Veðrið - 01.04.1963, Blaðsíða 35

Veðrið - 01.04.1963, Blaðsíða 35
sl. tvö ár, og er það svört mús eða rotta, heldur minni en hagamús. Hún getur gengið upp veggi og ég held, hvað sem er, og er mun verri en hagamúsin. Var þó nóg að hafa hana fyrir. Líkur benda til, að hagamúsin forðist hina svörtu Asetningur er hér í haust yfirleitt frekar slæmur, marga vantar allnokkuð af heyjum. Það kann eitthvað að bæta úr, að tíð hefur verið svo góð, að fé hefur litla sem enga gjöf þurft til þessa. — Kýr komu alls staðar jafnt á gjöf eða inni- stöðu 23. október." Ég þakka Aðalsteini þetta fróðlega bréf. Þótt það sé laust við allan barlóm, ber það með sér, að enn sem fyrr getur verið mörg búmannsraunin. — Því miður virðast nú orðið fáir bændur gefa sér tíma til að skrifa svona fréttnæm bréf. Ég býst jafnvel við, að þeir standi í þeirri slæmu trú, að allar fréttir, sem máli skipta, komi i útvarpinu. En það er misskilningur. /• Ey. LOFTSÝN. (Úr bréfi frá Guðmundi Jónssyni Ytri-Bakka í Tálknafirði til Jóns Eyþórs- sonar, 27/3 1937). . . . datt mér i hug að lýsa fyrir yður loftsýn, sem ég og margir sáu, þó langt sé síðan. Hún þótti tilkomumikil og falleg, þó hún vissi ekki þar eftir á gott. En jafnframt verð ég að segja dálitla ferðasögu, þó hún sé ekki ýkjamerkileg. — Enn er mér minnisstæð veðurbreytingin, sem varð á eftir þessari sýn. Ég var þá nærri 18 ára [1881], en nú fullra 74 ára [f. 1863]. Ég átti heima á bæ þeim, sem Arnkötludalur heitir. Hann liggur upp frá Steingrímsfirði. Annar bær er framar í dalnum og heitir Vonarhóll. Er röskur háltímagangur milli bæjanna. Laugardaginn annan í þorra var ég sendur suður yfir svonefnda Bæjardalsheiði. Þar fyrir sunnan tekur Reykhólasveitin við. Þegar ég var kominn upp á há- heiðina, sá dg þessa loftsýn. Eg naut hennar betur en margir aðrir, sem niðri í byggð voru, því bugðan á hringunum í suðri og suðvestri voru frá mér að sjá niðri við fjöllin. Þetta var um hádegi. Loftið var svoleiðis, að það sást hvargi hrein heiðbirta, ekki heldur nein lausaský, loftið var allt þámað, sem þá var kallað. Sólina sá vel, en alls staðar þar, sem hringarnir komu saman, voru sólir eða geislabrot. Ég held, að þetta hafi séðst hátt í tvo tíma. Læt ég hér miða með líkingu af loftsýninni, eins og hún kom mér fyrir sjónir. Jæja, ég verð þá að halda áfram ferðasögunni. Ég fór eitthvað út i sveitina, en ætlaði mér að komast heim sama daginn. Það fór á aðra leið. I bakaleið átti ég að koma við á Bæ og taka meðul hjá Ólafi Sigvaldasyni lækni, en biðin þar varð lengri en ég bjóst við, svo það var farið að skyggja, þegar ég fékk meðul- in, og útlit að ljókka, svo ég réði það af að fara inn í Geiradal og norður Gauts- dal. Sá dalur liggur fram úr Geiradalnum, beint á móti Arnkötludal, og lágur hryggur á milli, sem kallaður er Þröskuldur. Eg gisti á bænum Gautsdal. Um nóttina gerði aftaka-norðanbyl, sem hélzt látlaust fram á föstudagskvöld seint [í næstu viku]. Á laugardagsmorgun var ég snemma á fótum, því nú var komið VEÐRIÐ — 33

x

Veðrið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Veðrið
https://timarit.is/publication/369

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.