Fálkinn


Fálkinn - 08.06.1964, Blaðsíða 13

Fálkinn - 08.06.1964, Blaðsíða 13
Það var sunnudagurinn 3. maí á því herrans ári 1964. Það er víst óþarft að taka fram, að veðrið var gott, nóg að nefna ártalið. Sól skein öðru hverju milli skýjanna og golan var sæmi- lega hlý. Borgin skartaði þegar í sumarskrúða, tré stóðu allaufguð í görðum og græni liturinn hafði náð yfirtökunum á öllum jarðargróðri. fólk gekk léttklætt eftir götunum upp úr hádeginu og naut þess að sóla sig eftir inniveru vikunnar. Á dögum sem þessum er algengt að sjá margt manna og kvenna á hestbaki í nágrenni borgar- innar. Mest áberandi eru hestamennirnir í ná- grenni skeiðvallar hestamannafélagsins Fáks inn við Elliðaár og þaðan liggur straumurinn í gegn- um Blesugrófina, út úr borginni, þar sem frjáls- ræðið er heldur meira, en þó harla lítið í augum sveitamannsins. Fyrir því sjá ótal girðingar og ökumenn vélknúinna farartækja, sem leita uppi hvern ökufæran troðning á góðviðrisdögum og fjargviðrast þá gjarna yfir „truntunum" sem þeir verða oft að hægja á sér fyrir. Og reiðmennirnir hafa þá stundum svipuð orð og ekki fegurri um ökumennina, sem þeim finnst óþarfi fyrir að vera að skælast á vegleysum, þegar er af nógum vegum í grenndinni. En þann dag, upp úr hádeginu, var óvenju margt um hestamenn á ferli upp Blesugrófina. Og þeir stefndu allir í sömu átt. Þeir fóru sér hægt, og sumir voru mjög ábúðarfullir á svipinn. Það er siður hestamanna að mæla út með aug- unum þá hesta, sem þeir sjá, vega og meta hæfileika þeirra í huganum, bera þá saman við sína hesta og reiðlag knapanna saman við sitt. En þennan dag var bersýnilegt að hestarnir voru skoðaðir óvenjulega vel. Þeir voru mældir með augunum frá faxi til hófs og ekki fóru knaparnir heldur varhluta af þessari þögulu íhlutun. Og það væri synd að segja, að þeir endurgyldu ekki augnatillitin. En þennan dag var ferðinni ekki heitið út fyrir bæinn. Skammt ofan Blesugrófarinnar stendur rétt ein af timbri gerð, og er sú nefnd Breiðholtsrétt. Við hlið hennar er gryfja ein mikil gerð af mannavöldum. Þar hefur möl verið tekin til afnota fyrir framkvæmdir borg- arinnar og mun tala malartonnanna, sem þaðan hafa verið flutt orðin býsna há. Og þangað, ofan í þessa malargryfju, beindu reiðmennirnir för sinni þennan sunnudag. Þangað safnaðist fljótlega álitlegur hópur hestamanna og fór ört stækkandi. Er menn riðu ofan í gryfjuna fengu þeir fyrirmæli þeirra, er fyi'ir voru, um það hvar þeir ættu að staðnæmast. Þeim var skipt í sex flokka, sem áttu að halda sig á ákveðnum svæðum í gryfjunni. Svo komu menn með hvítar tuskur til reiðmannanna, sem festu þær á sig í bak og fyrir, og kom þá í ljós, að á þær voru skrifuð númer frá einum og upp í þrjú hundruð. Stöðugt fjölgaði í gryfjunni, eftir því sem leið á þriðja tímann. Æ færri númer vantaði. Kunningjar hittust og tóku tal saman, og ræddu Efst. Margrét Johnson á Prett sínum. Hún keppti fyrir Sportvöruverzlun Búa Petersen. I miðið. Rosemary Þorleifsdóttir á Léttir sínum. Hún keppti fyrir Neðst. Kolbrun Kiistjánsdóttir á Frey sínutn, Hún keppti fyrir Málningu h.f. ___ FALKINN

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.