Tíminn - 29.09.1974, Side 28

Timinner
peningar
Auglýsicf
iTUnamim
SÍS-FÓDIJR
SUNDAHÖFN
fyrir f/óöiin mai
$ KJÖTIÐNAÐARSTÖÐ SAMBANDSINS
„Hve
glöð
er vor
æska"
Þessar myndir tók Ijósmyndari Timans á göngu sinni um bæinn núna
einn daginn, er hann kom þar, er lif og fjör var hjá ungu kynslóöinni.
— Timamynd: Róbert.
„ÞETTA ER UNGT- og leikur
sér”, er oft sagt, og guði sé lof, að
það er sannmæli. Nógur er timi til
þess að ergjast og fyllast áhyggj-
um, þegar á ævina liður. öllum er
mikils virði að eiga skemmtilega
bernsku, ekki aðeins vegna
liðandi stundar, heldur einnig
ókomins tima.
Og nú þegar skólarnir eru
teknir til starfa má viða sjá glatt
ungviði i fjögurgum leik i góðviðri
> friminútunum. Það sannaöi ljós-
ndari Timans, þegar hann
n að Austurbæjarskólanum á
dögunum. Náttúrlega stóðst hann
ekki freisinguna, mundaði
myndavélina, sina góðu og
smellti af. Og hér sjáum við það
aftur, er auga myndavélarinnar
festi á filmu.
Strákarnir, sem vitaskuld eru
hraustir piltar, voru hópum
saman i riddaraleik, og varð þar
atgangur mikill eins og nærri má
geta, og lauk svo sennunni, sem
mynduð var, að flestir lágu i
valnum. En það gilti löngum hér
á riddaratimum, að slikum
mönnum var hætt, og eins virðist
þetta vera i riddaraleiknum. En
sem betur fór risu þó allir úr
valnum þarna við Austurbæjar-
skólann, rétt eins og þetta væru
Einherjar úr sjálfri ValhöilV
Ungu stúlkurnar gáfu sig aftur
á móti ekki að svona grófum og
harðneskjulegum leik. Þær
mynduðu hring, nokkrar saman,
sungu kvæðið um Þyrnirós með
viðeigandi hreyfingum. Og á
myndinni hér að neðan sjáum við,
er þær voru þar komnar i leik og
söng er segir: „Og þyrnigerði hóf
sig hátt”. Við sjáum það á hand-
hreyfingunum, hvernig það hafði
þotið upp.
Neyðarbillinn. Myndin var tekin stuttu eftir að hann hafði verið
afhentur Rauða krossinum.
Hjartabíllinn
er neyðarbíll
— tvö mikilvæg tæki bílsins hafa enn
ekki verið tekin í notkun því fdir kunna
að meðhöndla þau,segir slökkviliðsstjóri
slys ellegar bráða sjúkdóma.
— t bilnum eru mörg og
margvisleg tæki, m.a. raf-
loststæki og hjartalinurit.
Þessi tvö tæki, sem ég nefni,
hafa enn ekki verið notuð i
bilnum. Hver er ástæðan,
Rúnar?
— Ástæðan er sú, að hér á
landi kunna allt of fáir á þessi
tæki. Og ég verð að segja, að
ég vona að þau verði aldrei
notuð i bilnum, vegna þess að
það er nær ógjörningur að
vinna með þeim inni i bilnum.
Hins vegar geta þau komið að
góðu gagni, t.d. i heimahúsum
eða á götum úti. Ef læknir er
staddur heima hjá sjúklingi og
þarf á þessum tækjum að
halda, þá er óneitanlega gott
að geta ekið þeim til hans á
nokkrum minútum.
Sagði Rúnar, að það væri
augljóst, að ekki væri hægt að
vinna með þessi tæki i bilnum
á ferð.
— Billinn hefur verið nefnd-
ur hjartabill. Er þessi nafngift
að þinum dómi rangnefni?
— Já, það sem eru raun-
verulegir hjartabilar eru
nokkurs konar skurðstofur á
hjólum. Þeir bilar eru svona á
stærð við minni gerðina af
strætisvögnum. Þar eru alla
jafna við störf læknir,
hjúkrunarkona, og einn eða
tveir hjálparmenn. Það er
skemmst frá þvi að segja, að
þessi bill er ekkert i likingu við
þá.
— Er billinn þannig útbúinn,
að til þess sé ætlazt, að læknir
starfi við hann?
— Nei, það held ég sé ekki
rétt athugað. Sams konar bil-
ar, hvar sem þeir eru i notkun,
eru yfirleitt ekki mannaðir á
annan hátt en þessi bill. Hins
vegar eru möguleikar á þvi,
að læknir sem kvaddur hefur
veriö á vettvang, — segjum
t.d. næturlæknir, — geti annað
hvort beðið um afnot af tækja-
kosti bilsins og notað þau á
staðnum, ef svo ber undir, eða
fylgt sinum sjúklingi eftir i
bilnum. En ég get ekki séð, að
ástæða sé til þess, að hafa allt-
af lækni reiðubúinn við þennan
bil, enda er mér kunnugt um,
að i allt að tuttugu sinnum
stærri byggðarlögum en hér,
— hafa menn gefizt upp á
sliku.
Sagði Rúnar, að tveir menn
væru alltaf i bilnum, bilstjóri
og aðstoðarmaður. Sagði
Framhald á bls. 27
Gsal-Reykjavik — Eins og
ibúar á Reykjavikursvæðinu
hafa eflaust tekið eftir, hefur
bfll sá er Blaðamannafélag ls-
lands festi kaup á og gaf
Rauöa krossinum, til minn-
ingar um Hauk Hauksson
blaðamann, verið mikið á þön-
uin um borgina I sjúkra-
og neyðartilfellum að undan-
förnu. Tlmanum lék forvitni á
að vita, hvernig billinn hefði
reynzt, þann tima er hann hef-
ur verið i notkun, og þvi leituð-
um við til Rúnars Bjarnason-
ar, slökkviliðsstjóra.
— f5g álit, að fenginni nokk-
urri reynslu, að billinn sé
mjög fullkominn og góður
sjúkrabill. Það var sérstak-
lega mikilvægt að fá bilinn til
þess hlutverks, sem hann hef-
ur núna, þ.e. sem sjúkrabils i
öllum neyðartilfellum, hvort
sem um er að ræða alvarleg