Æskan - 01.11.1964, Blaðsíða 8

Skemmtanir.
Meðan allir fóru til kirkju á jólanótt, sem vett-
lingi gátu valdið, hefur ekki mikið verið um
skemmtanir á bæjunum. En síðar þótti jólanóttin
of heilög til þess að nokkuð slíkt væri haft í
frammi. Um einn leik er þó getið á jólanóttina,
„að draga jólasveina og jólameyjar“. Var hann í
því fólginn, að allir þeir, sem komu á bæinn á
jólaföstunni fram á aðfangadag, voru ritaðir jafn-
óðum upp á miða. A jólanóttina var svo dregið
um miðana, karlmenn draga kvenfólk og öfugt.
Hafi verið svo gestkvæmt, að fleiri en einn kom
í hvers hlut, dregur hver einn miða úr sínum
bunka. Verður það, sem hann eða hún dregur,
hans eða hennar jólasveinn eða jólamey um jólin.
Stundum pússar þá einn heimamanna, sem til
þess er kjörinn, öll skötuhjúin saman með því
að lesa upp vísu úr einhverri ljóðabók, sem liann
flettir upp í blindni. Leikur þessi minnir dálítið
á giftingarleiki þá, sem tíðkaðir voru víða á Norð-
urlöndum og einnig liér fyrr meir.
Annars hefur aðalskemmtun fólks heima um
jólin verið að spila á spil. Ekki mátti spila á jóla-
nóttina, en algengt var að spila á jóladagskvöld,
stundum langt fram á nótt, en þó sérstaklega á
annan í jólum. Síðan hefur verið spilað aðra jóla-
daga, en sérstaklega lengi á nýársnótt og á þrett-
ándanum. Helztu jólaspilin munu fyrrum hafa
verið alkort og púkk, en á seinni hluta 19. aldar
hafa komið til sögunnar marías, vist og lomber.
Aðrir leikir, svo sem jólaleikur, sleifarleikur og
ýmsir pantleikir, munu ekki liafa flutzt liingað
til lands, fyrr en á síðari hluta 19. aldar.
340