Vikan

Tölublað

Vikan - 16.09.1965, Blaðsíða 13

Vikan - 16.09.1965, Blaðsíða 13
Þó sagði Ines hlæjandi: — Lokaðu augunum andartak, Gigi, og segSu mér hvort þú sérð heldur tvo fætur eða f jögur dekk . . . ? — Tvo fætur, sagði ég auðvitað. En í raun og veru skrökvaði ég. í hug- anum sá ég fjögur hjól, fiögur ný dekk, sem biðu eftir mér hinum megin við hornið, eftir því sem ég bezt vissi, til að fara með mig hvert sem ég óskaði. Um þetta leyti hringdi ég á sunnudagsmorgni til hennar. Ég sagðist koma og sækja hana, við gætum farið út að ströndinni. Ég sagði henni að mig langaði til að vera einn með henni; ég ætlaði að tala um trúlofun okkar. Glaður og ánægður fór ég niður í bílskúrinn, undir húsinu mínu, og ók fína bílnum. Það fyrsta sem ég gerði var að fara á bensínstöðina, við hornið á via Candia. Þar fékk ég allt sem mig vanhagaði um og lét því framrúðuna. Ég fór inn í bílinn, setti í fyrsta, skipti svo yfir í annan, síðan í þriðja, og að lokum ók ég alla viale Gilio Cesare í fjórða, það var dásamlegt. Bíllinn gleypti bókstaflega götuna, vélin suðaði, eins og ást- íangin býfluga á blómstrandi engi . . . En þegar að ég ók inn á piazza della Libertá sá ég langleiðis frá að Ines var ekki ein. Ég varð reiður, vegna þess að ég hafði sagt henni að ég vildi vera einn rrteð henni, og ég varð ennþá erglegri, þegar að ég sá að þessi fylgifisk- ur hennar var Tullio. Ég vissi þá þegar að Tullio, sem var vinur minn og félagi í smásöluverzluninni, var að stíga í vænginn við Ines; og nærvera hans þennan morgun var sönnun þess. Ég verð að viðurkenna að Tullio er bæði stærri og myndarlegri en ég; hann var hávaxinn, breiðaxla, með lítið höfuð og digran háls eins og nautgripur. En ég, aftur á móti, var lítill og grannvaxinn, með áköf og greindarleg augu; og þegar allt kem- ur til alls byggist ekki heimurinn á styrkleikanum einum. Ég tók líka eftir því að Tullio var fínni núna, en nokkru sinni áður. Þegar ég kom til þeirra, opnaði ég bílhurðina og sagði þurrlega: — Vertu bless, Tullio. En Ines sagSi glaSlega: - Tullio hringdi til m(n, svo aS ég sagði honum að hann gæti komiS með . . . - Er það ekki í lagi? sagði Tullio frekjulega. - Aðalatriðið fyrir þig er að aka bílnum . . . Þessi vanhugsaSa athugasemd gerSi mig frávita af reiSi, og ég svar- aSi hræsnisfullur: — Einmitt, aSalatriSiS er bíllinn, annaS skiptir ekki máli. KomiS þiS þá . . . Þau stigu upp í bílinn. Ines settist í aftursætiS, en Tullio viS hliSina á mér. Fyrst í staS var ég ónægður með þessa tilhögun, en fljótlega sá ég að þaS var engin ástæSa til að gleðjast. Tullio sneri sér strax að Ines og hún teygði sig í áttina til hans, og svo upphófust ákafar samræður, eins og milli tveggia elskenda. Hvað töluSu þau um? — Sitt af hverju, grín, ómerkileg dægurmál, gullhamrar og yfir leitt ósköp ómerkilegt hjal. En það sem reitti mig aðallega til reiði var hljómfalliö. Það var ákaft og ísmeygilegt og benti til að þau ættu sameiginleg áhugamál. Við vorum komin út fyrir Róm og ókum eftir Aurelia. Meiningin var að fara til Santa Marinella. Það var orðið framorðið og ég fór að aka hratt. En það var ekki svo auðvelt að aka hratt. Svo langt sem augað eygði var samfelld röð af bílum, stórum og litlum, útlendum og ítölskum, stórum lúxusbílum úr siávarþorpunum, með bjálfa við stýrið, sem óku eins og þeir væru á mótorhjóli. Ég hægði á mér og ef til vill hefði ég gert það áfram, hefðu ekki skötuhjúin, sem voru í bílnum mér mér, farið svo í taugarnar ó mér, með þessu masi sínu. Ég veit ekki hvernig það atvikaðist, eða hverju það var að kenna, en þessi sjúklega afbrýðisemi mín hafði áhrif ó aksturinnn, ef til vill var til- gangurinn að komast sem fyrst til Santa Marinella, og loka þannig fyrir þetta heimskulega þvaður þeirra. Framhald á bls. 49. ¦ SKlfc...... '~;»1IM

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.