Tíminn - 29.09.1974, Side 10

10
TÍMINN
Sunnudagur 29. september 1974.
£íui
KIÐA
SKEMM
TIL
AUSTlIRRlKIS
Feröin, sem beóió hefur veriö eftir.
fæðast, eru rauðblesótt. Stundum
jafnvel enn hærra hlutfall.
— Hvaðan eru þessi hross
upphaflega?
— Þau eru af Norðurlandi. Flest
munu þau hafa verið úr Skaga-
firði, þótt að visu væri víðar leitað
til fanga. Það var mjög sótzt eftir
álitlegum, blesóttum reiðhryss-
um, og verkin sýna merkin:
Friðleiki og fallegt sköpulag er
einkénnandi fyrir þessi hross, en
auk þess ágætir reiðhestskostir.
Skapgerðin er góð, enda eru þessi
hross yfirleitt mjög þjál og góð
viðureignar. Það er ákaflega
gaman að skoða hrossin i
Kirkjubæ.
— Hvað eru hrossin á þessu búi
mörg?
— Nú hef ég þvi miður ekki hjá
mér nýjar tölur, en ég held að
mér sé óhætt að segja, að þau séu
oftast á milli 120 og 140.
Tamningastöðvar
og tamningamenn
— Einn þáttur hrossaræktar, og
ekki sá veigaminnsti, er
tamningin. Hvernig finnst
þér við vera staddir i þeim efn-
um?
— Það hefur verið sagt um ts-
lendinga — og meira að segja
opinberlega — að þeir séu litlir
tamningamenn, bæði á hesta, og
hunda, enda eru þeir vist eina
sem til er i landinu, eigi vist húsa-
skjól að vetrinum, þegar
harðviðri geisa, enda er ég alveg
sannfærður um, að sú tið nálgast
óðum, að þannig verði þetta.
Útflutningur
hrossa
— A siðari timum hefur út-
flutningur hrossa orðið sifellt
meiri liður i búskap landsmanna.
Ert þú sæmilega ánægður með þá
skipan, sem rikt hefur i þeim
málum?
— Þetta er ákaflega flókið og
vandasamt mál. Þar að auki er
það mjög viðkvæmt. Eins og
blaðamenn og sjálfsagt fleiri rek-
ur minni til, þá urðu talsverðar
deilur um það á búnaðarþingi, og
einnig meðal hestamanna siðast
liðinn vetur. Ég ætla ekki að
blanda mér inn i þær umræður
hér, eða gera neina tilraun til
þess að endurvekja þær, enda er
ekki neitt við þvl að segja, þótt
mönnum sýnistsitt hverjum, ekki
sizt þegar um stór mál er að
ræða.
Ég held, að það hafi verið alveg
rétt i upphafi að kynna islenzka
hestinn á erlendri grund. Þessi
útflutningur hefur lika fært bænd-
um tekjur, sem þeir eru vel
komnir að. lím hitt mætti kannski
deila, hvort rétt hefur verið að
flytja út kynbótahross. Ef ég ætti
að ráða þeim málum nú og hér,
þá myndi ég ekki leggja það til.
Hitt er allt annað mál að selja úr
landinu vandaða reiðhesta. En
það er ekki von, að menn sjái alla
hluti fyrir, og þegar salan var á
frumstigi, var vorkunn, þótt
menn seldu . það sem um var
beðið.
— En hefur útflutningurinn haft
nokkuð annað gott i för með sér
en að færa bændum tekjur — þótt
það sé út af fyrir sig gott og
blessað?
— Já, reyndar. Þessi sala hefur
haft veruleg, jákvæð áhrif á
hrossaræktina ilandinu, almennt.
Úr landinu hefur horfið mikið af
hrossum, en i staðinn hafa menn
auðvitað alið upp önnur. Sé rétt á
spilunum haldið, þá á slik
hreyfing að tákna aukna framför.
Og því meiri hreyfing sem er á
sölu og ræktun einhverrar teg-
undar búpenings, þeim mun
[^'Snjó-hjólbarðar
tiI sölu í flestum stærðum
HAGSTÆTT VERÐ
Só/um flestar
stærðir
ÁBYRGÐ Á SÓLNINGU
Sendum í póstkröfu
SÓIiNXNG KE
góð snjó-mynstur
Nýbýlaveg 4 • Sími 4-39-88
Kópavogi
W FERflASKRIFSTOFAN SUNNA
H LJEKJARGÖTU 2 SÍMAR 16400 12070
Kristinn Jónsson, fyrrum ráðunautur á Selfossi, nú á Sámsstöðum, var formaður Hrossaræktarsam-
bands Suðurlands I áratug. Hér situr hann Ljósbrá frá Hruna, sem hann tamdi og sýndi á landsmótinu á
Hólum 1966.
Iþrótta- og
æfingabúningar
Leikfimisbuxur — einfaldar. tvöfaldar
Leikfimisbolir — stutterma, langerma
Sokkar — Skór — Skyrtur
ÚTILIF
GLÆSIBÆ • SlMI 30-
755
Fjöldigóðra skemmtistaða.
Brottför: 21/2, 7/3, 21/3.
sauðfjárræktarþjóðin i heimin-
um, er aldrei hefur haft rænu á
þvi að rækta upp fjárhundakyn.
Þó hafa alltaf verið til menn á
landi hér, sem höfðu þá lagni og
þolinmæði til að bera, sem til
hvors tveggja þarf.
Ég veit ekki, hver tekur við af
Jóhannesi á Kleifum, þegar hann
hættir að temja hunda, en hitt veit
ég, að meðal hestamanna fleygir
tamningum ört fram. Það er að
myndast stétt ungra manna i
landinu, sem á eftir að leysa hina
gömlu, góðu tamningamenn af
hólmi.
Fyrr á timum var það i
rauninni viðfangsefni hvers ein-
asta manns, sem átti hest, að
temja hann, en þó voru þeir menn
alltaf til, sem komu hestum sin-
um i tamningu, og eins og ég
sagði áðan, þá voru alltaf til
menn, sem sköruðu fram úr i
þessari iþrótt.
Nú er lika talsvert farið að bera
á þvi, að ungt fólk afli sér
þjálfunar og jafnvel verulegrar
menntunar i þvi að temja hesta
og þjálfa þá. Það er ákaflega
gleðileg staðreynd.þvi það er nú
einu sinni svo, að þvl fleiri sem
kunna þetta svo vel sé, þeim mun
betra. Það er ekki nein ástæða til
þess að kviða framtiðinni i þess-
um efnum á meðan maður sér
fram á vaxandi færni og aukna
smekkvisi ungs fólks i meðferð
hrossa. Nú eru tamningastöðvar
reknar viða um land,og starfsemi
þeirra fer vaxandi.
Guð og
gaddurinn
— Nú hefur það verið sagt um Is-
lendinga (og sjálfsagt oft með
réttu), að þeir setji hesta sina á
guð og gaddinn. Eru þeir hlutir
ekki lika heldur að lagast?
— Það er meira en „heldur að
lagast”, þau mál eru i stórri
framför. Vist verður þvi ekki
neitað, að sett hafi verið á guð og
gaddinn, og það fleiri skepnur en
hestar, en oft stafaði það af „illri
nauðsyn”, fátækt og úrræðaleysi,
sem yfir þjóð okkar hefur gengið,
eins og allir vita, og þarflaust er
að rekja nánar. En nú er ekki
framar nein ástæða til þess fyrir
neinn að eiga hest upp á þær
spýtur að eiga hvorki fyrir hann
hús né hey, enda mun það orðið
fágætt, að menn eigi ekki nóg
fóöur handa gripum sinum, þótt
vera kunni að enn skorti nokkuð á
með húsakynnin, að minnsta
kosti sums staðar. Það er
áreiðanlega miklu stærra atriði,
að bændur eigi nægilegt fóður, þvi
að sannleikurinn er nú sá, að
hross þola útiveru býsna vel, ef
þau aðeins fá alltaf nóg af góðu
fóöri. En vitanlega ber að stefna
að þvi, að hvert einasta hross,
Ferðaskrifstofan Sunna mun í vetur bjóða upp á
tveggja og fjögra vikna ferðir til Austurríkis með
íslenskum fararstjóra. Beint þotufiug. Dvaiið
verður í Zeiiam Zei, einu ákjósaniegasta skíða-
svæði A/panna. Þar er glæsi/eg skíðaaðstaða við
allra hæfi í undur fögru umhverfi. Hvergi betra
fyrir byrjendur. Hvergi betra fyrir þá, sem lengra
eru komnir. Góðir skíðaskólar.