Kirkjuritið - 01.05.1956, Side 29

\okkur orð um kirkju og kirkjusöng
Það á máske
ekki við, að sá, er
varla þekkir ein-
földustu nótur í
almennum sálma-
söng og aldrei
hefir átt þess kost
að skyggnast inn
í þann helgidóm,
sem sönn tónlist
er, fari að tala um
tónlist. Enda skal
ekki farið út í
það.
En leyfilegt er
þó að hlusta, hríf-
ast og unna í kyrr-
þey, því sem fag-
urt er, og andleg-
an fögnuð veitir,
svo sem allur fag-
ur söngur ávallt
gerir.
Sönglistin hefir verið nefnd „dásöm drottning meðal lista -
°g ber henni það heiti með réttu. Og á það ekki sízt við um
kirkjutónlistina, „sem mælir móðurmálið hæða“ 1 þjonustu
kirkjunnar.
Kirkja íslands á mikla auðlegð í hrífandi fögrum kirkjusöng
°g tónflutningi. Það var af einum söngfræðingi kallað hinn sterki
þáttur messunnar.
Arndís Þorsteinsdóttir.