Tíminn - 22.06.1975, Blaðsíða 24

Tíminn - 22.06.1975, Blaðsíða 24
24 TÍMINN Sunnudagur 22. júni 1975. Höfundur: David Morrell Blóðugur hildarleikur 51 við þaulreyndan drápara. Guð einn mátti vita hvernig peim hafði tekizt að halda út svona lengi. Teasle var nú Ijóst, að hann hefði aldrei átt að koma með mennina þarna uppeftir. Hann hefði átt að bíða eftir ríkislögregl- unni. I fimm ár hafði hann blekkt sjálfan sig og haldið lögreglulið sitt jafn harðgert og agað, eins og liðið í Louisville. Nú skildist honum, að ef tir því sem árin liðu, höfðu mennirnir vanizt daglegum störfum sínum og misst árvekni sína. Sama gilti um hann sjálfan. Hann hafði rifizt við Orval í stað þess að einbeita sér að strokufanganum. Hann hefði átt að varast fyrirsátina. Nú var allur útbúnaðurinn glataður, eftirleitarleiðang- urinn í upplausn, og mennirnir á víð og dreif. Orval var látinn. Smám saman rann upp fyrir honum beiskur sannleikurinn. Hann var í raun og veru orðinn linur og kærulaus. Svo varaði hann Orval ekki við því að standa uppréttur við brúnina. ( fyrstu rann hávaðinn saman við þrumu- gný. Teasle var ekki alveg viss um hvort honum hafði misheyrzt eða ekki. Hann nam staðar og leit á hina. — Heyrðuð þið eitthvað? — Ég er ekki v'tss, sagði Singleton. — Einhvers staðar framundan, held ég. Hægra megin við okkur. Svo heyrðist hljóðið þrisvar sinnum enn. Ekki var um að villast. Þetta voru riffilskot. — Það er Lester, sagði Ward. — En hann er ekki að skjóta í átt til okkar. — Ég held ekki að hann haf i bjargað sínum rif f li f rek- aren við, sagði Teasle. —Þettaer grænliðinn. Enn heyrðist skothljóð. Það var riffillinn aftur. Þeir biðu eftir öðru skoti, en það heyrðist aldrei. — Hann f ór hringinn og gómaði þá í klettarof inu, sagði Teasle. — Fjögur skot — f jórir menn. Fimmta skotið var líknarkúlan. Nú fer hann að elta OKKUR. Hann f lýtti sér að snúa með Mitch í öf uga átt við skothl jóðið. Ward mótmælti. — Bíddu aðeins. Eigum við ekki að reyna að hjálpa? Við getum ekki skilið þá svona ef tir. — Þú mátt bóka það, að þeir eru dauðir. — Nú f er hann að elta okkur, sagði Singleton. — Vertu viss, sagði Teasle. Ward leit kvíðaf ullur i átt að sköthljóðinu. Hann lokaði augunum, og kenndi ógleði. — Vesalings ræf larnir. Hann studdi Mitch treglega. Þeir fóru til vinstri og juku hrað- ann. Regninu létti svolitið, en jókst svo aftur. — Hann bíður okkar líklega við klettinn, ef ske kynni, að við hefðum ekki heyrt skothvellina, sagði Teasle. — Við f áum svolítið f orskot út á það. Um leið og hann sannf ærist um að við komum ekki, þá fer hann yf ir brattann að leita að slóðinni okkar. En regnið þurrkar hana út. Hann mun ekki finna neitt. — Er okkur þá borgið? sagði Ward. Mitch át þetta heimskulega upp eftir honum. — Nei. Þegar hann f innur ekki slóðina okkar, þá hleyp- ur hann að hinum enda brattans, og reynir þannig að komast f ram fyrir okkur. Hann mun f inna stað, þar sem hann telur líklegast að við klif um niður. Þar mun hann liggja og bíða okkar. — Jæja þá, sagði Ward. — Þá stendur okkur aðeins einn kostur til boða. Við verðum að komast þangað á undan honum. Ekki satt? — Á undan honum. Ekki satt? Mitch endurtók þetta og staulaðist áfram. Þetta hljómaði auðveldlega, eins og Ward sagði það. Bergmálið í Mitch var svo skringilegt, að Teasle hló óstyrkum hlátri. — Það er rétt. Við verðum að komast þangað á undan honum, sagði hann og leit á Singleton ug Ward. Rósemi þeirra hafði mikil áhrif á hann. Skyndilega hvarf laði að honum, að þrátt fyrir allt gæti gæfan slegizt í lið með þeim. ÞRETTÁNDIKAFLI Klukkan sex breyttist regnið í stór og þung högl. Sum þeirra skullu svo harkalega í andlit Singletons, að þeir neyddust til að koma sér í skjól undir tré. Lauf ið var þeg- ar f allið af því/en greinarnar voru nógu margar til þess, að haglið skall mestmegnis á þeim. Afgangurinn skall harkalega á nöktu baki og brjósti Teasles. Hann bar hendur yfir höfuð sér, til að verjast haglinu. Hann var viðþolslaus að halda aftur af stað. En hanh vissi að slíkt var óðs manns æði. Þetta hagl var svo stórt og þungt, að nokkur stykki, sem lömdu vel, gátu skellt manni f lötum. En því lengur sem hann húkti við tréð þeim mun meiri tíma hafði andstæðingur hans til að ná þeim. Eina von þeirra var sú, að haglið hefði einnig neytt hann til að stanza og leita skjóls. Hann beið, skimaði í kringum sig og var viðbúinn árás. Loksins hætti haglélið, og ekki rigndi meira. Það rofaði til á himninum, storminn lægði og þeir hröðuðu sér yf ir brattann. Nú var ekki lengur vindurinn og regnið til að Sunnudagur 22.júni 8.00 Mofgunandakt. Herra Sigurbjörn Einarsson bisk- up flytur ritningarorð og bæn. 8.10 Fréttir og veðurfregnir. 8.15 Létt morgunlög. 9.00 Fréttir. Útdráttur úr for- ustugreinum dagblaðanna. 9.15 Morguntónleikar. (10.10 Veðurfregnir). a. „Vatna- svita" nr. 1 eftir Handel. Filharmóniusveitin I Haag leikur, Pierre Boulez stjórn- ar. b. „Liebster Gott, wann werde ich sterben", kantata nr. 8 eftir Bach. Ursula Buckel, Hertha Töpper, Ernst Haefliger, Kieth Eng- en og Bach-kórinn i Mun- chen syngja með hljómsveit Bach-vikunnar i Ansbach, Karl Richter stjórnar. c. c. Konsert i As-dúr fyrir tvö pianó og hljómsveit eftir Mendelssohn. Orazio Fru- goni og Annarosa Taddei leika með Sinfóniuhljóm- sveitinni i Vinarborg Rudolf Moralt stjórnar. 11.00 Messa i Eyrarbakka- kirkju. Prestur: Séra Val- geir Astráðsson. Organleik- ari: Rut Magnúsdóttir. Kirkjukór Eyrarbakka- kirkju syngur ásamt stúlknakór. (Hljóðritun frá 15. júni s.l.). 12.15 Dagskráin. Tónleikar. 12.25 Fréttir og veðurfregnir. Tilkynningar. Tónleikar. 13.20 ' Kvæið og pilsdátinn. Gisli J. Astþórsson rithöf- undur les þátt úr bók sinni „Hlýjum hjartarótum". 13.40 Harmonikulög. Ray- mond Siozade og félagar leika. 14.00 Staldrað við á Blönduósi, — þriðji þáttur. Jónas Jón- asson litast um og spjallar við fólk. 15.00 Miðdegistónleikar. Frá tónleikum Filharmóniu- sveitar Berlinar i desember s.l. Stjórnandi: Herbert von Karajan. a. Tónlist fyrir strengjasveit, slagverk og celestu eftir Béla Bartók. b. Sinfónia nr. 9 i e-moll op. 95 eftirDvorák. (Hljóðritun frá Bérlinarútvarpinu). 16.15 Veðurfregnir. Fréttir. 16.25 Alltaf á sunnudögum. Svavar Gests kynnir lög af hljómplötum. 17.15 Barnatimi: Agústa Björnsdóttir stjórnar. Hin fornu tún. — Nokkrir þættir um Reykjavik og nágrenni. 18.00 Stundarkorn með italska tenórsöngvaranum Cesare Valletti. Tilkynningar. 18.45 Veðurfregnir. Dagskrá kvöldsins. 19.00 Fréttir. Tilkynningar. 19.25 úr handraðanum.Sverr- ir Kjartansson annast þátt- inn. 20.00 Sinfóniuhljómsveit ts- lands leikur i útvarpssal tónverk eftir Helga Pálsson. Páll P. Pálsson stjórnar. a. Prelúdia og menúett. b. Kansónetta og vals. 20.20 Frá árdegi til ævikvölds. Nokkur brot um konuna i is- lenzkum bókmenntum. — Fjórði þáttur: „Amma kveður" Gunnar Valdim- arsson tekur saman þáttinn. Flytjenduraukhans: Helga Hjörvar, Grimur M. Helga- son og Ólfur Hjörvar. 21.15 Kórsöngur i útvarpssal. Karlakórinn Fóstbræður syngur lög eftir Sigfús Ein- arsson, Árna Thorsteinsson, Sigursvein D. Kristinsson og Jón G. Asgeirsson. Ein- söngvarar: Sigriður E. Magnúsdóttir og Hákon Oddgeirsson. Pianóleikari: Carl Billich. Söngstjóri: Jónas Ingimundarson. 21.35 Frá Vesturheimi. Þor- steinn Matthiasson flytur siðara erindi sitt: A Viktor 707. 22.00 Fréttir. 22.15 Veðurfregnir. Danslög. Hulda Björnsdóttir dans- kennari velur lögin. 23.25 Fréttir i stuttu máli. Dagskrárlok.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.