Vikan - 16.09.1982, Blaðsíða 21

I
kannað atferli þeirra daginn
áður. Verulegar líkur eru á að þar
sem gæs er síðla dags muni hún
verða aftur að morgni. Þá er að
fara eldsnemma og bíða. Góðan
árangur þykir gefa að stilla upp
gervigæs skammt frá felustaðn-
um, nægjanlegt er að hún sé að-
eins grámáluð spónaplata með
gæsalegu útliti. Þegar gæsahóp-
urinn sést er gæsaflauta dregin
upp og blásið í. Flautur þessar
gefa frá sér hljóð sem líkjast
gæsagargi og hefur margur fugl-
inn farið flatt á að treysta þeim
og lent á jólaborðinu fyrir vikið.
Engin ástæða er til að tryllast
þegar gæsahópurinn er sestur og
skjóta hugsunarlaust af of löngu
færi. Heppilegasta færið er 40
metrar og styttra. I flestum til-
fellum þarf að miða rúman
metra fyrir framan. Dreifing
haglanna er best þannig og flest
högl hitta fuglinn. Samkvæmt
rannsóknum er það oftast höggið
af þeim sem drepur fuglinn. Því
fleiri högl sem hitta því meira
verður höggið.
Aðferðir við
aldursgreiningu
Þó gæsaveiðitíminn sé frá 20.
ágúst eru margir sem kjósa að
bíða dálítið vegna þess að gæsin
sé ekki orðin nógu góð. Annars
vegar er hún þá rétt komin úr
sárum, í sárum er hún frá júní-
lokum fram í ágúst. Þetta þýðir
að mikið er um svokallaðar blóð-
fjaðrir sem eru fjaðrir í vexti.
Stofninn í þeim er mjög blóð-
fylltur, fastur í kjötinu og erfitt
Eitt helsta vandamál gæsaveiðimanna er að komast í námunda viö
gæsina. Fyrir það fyrsta hefur gæsin vit á að halda sig á haustin hæfi-
lega fjarri alfaraleið. Ekki nóg með það, hún þarf alltaf að vera aö
klessa sér niður á óheppilegustu stöðunum, þaö er aö segja þar sem
veiöimaðurinn á fárra kosta völ hvað varöar felustaði. Þetta finnst
mönnum að minnsta kosti oft.
Skepnur eru líka oft til ills og bölvunar fyrir gæsaveiðimenn, kýr á
beit eða kindur. Enginn vill veröa fyrir því aö skjóta búfénað svo betra
er að skjóta ekki en taka áhættu. En er ekki eitthvað hægt að nýta sér
blessaðar skepnurnar, hvað með að bregða sér í þeirra líki? Þessi kýr
var hönnuð árið 1897 af Bandaríkjamanni. Eins og sjá má er kusa hol að
innan og drifin áfram af tveim veiðimönnum. Hér og þar eru skotraufar
og gægjugöt. Kýrin er í útliti nákvæm eftirlíking af þessum venjulegu
nema dálítið stærri og án efa ágætis hjálpartæki fyrir gæsaveiðimenn.
Fróðlegt væri nú samt að sjá hvað gerðist ef kýróður tuddi færi aö sýna
kellublíðuhót!
,,Þú myndir ekki þekkja björn þó þú „Sástu nokkuð særða gæs hlaupa
sæirhann!" hérna framhjá?"
að reyta fuglinn. Hins vegar eru
gæsir frekar magrar svona
snemma á haustin. En hér er um
smekksatriði hvers og eins að
ræða.
Verulegur munur er á ungum
gæsum og gömlum hvað bragð
og seiglu milli tanna varðar. Lík-
lega eru fleiri sem kjósa yngri
kynslóðina þar sem hún er öllu
mýkri og ferskari.
Þrjár aðferðir eru helstar til að
greina aldur á gæsum:
1. Nefrótin. Fuglinn er því eldri
sem hann er grárri við nefrótina.
2. Flekkir. Dökkir blettir á
bringu gefa til kynna að fuglinn
er eldri.
3. Stærð. Ungir fuglar eru
minni.
4. Sundfitin. Sé auðvelt að rífa
upp í sundfitina er gæsin ung en
gömul ef fitin er seig.
Vanda skal til allrar meðferðar
á bráðinni. Ekki er ráðlegt að
setja fuglinn í plastpoka heldur
hengja hann upp eins fljótt og
unnt er. Þannig á hann að kólna.
Gætið ykkar á heimiliskettinum,
honum þykir gæsakjöt lostæti og
horfir ekki í að reyta af fuglinum
umbúðir eða klifra eftir bjálkum
og bitum til að fá fsvanginn. Til
eru sögur um gæsaveiðimenn
sem var boðið í eldhús eftir vel
heppnaða veiðiferð. Þegar átti að
halda af stað með bráðina voru
beinin hins vegar ein eftir en
kattarkvikindi sást kjaga burtu
dragandi kviðinn!
S v
nNn
L3
37. tbl. Vikan 21