Kirkjuritið - 01.05.1956, Side 9

Kœrleikurinn bgggír upp
(Ræða biskups í guðsþjónustu í Dómkirkjunni við komu konungs Danmerk-
ur og drottningar til Islands 11. apríl 1956. Síðari hluti í þýðingu úr dönsku.)
Kærleikurinn byggir upp (Kor. 8, 1). Þau orð eru sem yfirskrift
þess tíma kirkjuársins, er nú stendur yfir, vors og páska.
Kærleikshönd skaparans sést að starfi. Hann vekur hvarvetna
nýtt, dásamlegt líf úr skauti náttúrunnar. Vorið er lofsöngur um
hann. Blíður blærinn, er líður um vanga, blómið litla, sem brosir
ur duftinu, mjúkur frjóanginn á greininni og fagnandi kliður
fuglanna boðar: Lífið er sigur og guðleg náð. Kjarni þess er kær-
leikurinn. Hann byggir upp. Guð er kærleikur.
Og með enn dýrlegra hætti sýnir páskatíminn oss þetta. Hveiti-
komið, sem dó, bar þúsundfaldan ávöxt. Af hæstu opinberun
kærleika Guðs, sem mennirnir fá augum litið, reis sumar krist-
indómsins. Húsasmiðurinn frá Nazaret, sem lagði allt í sölurnar
af ást til mannanna, byggir upp kirkju sína — eilíft líf í manns-
sálunum. Andlegur helgidómur rís, sem aldrei mun undir lok
líða.
Öll sönn gifta og blessun bæði einstaklinga og þjóða fer eftir
því, hvort með þeim ríkir kærleikur eða ekki, því að þar sem
kærleikurinn er, þar er Guð sjálfur. Og ef Guð er með oss, hver
er þá á móti oss? En ef Drottinn byggir ekki húsið, erfiða smið-
irnir til ónvtis. Já, eins og frelsarinn sagði: Sérhver jurt, sem
minn himneski faðir hefir eigi gróðursett, mun upprætt verða.
Ekkert varir án kærleiks, heldur veldur skortur hans hruni og
leggur í rústir. Þar sem ekki er ljós, grúfir myrkur yfir. Hversu
atakanlega hafa heimsstyrjaldarárin fært oss heim sanninn um
það — öll tortímingin geigvænlega, sem af þeim hefir leitt. Og
hví hefir gengið svo erfiðlega endurreisnarstarfið? Þjóðirnar hafa
misskilið og tortrvggt hver aðra og með þeim hætti geisað hið