Iðunn - 01.01.1885, Side 70

64 Edgar Poc: Bi-jofstuldurinn. Smáycgis.
fengið af mjer að fyrirmuna honum það. Hann
þekkir vel hönd mína. Jeg ritaði á mitt blaðið
þessi meinlausu orð :
Sjar grcfur gr'óf þó grafi !
B. J.
Smávegis.
Spænskir málshættir um ástir og hjúskap.
Ast er sjúkdómur, scm maður sækist eptir.
Ástina má höndla með silki-lopa, en vorður ekki rekin
burt með lmefahöggum.
Ástin knýr jafnvel asnann gegn um eldinn.
Ástareldurinn endist eigi það, að sjóða megi við hann
cgg-
þar sem sáð er ást, vaxa engir þyrnar.
Reiði þeirra, er unnast, er eins og köngurlóarvefur.
Á undan hjónabandinu hofir mærin eina tungu og sjö
armleggi; eptir mánaðar lijúskap hofir hún sjö tungur
og einn armlegg.
Brúðkaupsdagurinn er liinn síðasti áhyggjulausi dag-
urinn, sem maður lifir.
Eyrsta konan er frá guði; önnur frá mönnum; þriðja
frá djöfiinum.
Eyði maðurinn, brennur hálft búið; eyði konan, brenn-
ur það allt.
Tongdamóðirin er beisk, |ió hún sje úr sykri.
B. J.