Vikan - 01.09.1977, Blaðsíða 17

, ,Nú er okkur
ekki hlíft
lengur!
Það hefur ekki tíðkast hingað til að
stúlkur vinni við uppskipun á Höfn-
inni. — Nú er þó svo komið, að ekki er C.
ástæða til að halda að maður sjái
ofsjónir, þótt ung stúlka standi á
bryggjunni og vinni við affermingu.
Við fengum þær upplýsingar hjá
Togaraafgreiðslunni að hjá þeim ynnu
stúlkur við slíkt starf, og daginn sem
við vorum að leita að þeim, fundum við
tvær þeirra við uppskipun úr fragt-
skipi. Við spjölluðum lltilsháttar við
aðra þeirra, Hrönn Harðardóttur, 16
ára.
Hvers vegna valdir þú þér þetta
starf, Hrönn?
Ég get eiginlega ekki svarað því!
Ég gat þó ekki hugsað mér að fara á
skrifstofu, og vildi vinna úti við, svo ég
talaði við verkstjóra hér og sótti um
þetta.
— Kom ekkert hik á verkstjórann —
kvenmaður við uppskipun?
— Nei, honum virtist bara finnast
þetta eðilegt.
— Verður þér ekkert kalt að standa
svona úti allan daginn hvernig sem
viðrar?
— Nei, nei, það venst furðu vel. Þó
er þetta einna leiðinlegast í rigningu!
— Ertu ekki þreytt að afloknum
vinnudegi?
— Nei, ég hugsa að ég sé ekkert
þreyttari en stúlkur, sem vinna t.d. á
skrifstofu, en þreytan kemur einhvern-
veginn öðruvísi fram.
— Hvernig gengur að vinna með
karimönnunum?
Það gengur bara vel. Í fyrstu
urðum við varar við að þeir létu okkur
um auðveldustu verkin — en það er
liðin tíð og nú hlífa þeir okkur ekkert!
Hér gætir ekki ágreinings.
Hvernig er vinnutíminn hjá þér?
Ég vinn frá kl. 8 á morgnana, til
kl. 17, en yfirleitt er þó unnið lengur.
— Gætirðu hugsað þér að fara í
þetta starf aftur?
— Já, það gæti égl!
— Nú verð ég að segja eins og er,
að mér er ekkert vel við að standa hér
með þessar tunnur fljúgandi yfir
höfðinu á mér! Ertu ekkert hrædd um
að fá þetta beint í höfuðið?
Nei, ekki lengur, Ég var þó alveg
dauðskelkuð fyrst, en þetta venst eins
og allt annað, þetta er nú bara daglegt
brauðl!
akm
Lesið framhald
þessa greinaflokks
x næstu Viku.
35. TBL. VIKAN 17