Ljósberinn - 01.12.1946, Blaðsíða 15

Ljósberinn - 01.12.1946, Blaðsíða 15
LJÓSBERINN 227 inn, útrýmdi hann þessum hugsunum. „Hann er aðeins barn", hugsaði hann, „sem ekki veit hvers vegna hann gjörir þetta eða hitt. Hann leikur sér aðeins að því, sem honum fellur bezt. Ætli býflugurnar og liljurnar sýni hon- u.m þakklátssemi. iÉg þarf ekki að gera mér neina fyrirhöfn vegna þessa drenghnokka. Hann hefur sjálfsagt ekki einu sinni hug- mynd um, að hann hafi hjálpað mér. Stundarkorni síðar var hann ennþá gram- ari við barnið, þegar hann sá foringja róm- versku hermannanna, sem dvaldi í Betlehem, koma út úr hliðinu. „Það var ekki smáræði", hugsaði hann, „sem ég átti á hættu við uppá- tæki litla drengsins! Ef Voltigíus hefði kom- ið einni mínútu fyrr, hefði hann séð mig með barn í fanginu". Foringinn gekk nú rakleiðis til varðmanns- ins, og spurði hann, hvort þeir gætu talað þar saman, án þess að nokkur heyrði til - þeirra. Það væri leyndarmál, sem hann þyrfti að segja honum. „Ef við förum aðeins tíu skref frá hliðinu", svaraði hermaðurinn, „get- ur enginn heyrt til okkar". „Þú veizt", sagði foringinn, „að Heródes konungur hefur hvað eftir annað reynt að ná í barn, sem elzt upp hér í Betlehem. Vitr- ingar hans og prestar hafa sagt honum, að þetta barn muni setjast í hásæti hans, og einnig Iiafa þeir spáð, að nýi konungurinn muni atofna þúsund-ára-ríki friðar og heilag- leika. Þú getur skilið, að Heródes muni vilja hindra það". „Það skil ég vel", sagði hermaðurinn með ákafa, „en það hlýtur líka að vera f jarskalega auðvelt". „Það mundi áreiðanlega vera hægðarleik- ur", sagði foringinn, „ef konungurinn aðeins vissi, hvert af öllum börnum í Betlehem það væri". Hermaðvirinn hnyklaði brýrnar. „Það var slæmt, að spámenn hans skyldu ekki geta frætt hann um það". „En nú hefur Heródes fundið upp bragð, sem hann heldur að muni duga til að gera þennan unga friðarhöfðingja ósaknæman", hélt foringinn áfram. „Hann heitir hverjum þeim stórgjöfum, sem vill hjálpa honum". „Hvað, sem Voltigíus skipar, skal verða framkvæmt, einnig án launa og gjafa", sagði hermaðurinn. „E.g þakka þér fyrir", sagði höfðinginn. „Nú skaltu heyra ráðagerð konungsins! Hann ætlar að halda hátíðlegan fæðingardag yngsta sonar síns með veizlu, og þangað á að bjóða öllum sveinbörnum í Betlehem, sem eru tveggja til þriggja ára að aldri, ásamt mæðr- um þeirra. Og í þessari veizlu------------" Hann þagnaði og hló, þegar hann sá þykkju- svipinn, sem brá fyrir á andliti hermanns- ins. „Vinur minn", hélt hann áfram, „þú þarft ekki að vera hræddur um, að Heródes hafi í hyggju að nota okkur sem barnfóstrur. —¦ Beygðu nú eyra þitt niður að munninum á mér, og þá skal ég láta þig heyra fyrirætl- anir hans". Foringinn var lengi að hvísla að her- manninum, og þegar hann var búinn að skýra honum frá öllu, sagði hann: „Eg þarf ekki. að taka það fram við þig, að það verður að gæta ítrustu þagmælsku, ef allt fyrirtækið á ekki að misheppnast". „Þú veizt, að þú mátt treysta mér, Volti- gíus", svaraði hermaðurinn. Þegar fóringinn var farinn og hermaðurinn var orðinn einn á varðstöð sinni, skyggndist hann um eftir barninu. Það var að leika sér milli blómanna, og bonum fannst það svífa létt og yndislega á milli þeirra, eins og fiðr- ildi. Allt í einu fór herinaðurinn að hlæja. „Það er satt", sagði hann, „ég mun ekki lengi þurfa að láta mér gremjast við þetta barn. Því verður áreiðanlega einnig boðið í veizlu Heródesar í kvöld". Kesjumaðurinn var á verði allan daginn til kvölds, og það var kominn tími til að loka hliðum borgarinnar fyrir nóttina. Þegar því var lokið, gekk hann um mjóar og dimmar götur upp að skrautlegri höll, sem Heródes átti í Betlehem. I miðri þessari voldugu höll

x

Ljósberinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljósberinn
https://timarit.is/publication/362

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.