnin væru búin að ræna þér frá mér sá ég og fann mjög fljótt að þarna hafði nú lánið leikið við mig í lífinu einu sinni enn. Þarna eign- aðist ég kæra og trausta vini og fimm frændsystkini bættust í systk- inahópinn sem fyrir var. Jón reynd- ist mér og mínum velviljaður dreng- skaparmaður frá fyrstu kynnum. Hann útvegaði mér skólavist á Hér- aðsskólanum á Skógum undir Eyja- fjöllum, þar sem ég dvaldi í tvo vet- ur en gat verið hjá móðursystur minni í fríum. Var það ekki lítið ör- yggi fyrir ungling. Þegar þú fluttir frá heimaslóðum hættir þú að vera Lóa í Böðvarsholti og varðst Ólöf á Selalæk. Þér var ætlað mikið ábyrgðarverk en ég segi það af mik- illi fullvissu að þitt ævistarf vannstu af ást til allra þeirra sem þér voru svo kærir, til foreldra þinna, systk- ina og afkomenda þeirra, til manns- ins þíns, barnanna og fjölskyldna. Þú breiddir þig yfir velferð ástvina þinna með trúmennsku og þínu góða hjartalagi. Heilsubrestur Jóns til margra ára gekk mjög nærri þér og börnunum. Hann andaðist l992. Þá féll stjúpsonurinn Helgi bóndi í Lambhaga frá í blóma lífsins og lét eftir sig konu og börn. Þetta var sárt. Þegar þú varst orðin ein varstu óvön að hafa allt í einu svona mikinn tíma, en þú snerir því upp í jákvæðni. Nú fannstu nefnilega að það var líka gott að hafa stundir til að hugsa, rifja upp, hlusta á skó- hljóð minninganna og þá komu fram þættir sem þú hafðir lagt til hliðar, varst jafnvel ekki búin að átta þig á að þú ættir til, eins og að setja sam- an ljóð. Þér var ekki tamt að flíka tilfinningum þínum, en nú höfðum við báðar tíma til að tala saman löng og ítarleg samtöl og ég varð margs vísari úr fortíðinni sem var virkileg- ur fróðleikur fyrir mig og þér þótti gott að geta deilt minningum með mér, sem þekkti allt með þér frá því við vorum „heima“. Samt finn ég að það er ennþá mikið sem ég sé svo eftir að hafa ekki fengið betri frá- sögn um. Maður er ætíð svolítið skammsýnn og heldur að tíminn sé nægur. Síðustu árin töluðum við ekki svo saman að þú minntist ekki á hvað þú hefðir verið mikil gæfu- manneskja í lífinu. Mesta gæfan var að hafa kynnst Jóni þínum og svo hvað börnin væru yndisleg, góð og hugulsöm við þig, öll sem eitt. Hvað allt hefði lánast vel og hvað þú vær- ir innilega þakklát og hvað þér þætti vænt um allan þennan vel gerða hóp, börnin öll, tengdabörn og afkomendur þeirra. Víst varstu gæfumanneskja, elsku móðursystir mín, en þú hefur líka að mínu áliti lagt inn fyrir því um ævina að fá þá hlýju og um- hyggju sem þú naust þegar degi tók að halla og hugurinn rúmaði ekki nema það sem var „endur fyrir löngu“. Ég mun geyma í hjarta mér minninguna frá þeim samfundum okkar á Lundi í vor, þegar við Sæv- ar komum til þín og ég spilaði fyrir þig og fleiri á harmónikuna mína, lög sem þú kunnir svo vel. Á orgelið þitt, sem þú hafðir með þér á Lund, lærði ég að spila heima í Böðvars- holti það litla sem ég kann og kannski hef ég fundið á mér að það væri ekki seinna vænna að þú heyrðir í mínu hljóðfæri, þegar ég lét fimmtíu og fimm ára gamlan draum rætast. Þetta var yndisleg stund og þú fékkst okkur, sem vor- um í herberginu þínu, til að syngja með þér að lokum. Þetta var eig- inlega hin sanna kveðjustund hjá okkur frænkunum, því þegar við hjónin komum á Selfoss-sjúkrahús- ið eftir áfall þitt var ég ekki viss um að þú heyrðir röddina mína. Við Sævar þökkum þér fyrir alla gæsku þína við okkur og börnin okkar á lífsleiðinni. Þakka þér líka fyrir að koma við í Funafoldinni morguninn sem þú kvaddir. Jón þinn og Sólveig, systirin þín kæra, leiddu þig á milli sín hönd í hönd og þú baðst fyrir skilaboð til mín, sem sönnuðu fyrir mér að hugsanir mín- ar um nóttina höfðu náð til þín. Dánardagur þinn var fæðingardag- ur þíns kæra eiginmanns. Þá sótti hann þig. Elsku vinir mínir, börnin níu hennar Ólafar, tengdabörn og fjöl- skyldur ykkar, þið eigið minning- arnar um góða konu sem var ykkur eins dýrmæt og þið henni. Langt út í fjarskanum, í landi bernskunnar, framkallast mynd. Þar stendur í hlaðvarpa ung kona ferðbúin. Í faðmi hennar er lítill telpuhnokki með ljósar fléttur. Hún er tárvot og kemur varla upp orð- unum. Bless, elsku Lóa frænka. Ég er aftur orðin lítil og tárvot, þó ég sé fullorðin, og ég kveð þig með sömu orðunum og þá: Bless, elsku Lóa frænka, og bæti við: Guð geymi þig. Þín systurdóttir Álfheiður. Elsku amma, nú ertu farin og það er erfitt að koma orðum að öllum yndislegu minningunum sem koma upp í huga okkar systkinanna við brottför þína. Allt frá því við fyrst munum eftir okkur voruð þið afi mikilvægar per- sónur í lífi okkar. Við sóttum mikið í að dveljast hjá ykkur og fá að taka þátt í þeim verkum sem þið voruð að vinna að og af því lærðum við til ýmissa verka. Það var alltaf gott að koma til ykkar og þið hugsuðuð um að okkur liði sem best meðan við dvöldum hjá ykkur. Eftir að afi dó breyttist margt hjá þér og eftir því sem við urðum eldri fundum við að þú fylgdist með því sem var að gerast hjá okkur og hvattir okkur í því sem við tókum okkur fyrir hendur. Þú hafðir mikið gaman af að spila á orgelið og syngja og kunnir mikið af vísum og ljóðum og fórst stund- um með nokkrar fyrir okkur til gamans. Prjónar og ýmis handavinna voru alltaf á borðinu hjá þér og þú varst iðin við að prjóna á okkur sokka, vettlinga og lopapeysur. Nú þegar þú ert farin og við lít- um til baka finnum við fyrir miklum söknuði. Við þökkum þér fyrir allt sem þú hefur gefið okkur, við geymum þær minningar í hjarta okkar um ókomna tíð. Guð geymi þig og varðveiti þig, elsku amma. Ólöf, Elísabet og Guðmundur. Nú kveðjum við þig, elsku amma, með söknuð í hjarta en við vitum að nú ert þú á betri stað hjá afa. Núna þegar þú ert farin byrja minningarnar að streyma fram, og eru þær ófáar, því við vorum tíðir gestir hjá þér enda bara í næsta hús að fara. Nú eru þessar minningar það eina sem við eigum eftir um þig. Eitt af mörgu minnisstæðu er slátt- urinn í garðinum þínum. Að honum loknum máttum við alltaf eiga von á að fá heitar pönnukökur og þínar pönnukökur voru þær allra bestu. Einnig hvað þú varst dugleg að spila við okkur, sama hvernig á stóð, alltaf sagðir þú já. Okkur systrunum kenndir þú að prjóna og hekla enda gerðir þú mikið af því sjálf á þig og aðra og fórum við systkinin ekki varhluta af því. Elsku amma, Guð geymi þig, takk fyrir alla umhyggjuna, við munum ætíð minnast þín með sökn- uði og þakklæti í hjarta. Legg ég nú bæði líf og önd, ljúfi Jesús, í þína hönd, síðast þegar sofna fer sitji Guðs englar yfir mér. (Hallgr. Pét.) Þín barnabörn, Bragi, Ólöf, Unnur Lilja og Valdís. Þá er komið að leiðarlokum hjá þér elsku amma og þó að við sökn- um þín mikið þá vitum við að þér líður betur núna og ert laus úr viðj- um veikinda þinna. Það er margs að minnast þegar litið er til baka en okkur er efst í huga þakklæti til þín fyrir allt sem þú veittir okkur. Þú umvafðir okkur eins og aðra í þín- um stóra ömmufaðmi og allir áttu sinn stað í hjarta þínu. Við geymum þig í okkar hjarta og munum ætíð minnast þín. Þrátt fyr- ir að sorgin sé sár og söknuður mik- ill þá getum við ekki annað en bros- að þegar við hugsum til þess hversu gaman það var að vera hjá þér á Selalæk, því þú hafðir svo einstakt lag á því að kæta fólk í kringum þig. Nú legg ég augun aftur, ó, Guð, þinn náðarkraftur mín veri vörn í nótt. Æ, virst mig að þér taka, mér yfir láttu vaka þinn engil, svo ég sofi rótt. (Þýð. Sveinbjörn Egilsson.) Takk fyrir allt elsku amma, þín barnabörn Árný Lára, Sævald og Jón. Ólöf frænka mín á Selalæk Rang- árvöllum er látin. Hún verður kvödd frá kirkjunni á Keldum laug- ardaginn 10. ágúst. Ólöf var föð- ursystir mín og á æskuheimili mínu var hún jafnan kölluð Lóa. Það var traust og gott samband milli hennar og föður míns alla tíð eins og hefur verið á milli systkinanna frá Böðv- arsholti. Meðan afi minn og amma í Böðvarsholti, þau Bjarni og Bjarn- veig, stóðu fyrir búi dvöldu þar jafnan ættingjar og vinir yfir sum- artímann hjá þeim til lengri eða skemmri tíma. Minnist ég þess að hafa verið þar í skjóli ömmu minnar og systranna Ólafar og Sólveigar. Fyrstu minningar mínar frá Böðv- arsholti eru þær að ég fór með Lóu frænku minni og einhverjum fleir- um í „leiðangur“ til að skoða mar- íuerluhreiður í Lækjaránni vestan við bæinn. Fyrir lítinn dreng var það mikið ævintýri að sjá hreiður og fylgjast með framgangi lífsins, þeg- ar ungarnir komu úr eggi og maríuerluparið færði björg í bú, hlúði að ungunum og varði hreiðrið. Í Böðvarsholti í Staðarsveit upplifði ég þannig fyrstu kynni mín af frænku minni, sem hafði saumað á mig skírnarfötin. Bera þau hand- bragði hennar fagurt vitni og eru einstök minning fjölskyldu minnar um góða frænku. Allan sinn búskap stóð Ólöf við „hreiðrið“ sitt og hlúði að og undirbjó börnin svo þau mættu sem best taka flugið út í lífið. Ólöf á Selalæk var húsfreyja á stóru heimili eftir að að hún fluttist að Selalæk og giftist þeim mæta bónda og sveitarhöfðingja Jóni Egilssyni á Selalæk. Jón sat bú sitt á Selalæk sem ekkjumaður ásamt fimm börnum sínum. Gekk Ólöf þeim í móður stað og eignuðust þau Jón önnur fimm börn. Þrátt fyrir að langt væri á milli Ólafar og ættingja á Snæfells- nesi naut ég frændrækni hennar þegar ég var í skóla á Skógum und- ir Eyjafjöllum og fékk ég að vera hjá frænku minni í páskafríinu, þeg- ar of langt var að fara alla leið heim til Ólafsvíkur. Eftir þá stuttu dvöl höfðum við Ólöf gott samband alla tíð. Hún fylgdist með frænda sínum og sló á þráðinn til þess að leita frétta af fjölskyldunni og til að rækta frændsemi og vináttu. Þann- ig gaf Ólöf sér tíma þrátt fyrir annir á stóru heimili. Ég og fjölskylda mín minnumst Ólafar með virðingu og þakklæti og sendum börnum hennar og fjölskyldum frá Selalæk samúðarkveðjur. Sturla Böðvarsson. MORGUNBLAÐIÐ tekur afmælis- og minningargreinar til birtingar endurgjaldslaust. Greinunum er veitt viðtaka á ritstjórn blaðsins í Kringlunni 1, Reykjavík, og á skrifstofu blaðsins í Kaupvangsstræti 1, Akureyri. Þá er enn fremur unnt að senda greinarnar í símbréfi (569 1115) og í tölvupósti (minning@mbl.is). Nauðsynlegt er, að símanúmer höfundar/sendanda fylgi. Um hvern látinn einstakling birtist formáli, ein uppistöðugrein af hæfilegri lengd, en aðrar greinar um sama einstakling takmarkast við eina örk, A-4, miðað við meðallínubil og hæfilega línulengd, - eða 2.200 slög (um 25 dálksentimetra í blaðinu). Tilvitnanir í sálma eða ljóð tak- markast við eitt til þrjú erindi. Greinarhöfundar eru beðnir að hafa skírnarnöfn sín en ekki stuttnefni undir greinunum. Við birtingu afmælisgreina gildir sú regla, að aðeins eru birtar grein- ar um fólk sem er 70 ára og eldra. Hins vegar eru birtar afmælisfréttir ásamt mynd í Dagbók um fólk sem er 50 ára eða eldra. Mikil áhersla er lögð á, að handrit séu vel frá gengin, vélrituð eða tölvusett. Sé handrit tölvusett er æskilegt, að disklingur fylgi útprent- uninni. Það eykur öryggi í textameðferð og kemur í veg fyrir tvíverknað. Auðveldust er móttaka svokallaðra ASCII-skráa sem í daglegu tali eru nefndar DOS-textaskrár. Þá eru ritvinnslukerfin Word og Wordperfect einnig auðveld í úrvinnslu. Birting afmælis- og minningargreina

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.