Tíminn - 29.09.1974, Side 22

22
TÍMINN
Sunnudagur 29. september 1974.
Jakob og dýrin
hans
í þeim hluta írlands,
sem nú nefnist Tyrone-
hérað, bjó fyrir langa
löngu maður að nafni
Lorcan. Konan hans hét
Brid, og þau áttu einn
son, sem þau nefndu
Jakob. Þau voru ákaf-
lega hamingjusöm og
bjuggu við sæmileg kjör,
þar til Lorcan missti
heilsuna. Hann hafði
alla tið unnið hörðum
höndum til að búa i hag-
inn fyrir fjölskyldu sina,
en nú voru kraftar hans
skyndilega á þrotum,
hann hafði lagt of hart
að sér við vinnuna.
Jakob var góður og
hugulsamur piltur. Þeg-
ar hann eltist, fannst
honum hann verða að
finna einhver ráð til þess
að létta foreldrum sin-
um lifið. Honum þótti
ákaflega vænt um dýr og
hafði til að bera óvenju-
lega hæfileika til að
temja þau og hæna að
sér. Dag nokkurn sagði
hann við móður sina: —
Mamma min, nú hefur
mér loksins hugkvæmzt
leið til þess að afla pen-
inga, svo að ykkur
pabba geti liðið betur.
Ég ætla að nota dýrin
okkar til þess.
— Meinarðu asnann,
hundinn, köttinn og geit-
hafurinn? spurði móðir
hans undrandi. Hvað i
ósköpunum ætlastu fyr-
ir, Jakob minn?
— Eins og þú veizt, hef
ég kennt þeim að leika
ýmsar listir, og mér datt
i hug, að ef til vill gæti ég
unnið mér inn peninga
með þvi að láta þau
skemmta fólki.
— Auðvitað, Jakob!
Þetta er snjallræði,
sagði Brid, eftir að hafa
hugsað sig um stundar-
korn. Og það bezta við
þetta er, að dýrin virð-
ast njóta þess að leika
listir sinar.
— Jæja, sagði Jakob.
Ég ætla að leggja af stað
undir eins. Og ég lofa
þér þvi, að ég kem heim
eins fljótt og ég mögu-
lega get.
Jakob tindi siðan sam-
an föggur sinar og hélt
af stað ásamt dýrunum
sinum. Og hann tók lika
með sér flautuna sina.
Foreldrarnir stóðu við
gluggann og veifuðu,
þegar hersingin hélt úr
hlaði.
Jakob og dýrin gengu
lengi, lengi. Loks stað-
næmdust þau i útjaðri
litils þorps. Jakob rað-
aði dýrunum upp í ein-
falda röð, tók upp flaut-
una og hóf að leika á
hana. Og dýrin létu ekki
á sér standa. Asninn fór
strax að hrina af hjart-
ans lyst, hundurinn að
gelta, kötturinn að
mjálma og geithafurinn
að jarma.
Ekki leið á löngu, þar
til allir sem vettlingi
gátu valdið i nágrenninu
voru komnir á vettvang
til þess að hlýða á dýra-
kórinn. Og allir
skemmtu sér konung-
lega.
Þegar þessum merki-
legu tónleikum lauk,
kom gömul kona til
Jakobs og bauð honum,
ásamt öllum dýrunum,
heim til sin. Þar fengu
þau dýrlega máltið og
talsverða peningaupp-
hæð sem greiðslu fyrir
skemmtunina. Siðan
bauð gamla konan
Jakobi gistingu, en hann
þakkaði gott boð og hélt
ferð sinni áfram.
Næst kom Jakob að
allstóru þorpi. Allt fór á
sama veg og áður. Fólk
þyrptist að til þess að
hlusta á þennan undar-
lega kór, og engu var
likara en allir þorpsbúar
væru komnir á vettvang,
svo mikill var mann-
fjöldinn. Þarna réð
kátinan rikjum, og allir
skemmtu sér hið bezta,
en enginn þó betur en
dýrin sjálf.
Meðal áheyrenda var
flugrikur maður, sem
hét Feilim. Konan hans
hún Finola var þarna
lika og sjö ára dóttir
þeirra, sem hét Maeve.
— Heyrðu, pabbi,
sagði Maeve litla. Hvert
ætlar flautumaðurinn að
fara með dýrin sin, þeg-
ar hann er búinn að
skemmta okkur?
Jakob svaraði spurn-
ingu litlu stúlkunnar
sjálfur.
— Við höldum áfram
þar til við komum að
skógi, þar sem við get-
um sofið undir trjánum.
— Það er nú ekki nógu
gott, sagði Feilim. Það
gæti farið að rigna, og
þá hafið þið ekkert skjól.
— Á bak við húsið okk-
ar er skúr, sagði þá
Finola. Hann er tómur
um þessar mundir, og
þar geta dýrin þin verið i
nótt. Og i húsinu sjálfu
er nóg af rúmum, svo að
þess vegna þarftu ekki
að hýrast úti i skógi.
Jakob og dýrin voru
siðan i góðu yfirlæti hjá
Feilim-fjölskyldunni þar
til snemma næsta morg-
una. Þau fengu öll góðan
morgunverð, og siðan
örkuðu þau af stað.
Feilim og Finola og
Maeve stóðu i hliðinu og
veifuðu, en áður en þau
kvöddu, stakk Maeve
litla poka fullum af pen-
DAN
BARRV
• 'yý
Þarna er Skorpi y Það er ég viss 11
árásarskipið Villi. um að þessi 9
Með lendingarpallinn viðbjóðslegu Skorpi
opinn. menn eru rétt áÆ
^________^BBÉeftir okkur.gdP^
Við komum hingað Y En Skorpi menn
i Skorpi skipi, eru i einu af
Verðum við? ) Hey, nú hjálpar/
H-hvernig? þú til Villi, segðu
til hvernig ég á að
lesa á þessa mæla.
á meðan:Einhvern
,veginn hefur
Y Nú'
verðum við
twl
mm
Uitla skipið okkar að eyðileggja
// komist hingað /^_öryggisvélar

HUH?!