Fréttablaðið - 23.01.2007, Síða 56

Hann hefur beðið fram-
an við sjónvarpið allan
daginn. Tók ekki í mál
að spila lúdó við börn-
in eða ná í rjóma í
sveppasósuna. „Ég þarf
að undirbúa mig and-
lega,“ segir hann
sposkur og æfir þjóð-
sönginn og málar á sig fánalitina.
Þegar þjóðsöngurinn fer að
hljóma stendur hann upp, leggur
hönd á brjóst sér en á erfitt með að
syngja með. Varirnar eru þurrar af
spenningi og lagið er spilað óvenju
hratt af Þjóðverjanum. Þjóðarstolt-
ið vex með hverju sekúndubroti og
þegar síðasta tóninum sleppir
klappar hann höndum saman og
öskrar að nú skuli látið sverfa til
stáls. Húsfreyjan felur sig inni í
eldhúsi þegar hrópin taka að óma.
Hverju marki er fagnað eins og það
sé það síðasta, dómurunum er blót-
að í sand og ösku og fyrr en varir
hafa alls kyns samsæriskenningar
fengið að líta dagsins ljós. „Úkra-
ína og Ungverjaland eru bestu
vinir,“ segir hann þegar vafasamur
dómur fellur.
Þótt flautað sé til hálfleiks unir
hann sér engrar hvíldar. Leikmenn-
irnir eru teknir á beinið eins og
hann sé sjálfur staddur í búnings-
klefanum. Reynir að stappa stálið í
sína menn á föðurlegu nótunum um
leið og hann lætur þá finna hve illa
muni fara fyrir þeim ef þeir taki
sig ekki taki.
„Við verðum að fá markvörsl-
una í gang,“ segir hann en húsfreyj-
an liggur óttaslegin á bæn og vonar
að Íslendingar vinni nú leikinn.
Hún er þegar farin að undirbúa
skyndiflótta frá heimilinu með
snyrtitöskuna, náttföt og strigaskó
með frönskum rennilás við bak-
dyrnar.
Þegar leikmennirnir ganga inn á
völlinn stendur hann upp, gengur
að sjónvarpinu og steytir hnefann í
átt að andstæðingunum. „Þið eigið
ykkur ekki viðreisnar von gegn
okkur!“ Brátt breytist ljúfsár
draumur um glæstan sigur í mar-
tröð. Húsfreyjan sussar á börnin og
gefur þeim merki um að læðast út
bakdyramegin og eftir situr hann
með sárt ennið. Alveg eins og
íslenska landsliðið í handbolta.
Það er orðið ósköp
langt síðan maður sá
frétt um Loch Ness
skrímslið!
Trúir þú á
hana Nessie?
Auðvitað! Ég held meira að
segja að ég hafi
sofið hjá henni
á föstudag!
Og hvernig var
heilsan, var hún
ekki frísk og í
góðu standi!
Í góðu
standi,
tja ...
Hvernig ferðu að þessu,
Palli? Hvernig veistu hver
hringir bara með því
að heyra símann
hringja?
Er þetta einhvers konar
fjarskynjun eða sjötta
skilningarvit? Eða
heyrirðu raddir?
Ég get eiginlega ekki
útskýrt það. Þetta er bara
einhvers konar tilfinning
eða náðargjöf ...
Getur kallað
það Hæfileika.
Auðvitað tók
ég hann með,
hver heldurðu að
hafi blásið upp
björgunarbátinn?
Sko ...
Stundum
semur þetta sig
bara sjálft!
Pabbi, mamma
segir að við
vitum ekki hvort
barnið verður
strákur eða
stelpa.
Það er alveg
rétt.
Og hún segir líka
að við vitum ekki
hvað það heitir
eða hvort það vill
leika með
dúkkur eða
bíla ...
Nei, það er
alveg rétt, við
vitum það
ekki enn
Hvernig
vitið þið þá
að þið eigið
barnið?
ÚTSALA
!ÞAÐ ER A
LLTAF