Íslendingaþættir Tímans - 28.10.1970, Qupperneq 2

MINNING
Gísli Jónsson, alþm.
Síðar var hann prófdómari við
deildima um árabil.
Frá upphafi tók Árni mikinn
þátt í félagsstarfi verkfræðinga.
Hann var í stjórn Verkfræðinga-
félags íslands allmörg ár og for-
maður þess 1942—44. Þá var hann
einnig ritstjóri tímarits verkfræð-
inga um 10 ára skeið og ritaði
margar greinar í tímaritið
Fjarri fór því, að áhugamál
Árna væru einskorðug við þá
fræðigrein, er hann hafði lagt
stund á í skóla. Þannjg hafði hann
mikinn áhuga á öllu því er laut
að íslenzkum íræðum, svo sem
sögu, bókmenntum og ættfræði.
Átti hann mjög vandað bókasafn,
er að mestu leyti var helgað þess-
um hugðarefnum. Mun það hafa
verið eitt allra vandaðasta bóka-
safn um þessi efni í einkaeign, þó
ekki væri það ef til vll meðal
hnna stærstu. Kom þar fram eitt
af skapgerðareinkennum Árna, að
gæði voru látin sitja í fyrirrúmi,
en minna skeytt um magnið. Um
aðdrætti í safn sitt leitaði hann
víða fanga, jafnt utan lands sem
innan.
Árni var hið -mesta prúðmenni
í framgöngu, formfastur og virðu-
legur, og vakti traust þeirra er
honum kynntust. í daglegri um-
gengni var hann fremur fámail og
ekki fljótur til kynningar. Á góðra
vina fundum var hann á hinn bóg-
inn ræðinn og skemmtilegur, og
naut sín þá einkar vel kímnigáfa,
sem hann hafði til að bera í ríkum
mæli. Hann var hö'íöingi heim að
sækja. hafði unun af að veita
gestum sínum og var þá að jafn-
aði hrókur alls fagnaðar
Með Árna Páissyni er genginn
einn úr hinum fvrstu sveitum ís-
lenzkra verkfræðinga, sem segja
má að hafi hrundið rví stað nú-
tíma mannvirkjagerð á íslandi.
Þessir frumherjar bafs skili? eftir
sig í margvíslegum mannvirkjum
minnisvarða, sem bera gífum
þeirra, þekkingu og dugnaði órækt
yitni. Árni Páísson i líklega íieiri
slíka minnisvarða e» flestr aðrir,
Hinar f.iölmörgu brýr á þjóðveg-
um Iandsns, sem liann hefiu'
hannað og haft umsjón með, mum;
halda nafni hans á lofti um ókom-
in ár.
í hugum samstarfsmanna hans
og annarra. sem honum kynntust,
mun lifa rninuingin um mikinn
gáfu- og drengskaparmann.
Helgi Hallgrimsson.
Mig langar til þess nú að leið-
arlokum að senda nokkur kveðju-
orð.
Gísli Jónsson var alþingismaður
Barðstrendinga frá 1942 til ársins
1956 og eftir kjördæmabreyting-
una alþingismaður Vestfirðinga frá
1959 til 1963.
Strax þegar Gisli kom til Alþimg
is lét hann mjög ti' sín taks. hann
sýndi í veiki einlægan áhuga. fyr-
ir öllum umbótum á sviði rnenn-
ingar og verklegra framfara í kjör
dæmi sínu, hann sýndi mikinn
dugnað í því að ferðast um allt
kjördæmið árlega og stundum oft-
ar. oft við erfiðar aðstæður sek-
um vegaleysis. Þannig tengdist
hann miklum mun betur mönnum
og málefnum og fékk næmari
skilning á högum kjördæmisins og
þörfum. Hann gerði engan mun á
stuðningsmönnum sínum og and-
stæðingum, allir voru í hans aug-
um jafnverðugir stuðnings og fyr-
irgreiðslu alþingismannsins.
Á heimil hans í Reykjavík voru
Barðstrendingar jafnan tíðir gestir
og kærkomnir. Af mörgum mál-
um í þágu kjördæmisins er mér
einna minnisstæðust barátta hans
fyrir lagningu vegar um sýsluna
og síma á heimilin, honum var
Ijóst hve sýslan hafði verið útund-
an í þessum efnum. Á ótrúlega
skÖmmum tíma var þjóðvegur lagð
ur um sýsluna frá Reykhólasveit
til Patreksfjarðar. sem mun vera
nær því 200 fcm.
Þctt framfaramál Barðstrend-
inga væru alþingismanninum hin
miírilsverðustu, þá lét hann sig
einnig miklu varða málefni þjóð-
arinnar sem heildar. Hann var
löngum formaður fjárveitinga-
nefndar og þingforseti, auk þess
forystumaður á mörgum sviðum
athafnalífs.
Gísla Jónssymi fylgdi jafnan
hressandi, lyftandi kraftur hvar
sem hann kom á heimili eða mann
fundi bar hann auðkenni forystu-
mannsims, brautryðjandans.
Á s.l. sumri kom Gísli Jónsson
síðast í heimsókn á heimil'i okkar
hjónanna, það var ánægjulegt að
fá hann sem gest þá sem fyrr.
Þrátt fyrir nokkuð háan aldur virt-
ist ok'kur hanm enn bera sín íyrri
einkenni, sem fóru honum jafnan
vel.
Nú að leiðarlokum vil ég minn-
ast þessa góða vinar með innilegu
þaklrlæti fyrir það, sem hann á-
vamn til menningarauka og hags-
bóta fyrir sýsluna okkar, Barða-
strandasýslu, og sér í lagi langar
mig til þess að færa honum þakk-
ir mínar og fjöl'skyldu minnar fyr-
ir þá vináttu og tryggð, sem hann
jafman sýndi okkur á íiðnum árum.
Hann var langt yfir það hafinn að
láta skiptar skoðanir á stjórnmál-
um varpa þar skugga á.
Ólafur E. Ólafsson,
Króksfj arðarnesi.
t
Gísli Jónsson er látirnn.
Á stund hins endanlega skilnað-
ar rifjast upp atvik liðins
lífs.
Ég kynntist Gísla Jónssyni ekki
náið, fyrr en á efri árum hams.
Að vísu þekkti ég til þjóðmála-
starfsemi hans. Vissi að hann vaf
hinn mesti athafna- og fram-
kvæmdamaður. Vissi að hann vaf
skörungur og afreksmaður í verk-
um sínum.
En lengi skal manninn reyna.
Það er ekki fyrr en við persónuleg
kynni, að staðið verður upp og
spurt. Hver ert þú?
Betri og heilsteyptari mann en
Gísla Jónsson hitti ég ekki á lífs-
leiðinni.
Þrekmikinn og framsækinn, efl
þó um'fram allt heiðarlegan, hiálp'
saman og velviljaðan.
SHks manns er Ijúft að minnast,
en jafnfraint er hans sárt sakn.að-
Þegar ég nú kveð Gísla Jónsson og
þakka elskusemi hans í minn garð,
er ég ávallt minnugur þeirrar full'
vissu minnar, að í raun sé dauð-
inn sæll. Hann beri eigi að óttast,
einfaldlega vegna þeirrar stað-
reyndar, að hann er óaðskiljafl'
legur lokaþáttur lífsins sjálfs.
Bergur Bjarnason.
»
IslendingaþættiR