Vikan - 16.09.1982, Side 43

ekki piparsveinn og. . . Bíðið
aðeins, vinir mínir! Hvað var
annars langt að Löngumýri? 230
kílómetrar. Það var annars tals-
vert langt ef maður hugsaði út í
það. Langamýri var með öðrum
orðum ekki staður sem maður
skrapp til baka frá, óvænt. Ef
maður hafði talað við manneskju
stadda á Löngumýri fyrir tíu
mínútum var engin hætta á að
hún stæði í stofunni fimm
mínútum seinna, eða hvað? Sem
þýddi nákvæmlega það að ég gat
dregið fram betri fötin og farið í
bæinn. Ekki nokkur sála (á
Löngumýri) myndi deyja þess
vegna og engin sála (á Löngu-
mýri) myndi nokkurn tíma kom-
ast að því.
Maður gæti farið á krá.
Ég hafði ekki tyllt mér á krá í
fjöldamörg ár. Það hlyti að vera
gaman að reyna það aftur.
Maður gæti þá kíkt í glas og litið
á stelpurnar. í mesta sakleysi
auðvitað. Rétt til að endurlifa
piparsveinsárin aftur. Það gæti
varla verið neitt illt? Rétt að
dreypa á viskíi og bjóða einhverri
stelpunni upp á glas, hafa það
gottog. . .
Ringgg!
Síminn. Það var Maríanna.
Hún hafði gleymt að spyrja hvort
ég hefði munað að vökva blóm-
in. Og Hawaiirósina líka? í
Fariði i sumarfrí ennþá?
Líttu frekár 6 þetta sem svo að nú
sértu /aus við Lög unga fólksins.
Þýðandi: Anna
garðstofunni? Já, já, ég hafði
munað eftir öllu, sagði ég til að
róa hana. Svo sagði hún mér að
hún kæmi heim á þriðjudag með
lestinni á Aðalbrautarstöðina
klukkan 16.10. Ég lofaði að
koma tímanlega og hún sagði
mér að hafa það gott. Hún gaf
mér sem sagt blessun sína. Svo
talaði ég aðeins við mömmu
hennar, kvaddi og fór að vökva
blómin. Líka Hawaiirósina í
garðstofunni.
Tvö hundruð og þrjátíu kíló-
metrar að Löngumýri.
Ef ég hafði nokkurn tíma
fengið tækifæri þá var það nú.
Og hvað með það, fjandakornið,
maður liflr þó aðeins einu sinni,
aðrir eiginmenn voru heldur
ekki svo nákvæmir í þessu þegar
konurnar þeirra voru á ferðalög-
um. Þetta átti hvort eð er ekki að
verða neitt ofboðslegt, eða hvað?
Fetaði maður ekki þrönga veginn
á hverjum degi? Þurfti maður
kannski ekki á smáuppörvun að
halda? Til að blaka eyrunum
smávegis? Og var ekki einmitt til
gamall málsháttur sem sagði eitt-
hvað í þeim dúr að það sem
maður sæi ekki særði mann ekki?
Ég var alveg ákveðinn þegar ég
lagði vatnskönnuna frá mér og
náði mér í tandurhreina ný-
straujaða bláa skyrtu. Hálftíma
seinna tók ég hattinn ofan af
hillunni í forstofunni, kveikti
mér í sígarettu, lagaði silkiháls-
bindið í síðasta sinn og sann-
færði sjálfan mig um leið og ég
leit í spegilinn með gagnrýnis-
augnaráði um að ég gæti vel lit-
ið út fyrir að vera glæsilegur
ungur maður og ekki degi eldri
en 38 ára. Ég var tilbúinn að fara
yflr þröskuldinn og varpa mér á
vit nýrra ævintýra.
En þágerðistþað.
Lítill, útreiknaður, djöfulleg-
ur hlutur sem eyðilagði allt, og
ég varð tíu árum eldri á örskots-
stund, lagði hattinn á hilluna,
fór úr bláu skyrtunni minni og
náði mér í rykgráan innijakka,
lagði mig með indíánasögu eftir
Cooper og reyndi að gleyma mér
yfír henni.
Og hvað gerðist svo sem? Von
að þú spyrjir? Það sem gerðist var
einfaldlega það að ég leit á sjálf-
an mig í forstofuspeglinum,
síðan stakk ég hendinni í innri
vasann á jakkanum mínum og
fann þar hvítan bréfmiða. Ég tók
hann upp, fletti honum í sundur
og fleygði honum frá mér. Síðan
hugsaði ég mig um og leit nánar
á það sem stóð á honum. Þarna
stóð með rithönd Maríönnu:
En hvað þú ert flottur! Og
hvert ætlarþú svo? i!
VELA viö Óöinstorg s. 23363
VELA við Óöinstorg s. 23363
Ný verslun meö stóla og borð
fyrir fatlaöa og alla
sem vilja vernda heilsuna
Ropox
stillanleg borð og hjálpar-
tæki fyrir fatlaða.
Sibast
skrifstofustólar og fundar-
stólar.
Vela stólar
vernda bakið
Stólar fyrir fatlaöa, fyrir
skólafólkið.
Skrifstofustólar, iðnaðar
stólar, tannlæknastólar.
Sérsmíðaðir stólar sem
henta öllum.
ÞETTA ERU STÓLARNIR SEM SÉRFRÆÐINGARNIR MÆLA MED
Seinasta sending er uppseld. — Pantiö tímanlega.
37. tbl. Vlkan 43