Vikan - 01.09.1977, Qupperneq 22
dauðafölva. Þaðvarblóðá höku hans
og blóðýringur á bókinni. sem hann
var að lesa.
Fingur Cuttles voru rauðir. er
hann dró þá til sin. Höfuðið á
skipslækninum féll máttlaust niður
aftur.
..Þér sjáið víst að dauðastjarfinn
er enn ekki kominn." sagði Larkin,
,.svo að álykta má — — "
Út með vðurl" öskraði Cuttle.
Larkin skevtti því engu og tók um
hönd hins látna.
..Já. hannerennþá volgur. og það
sannar —
..Heyrðuð þér ekki. að ég sagði
vður að hypja yður út?" öskraði
Cuttleenn. ,.Égætla sjálfum mérað
leiða þett_a morð til lykta.”
..Ég hélt nú sannast að segja, að
þér hefðuð leitt hitt morðið til lykta
líka."sagði Larkinsaklevsislegu. ,.!
alvöru talað. herra Sherlock Holmes,
haldið þér ekki. að þetta sé bara
tilviljun. slvs. á ég við? Hnífurinn
hefur sennilega dottið niður af
veggnum og hafnað i hryggnum á
vesalings lækninum. sem ekki hefur
átt sér ills von — — ”
..út meðvður."drundiCuttle og í
sama vetfangi rétti hann út vinstri
höndina og gaf Larkin einn á
kjammann.
Larkin hörfaði aftur á bak út um
opnar dyrnar og lenti í fanginu á
þjóni. sem kom með hlaðinn bakka af
krásum handa yfirmönnum á stjórn-
palli. Það varsannarlega aumkunar-
leg og hlægileg sjón að sjá Larkin
sitjandi í hrúgu af postulínsbrotum
og fyrrverandi krásum, en Cuttle
stökkekki bros. Hann hafði gripið til
skammbyssunnar og miðaði henni á
Larkin.
..Viljið þór loka þessum dyrum,”
skipaði Cuttle er Willowby rak enn
einu sinni höfuðið út um gættina á
klefadyrum sínum. Dyrnar smullu i
með rokna hávaða, en Cuttle sneri sér
nú að þjóninum, sem var að hníga
niðuraf hræðslu, ogöskraði: „Læsið
þeim, læsið yfirleitt öllum dyrum,
hvort sem nokkur er í klefanum eða
ekki. Og læsið lika dyrunum, sem
snúa ú t að þilfarinu, en þó ekki fy rr en
Larkin er farinn. Og náið i
skipstjórann, þjónn!”
Larkin horfði á skammbyssu
Cuttles, yppti öxlum og sagði:
.. Laglega afsérvikið — þegar þess
er gætt, að það eruð þér. Og ef þér
getið ekki lokið þessu máli með einu
saman handafli, erekki fráleitt, að ég
ljái yður liðstyrk með því að nota
höfuðið svona til tilbreytingar. "
Cuttle sótroðnaði af reiði, en sagði
ekkert.
Kumu-maru silaðist áfram eins og
gömul kona, sem er að gefast upp af
þreytu. Sólin var að hniga til viðar.
Brátt yrði aldimmt. Það mundi vera
of seint að senda skeyti núna, það
mundi ekki né kvöldblöðunum. Það
var svo sem nógur tíminn. Hann
ætlaði að bíða og sjá, hvort Cuttle
vrði ekki einhvers visari. Hann gæti
líka notað tímann til annarra hluta,
hugsaði Larkin, og þurrkaði um leið
sósuklessuraf eyrunum á sér, til þess
að gera á sér allsherja hreinsun. Já,
hví ekki að fara i bað.
Larkin gekk í áttina til eina
baðherbergisins á skipinu, fullur af
illumgrun. Útbúnaðurinn í herberg-
inu var einskonar sambland af því,
sem Austurlandamenn og Evrópu-
búar álíta nauðsynlegt á slíkum
stöðum. Auk þess átti aldur skipsins
sinn þátt í því, að lítið var þar um
þægindi, ogþað vareinnig til trafala,
að skipstjórinn geymdi þar inni
nokkuð af blómasafni sínu og til að
kóróna meistaraverkið voru dyrnar
kviklæstar.
I nngangurinn í herbergið var aftur
á, eigi fjarri eldhúsinu. Baðkerið var
gömulsmíðoghverginærri tískunni.
Þegar Larkin var að afklæða sig,
opnuðust dyrnar vegna veltingsins á
skipinu, og Larkin reyndi að loka
þeimmeðþviaðsparkaíþær. Þaðvar
að vísu krókur á dyrunum, en
lykkjuna vantaði, svo að það var til
lítils gagns. Eftir nokkra umhugsun
opnaði Larkin dyrnar aftur, tók
handklæðið, tróð því í falsið og skellti
svo í lás. Nú mundu þær haldast
lokaðar.
Larkin fyllti baðkerið af
köldum sjó og skrúfaði siðan frá
gufukrananum ogeftir andartaks bið
sást ekki handaskil i herberginu.
Larkin hengdi seinustu spjör sina
upp á snaga, fólmaði sig áfram í
gufumettuðu herberginu og skreið
upp i baðkarið.
Ef til vill mundi þetta furðulega til- •
felli með morðið á Bioki lækni fá á sig
annan svip áður en langt um liði,
hugsaði Larkin um leið og hann
skrapaði skitinn af hálsinum á sér.
Einhver hafði snúið lyklinum i
skránni og læst þá Cuttle inni. Það
gat hafa verið óviljaverk, einhvers
sem framhjá fór, ef til vill
varðmanns á eftirlitsferð. Það gat
lika hugsast að þriðja farrýmis-
farþegar hefðu gert þetta af
skömmum sinum, af því að í hlut áttu
finir menn af fyrsta farrými, hvítir í
þokkabót. Fn það gat líka verið að
þeir hefðu verið læstir inni af ásettu
ráði af einhverjum, sem heyrt hafði
samtal þeirra, meðal annars er Lark-
in var að tala um dr. Bioki og hann
hafi síðar veitt lækninum aðför.
Þetta virtist allt mjög sennilegt og
alveg rökrétt. En hver — hver gat
hafa legið á hleri fyrir utan dymar í
lestinni?
Tja, til dæmis Jeremy Hood,
Willowby hafði sagt, að hann hefði
komið út frá Iækninum skömmu áður
enþeirfundu hannmyrtan. Hodd var
lika að hyggju Larkins allra manna
liklegastur til þess. Þar sem Arthur
Bonner hafði komið um borð í San
Francisco, var það vitað mál, að sá,
sem rnyrti hann, hafði einnig gert
það. Þá mundi grunur liggja á fimm
manneskjum: Larkin, Dorothy
Bonner, Charles Frayle, Jeremy
Hood og Cuttlc. Cuttle hafði verið
með Larkin, þegar líkið fannst, en
varþað nokkursönnunþess, að hann
værihafinnyfirallangrun? Dr. Bioki
gat hafa verið búinn að vera dauður í
háltíma, áður en hann fannst, svo að
Cuttle gat hafa myrt hann, áður en
þeir drukku saman bjórinn.
Framhald í næsta blaði
FRYSTIKISTUR
VESTFROST ER
DÖNSK
GÆÐAVARA
VESTFROST frystikisturnar eru bún-
ar hinum viðurkenndu Danfoss frysti-
kerfum.
Hverri VESTFROST frystikistu fylgja
1—2 geymslukörfur. Aukakörfur fá-
anlegar á mjög hagstæðu verði.
VESTFROST frystikisturnar eru allar
búnar sérstöku hraðfrystihólfi og
einnig má læsa kistunum.
VESTFROST verksmiðjurnar í Es-
bjerg eru stærstu útflytjendur í Dan-
mörku áfrystitækjum til heimilisnota.
E-»^j
lítrar 200 270 385 500
breidd cm 72 92 126 156
dýpt cm (án handfangs) 65 65 65 65
hæð cm 85 85 85 85
Frystiafköst pr. sólarhring kg 18 25 34 42
200 lítra kr. 87.518.- 270 lítra kr. 104.815,- 385 lítra kr. 118.217- 500 lítra kr. 125.968-
Ht
O ÍT I Laugavegi 178 Sími 38000
22VIKAN 35. TBL.