Tíminn - 29.09.1974, Side 18

18
TÍMINN
Sunnudagur 29. september 1974.
gömul dragkista með brotnum spegli. Milli hennar og
stóarinnar var lítill eldiviðarkassi, sem negldur var við
vegginn.
Katrin settist á annan stólinn og virti þetta ömurlega
og fátæklega herbergi fyrir sér. Það var eins og heljar-
þung byrði hefði verið lögð á herðar henni. Fæfurnir
voru þungir sem blý, og henni fannst vera eitthvert
undarlegt óbragð i munni sér. Hún varð að einbeita allri
orku sinni til þess að rifa sig upp úr þessu. Hún staulaðist
þó á fætur og fór að laga til í herberginu. En hreyf ingar
hennar allar voru seinar og þyngslalegar, eins og þarna
væri gömul kona að verki. Hún fann stóra tréskjólu og
burðaðist með hana út að leita að vatnsbóli. En það
fannst enginn brunnur á bæ hennar. Hún snuðraði kring-
um næsta kofa, er virtist álíka reisulegur og hús Jó-
hanns, en þar var ekki heldur neitt vatnsból. Loks fann
hún brúnn við götuna, drjúgan spöl frá kofanum. Þar
fylti hún skjóluna af vatni.
Hún tók sængurfötin og breiddi þau á sólheita klöpp.
Hún rogaðist einnig út með allar húsgagnanefnurnar og
hlóð þeim fyrir framan dyraþrepið. Síðan kveikti hún
upp í qrenisprekum, sem voru i eldiviðarkassanum, hit-
aði vatnið og þvoði allt draslið og raðaði þvi til þerris á
klöppina. Hún fann ekkert, sem hún gæti þerrað það
með. Þessu næst þvoði hún sjálf húsakynnin, og að lok-
um bar hún húsmunina inn affur og gerði sér eins hagan-
legt ból á slagbekknum og unnt var. Þegar þessu var lok-
ið, settist hún þar, lét hendurnar síga í keltu sina og litað-
ist um. Víst var allt orðið þokkalegra, en um hvilíka fá-
tækt vitnaði þó ekki sérhver hlutur!
Hún leit út um gluggann. Sólin var sigin til vesturs.
Henni datt í hug, hvað klukkan myndi vera. Á þilinu hékk
gömul klukka, og þegar hún dró hana upp, fór hún að
ganga meðódæma skrölti. En hún gatekki sett hana fyrr
en hún vissi, hve framorðið var í raun og veru. Hún batt
því skýlu yf ir höf uð sér og arkaði að næsta húsi, sem var
enn minna, en mun betur hirt. Þar vottaði jafnvel fyrir
rauðri málningu á stafninum.
Á leiðinni gekk hún fram hjá litlum og tötralega bún-
um dreng, sem lék sér að ofurlitlum barkarbáti á polli
við götuna. Hún staðnæmdist hjá honum og spurði:
„ Hvað heitir þú?"
„Öbet".
„Jæja, heitirðu Róbert. Er gaman að lifa?"
„Það hriktir í, en miðar samt, sagði karlinn", svaraði
snáðinn og gat varla kveðið að orðunum. Katrin hló, því
að nú vissi hún þó, að hún var á Álandseyjum. En hlátur-
inn sá var kjökri líkastur.
Fimm eða sex berfætt börn, seyrð og sultarleg á svip,
voru að leikjum inni í kofa grannanna. Katrín gaf sig að
stálpaðri telpu, sem dillaði kornbarni í keltu sér.
,, Klukkan min stanzaði. Getur þú sagt mér, hve f ram-
orðiðer? — Ég bý hérna í húsinu fyrirofan".
„Jú. Klukkan hangir nú þarna á veggnum, en hún er
víst hálftíma of fljót", svaraði stúlkan og leit forvitnis-
augum á Katrínu.
„Ég þakka kærlega fyrir", svaraði hún og flýtti sér
brott.
Hún var að setja klukkuna og sneri baki að dyrunum,
þegar hún heyrði skræka karlmannsrödd fyrir aftan sig.
Þar var allt í einu kominn feitlaginn og kubbslegur mað
ur, rauður í andliti og kringluleitur, smáeygur og voteyg-
ur. Hann kreppti feita fingurna um skrautlegt handfang
á dýrum göngustaf.
„Nú, þetta er þá nýja konan hérna í byggðinni Ég býð
þig velkomna við Vesturbæjar", skrækti hann.
„Ég þakka", svaraði Katrin kuldalega
Maðurinn hélt áfram jafn skrækróma og áður:
,, Ég leyf i mér að kynna mig. Ég er Svensson kapteinn.
Þú átt að vera hjá mér um sláttinn. Við byrjum að slá i
f yrramálið".
„Já, en það er annar..Norðkvist kapteinn er búinn að
koma hingað", stamaði Katrín undrandi.
„Djöfullinn sjálfur! Hef ég orðið of seinn?"
Svo íhugaði hann málið.
„Þá kemur þú til mín, þegar við förum að þreskja.
Mundu það!"
Síðan haltraði hann brott og studdi sig við staf inn.
Konan horfði á eftir honum gegnum gluggann. „Þá
kemur þú til mín, þegar við förum að þreskja", tautaði
hún. Var hún ekki lengur sjálfri sér ráðandi? Hún sat
lengi hreyfingarlaus á stólnum við gluggakrílið. Sólin
gekk undir, og kvöldroðinn fölskvaðist. Það dimmdi æ
meira. Hún var máttfarin og fann, að hún var svöng. En
hvaða máli skipti það? Hvað átti hún til bragðs að taka?
Leita á náðir föður síns heima í Austurbotnum? Hún gat
ekki snúið heim eins og umrenningur og látið fólk sjá
eymd sína. Hún átti aðeins einn kost: að fara til Norð-
kvists og lú garða hans, vera þar í heyvinnu um sláttinn
og fara síðan til Svenssons, þegar þreskitíminn kæmi.
Hún varð að af la sér lífsviðurværis með vinnu sinni. Það
var hennar framtíðarvon.
Frú Parker var að r
taka til i kiallaranum
hjá sér og gaf mér
v þetta dót.
’ Hvað ætlar \/Ég verðr að byrja
þú að gera 1 á að fela það svo
við það. Amamma sjáiþað
^ ekki.
Hllli
Í:flMffii
I
SUNNUDAGUR
29. september
8.00 Morgunantlakt. Séra
Pétur Sigurgeirsson flytur
ritningarorð og bæn.
8.10 Fréttir og veðurfregnir.
8.15 Létt morgunlög Gordon
Jenkins, Billy May, Ai Cai-
ola og fleiri ieika lög frá
ýmsum löndum.
9.00 Fréttir. Útdráttur úr
forustugreinum dagblað-
anna.
9.15 Morguntónleikar. - 10.10
Veðurfregnir). a. Hljóm-
sveitarsvita nr. 3 i D-dúr
eftir Bach. Filharmóniu-
sveitin i Berlin leikur: Her-
bert von Karajan stj. b.
Messa i C-dúr (K 317) eftir
Mozart. Pilar Lorengar,
Agnes Giebel, Marga Höff-
gen, Josef Traxel og Karl
Christian Kohn syngja með
Sinfóniuhljómsveit Berlinar
og kór Heiðveigarkirkj-
unnar i Berlin. Wolfgang
Meyer leikur á orgel. Kari
Forster stjórnar. c. Sónata i
g-moll op. 19 fyrir selló og
pianó eftir Rakhmaninoff.
Eileen Croxford og David
Parkhouse leika.
11.00 Prestvigslumessa i
Dómkirkjunni, Biskup Is-
lands vigir þrjá guðfræði-
kandidata, Auði Eir Vil-
hjálmsdóttur til Staðar-
prestakalla i Sugandafirði,
Jón Þorsteinsson til Set-
bergsprestakalis i Grundar-
firði og Kristján Val
Ingólfsson til Raufarhafn-
arprestakalls. Vigslu lýsir
séra Magnús Guðmundsson.
Vigsluvottar auk hans: Séra
Sigurður Guðmundsson
prófastur á Grenjaðarstað,
sr. Sigurður Kristjánsson
prófastur á Isafirði og séra
Frank M. Halldórsson. Séra
Þórir Stephensen þjónar
fyrir altari með biskupi.
Organleikari: Ragnar
Björnsson. Einn hinna ný-
vigðu presta, Auður Eir Vil-
hjálmsdóttir, prédikar.
12.15 Dagskráin. Tónleikar.
Tilkynningar.
12.25 Fréttir og veðurfregnir.
Tilkynningar. Tónleikar.
13.25 Mér datt það i hugEinar
Kristjánsson frá Her-
mundarfelli rabbar við
hlustendur.
13.45 íslensk einsöngslög.
Guðrún Tómasdóttir
syngur. Guðrún Kristins-
dóttir leikur á pianó.
14.00 Það herrans ár I874.Jón-
as Jónasson litur I gömul
blöð og dregur upp smá-
mynd af árinu. Einnig kem-
ur Árni óla rithöfundur
fram i þættinum.
14.45 Miðdegistónleikar: Frá
erlendum útvarpsstöðvum
a. Serenata úr „Concentus
musico instrumentalis”
eftir Johann Joseph Fux. b.
Sinfónia i E-dúr nr. 25 eftir
Haydn. Kammersveit út-
varpsins i Stuttgart leikur
bæði verkin: Paul Angerer
stj. c. „Sonetto del Petr-
arca” op. 104 og „Mefistó-
vals” eftir Liszt. James
Tocco leikur á pianó. d. Són-
ata i G-dúr fyrir fiðlu og
pianó op. 30 nr. 3 eftir Beet-
hoven. Itzhak Perlman og
Vladimir Ashkenazy leika.
(Hljóðritanir frá tónlistar-
hátiðum i Schwetzingen og
Bergen i sumar).
16.00 Tiu á toppnum. örn
Petersen sér um dægur-
lagaþátt.
16,55 Veðurfregnir. Fréttir.
17.00 Barnatimi: Kristin
Unnsteinsdóttir og Ragn-
liildur Ilelgadóttir stj. a.
Skólabókasöfn.Kynnt verða
markmið þeirra og starf-
semi. Sk ól a b ók a s a f n
L^ugarnesskóla heimsótt og
rætt þar við kennara og
nemendur. b. útvarpssaga
barnanna: „Stroku-
drengirnir” eftir Bernhard
Stokke, Sigurður Gunnars-
son heldur áfram lestri
þýðingar sinnar (12).
18.00 Stundarkorn með bassa-
söngvaranum Ezio Pinza,
sem syngur itölsk lög.