Iðunn - 01.01.1885, Blaðsíða 50

44
Edgar Poe :
hverja skúffu; og jeg gjöri ráð fyrir, að þjer farið
nærri um það, að það er hjer um bil óhugsandi,
að sæmilega vönum lögreglumanni sjáist fremur
yfir leyni-skúffur heldur en aðrar skúffur. |>að
erujekki nema allsendis óliæfir klaufar, er láta sjer
skjótast yfir »leyni«-skúffur í þess konar leit. |>að
er ofur-einfalt. það er hægt að mæla, hvað
rnikið rúm getur verið í hverjum skáp eða hirzlu.
Við liöfum áreiðanlegar reglur til að reikna það
út. Manni skal ekki skjótast yfir fímmtugasta
part úr línu. þegar við vorum búnir með
hirzlurnar, tókum við til stólanna. Við könnuð-
um stólaseturnar með örmjóum og löngum nálum,
sem þjer hafið sjeð hjá mjer. Við tókum húnana
af borðunum«.
»því þá það ?«
»þar er opt haft fylgsni fyrir smávegis. það er
ekki annað en taka af húninn, á skrifborði t. a. m.
eða öðrum þess háttar húsgögnum, hola innan stuð-
ulinn, sem húnninn er á, láta hlutinn þar í og hún-
inn síðan á aptur. Bins er opt farið með húna á
rúmstuðlum#.
»En er ekki hægt að heyra, að holt er innan, ef
drepið er högg á að utan?« spurðijeg.
»Engan veginn, ef troðið er nóg af bómull utan
með hlutnum. þar að auki urðum við að varast að
láta heyra til okkar minnstu vitund«.
»En ekki hafið þið getað tekið í sundur alla inn-
anstokks-muni, er vel hefði mátt fela í lítinn hlut
með þessu móti, sem þjer nefnið. það má vefja
brjefi svo vel saman, að það verði viðlíka og prjóna-
prjónn, og með því lagi má koma því fyrir í stóls-